Banoni në mua sikurse edhe unë në ju!

23 KORRIK 2026

 

UNGJILLI I DITËS

 

“Banoni në mua sikurse edhe unë në ju!”

 

PREJ UNGJILLIT TË SHENJTË SIPAS GJONIT- (Gjn 15,1-8)

“Unë jam hardhia e vërtetë, e im Atë është vreshtari. Çdo shermend në mua, që nuk jep fryt,

Ai e pret, kurse secilin që jep fryt,  Ai e pastron, që të japë më shumë fryt.Tashmë ju jeni të pastruar me anën e fjalës që ju thashë. Banoni në mua sikurse edhe unë në ju.

Sikurse shermendi nuk mund të japë fryt prej vetvetes, i shkëputur prej hardhisë, po ashtu as ju, nëse nuk mbeteni në mua. Unë jam hardhia, ju jeni shermendet. Kush mbetet në mua e unë në të,  ai jep shumë fryt, sepse pa mua s’mund të bëni asgjë. Nëse ndokush nuk mbetet në mua,

hidhet jashtë porsi shermendi i prerë e thahet. Të tillët i bashkojnë, i qesin në zjarr e digjen. Nëse mbeteni në mua, dhe, nëse fjalët e mia qëndrojnë në ju, kërkoni gjithçka të doni dhe do t’ju jepet. Me këtë gjë lavdërohet im Atë: nëse jepni shumë fryt e dëftoheni nxënës të mi.

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm sipas Gjonit (15,1-8) na çon në zemër të Fjalimit të Jezusit gjatë Darkës së Fundit. Janë orët e fundit para Mundimeve. Jezusi dëshiron t'u lërë nxënësve të Tij atë që është më thelbësore: sekretin e jetës së krishterë që nuk e gjejmë te forcat tona, por te bashkimi ynë me Të. Për ta shprehur këtë mister, Ai përdor një figurë shumë të njohur për popullin e Izraelit: hardhinë.

"Unë jam hardhia e vërtetë dhe Ati im është vreshtari." Në Besëlidhjen e Vjetër, hardhia ishte simbol i popullit të Izraelit (krh. Is 5,1-7; Ps 80). Megjithatë, shpesh kjo hardhi nuk ka dhënë frytet që priste Hyji. Tani Jezusi shpall se Ai është Hardhia e vërtetë, që e përmbush plotësisht planin e Atit.

Pastaj Krishti na thotë: "Qëndroni në mua. "Fjala që përsëritet më shumë në këtë pjesë është "qëndroni". Nuk është një qëndrim pasiv, por një marrëdhënie e gjallë, e vazhdueshme dhe besnike. Ashtu si shermendi nuk mund të jetojë i ndarë nga hardhia, kështu edhe i krishteri nuk mund të japë fryte pa Krishtin. Shpesh mendojmë se mund të ndërtojmë jetën shpirtërore vetëm mbi vullnetin tonë. Por Jezusi na kujton: "Pa mua nuk mund të bëni asgjë." (Gjn 15,5). Këto fjalë nuk janë një ulje e dinjitetit tonë, por një shpallje e së vërtetës. Hyji nuk na krijoi për të jetuar të pavarur prej Tij. Ashtu si peshku nuk jeton pa ujë dhe trupi nuk jeton pa frymë, as shpirti nuk mund të jetojë pa Krishtin.

Shën Augustini shkruan: "Shermendi mund të ketë pamjen e jetës për një kohë, por i ndarë nga hardhia thahet. Kështu edhe njeriu, larg Krishtit, mund të duket i fortë, por nuk e ka jetën që e çon në amshim." Sa aktuale është kjo fjalë! Bota na fton të mbështetemi vetëm te vetja, ndërsa Jezusi na mëson se forca e vërtetë lind nga lidhja e qëndrueshme dhe  e dashur me Të.

Ati që krasit. Jezusi shton një tjetër figurë domethënëse: Ati është vreshtari, i cili krasit degët që japin fryt, që ato të japin edhe më shumë. Në jetën shpirtërore, "krasitja" shpesh tregon formën e provave, vuajtjeve, zhgënjimeve apo pastrimit të zemrës. Në fillim nuk e kuptojmë pse Hyji lejon momente të tilla. Megjithatë, ashtu si vreshtari krasit hardhinë jo për ta dëmtuar, por për ta bërë më të frytshme, edhe Ati ynë qiellor punon me dashuri në jetën tonë.

Shën Gregori i Madh thotë: "Hyji i krasit ata që i do, sepse dëshiron që frytet e tyre të jenë më të shumta." Shpesh ne i kërkojmë Zotit të na heqë kryqin, ndërsa Ai dëshiron që përmes kryqit të na pastrojë zemrën nga krenaria, egoizmi dhe vetëbesimi i tepruar.

Jezusi nuk flet për çdo lloj fryti. Ai flet për frytin që lind nga bashkimi me Të: dashurinë, gëzimin, paqen, durimin, faljen, mëshirën dhe shenjtërinë. Nëse lutemi, por nuk falim, nëse marrim pjesë në Eukaristi, por nuk duam të afërmin, atëherë lidhja jonë me Hardhinë është dobësuar. "Ashtu si lëngu i hardhisë kalon në çdo shermend dhe i jep jetë, kështu Shpirti Shenjt rrjedh prej Krishtit në ata që qëndrojnë në Të." Prandaj frytet nuk janë para së gjithash rezultat i përpjekjes sonë, por dhuratë e hirit të Hyjit që vepron në ne.

Ky Ungjill, të dashur dëgjues, na fton të pyesim veten: çfarë do të thotë konkretisht të qëndrojmë në Krishtin? Do të thotë të ushqehemi çdo ditë me Fjalën e Hyjit; kur marrim pjesë me fe në Eukaristi, ku bashkohemi realisht me Trupin e Tij; kur afrohemi me përvujtëri te Sakramenti i Pajtimit; kur lutemi me besnikëri, edhe kur nuk ndiejmë ngushëllim; dhe kur e jetojmë dashurinë në veprat e vogla të përditshme. Kjo është rruga e shenjtërisë: jo të bëjmë gjëra të jashtëzakonshme, por të mbetemi të bashkuar me Jezusin në çdo rrethanë.

Pyetje për reflektim personal

A është marrëdhënia ime me Krishtin burimi i jetës sime, apo mbështetem kryesisht në forcat dhe planet e mia?

Si i pranoj "krasitjet" që Hyji lejon në jetën time: me kundërshtime apo me besimin se Ati po më pastron që të jap më shumë fryt?

Cilat janë frytet konkrete të bashkimit tim me Krishtin që njerëzit përreth meje mund t'i shohin në jetën time?

 

O Jezus, Hardhia e vërtetë, mos lejo që të ndahemi kurrë prej Teje. Ushqeje jetën tonë me hirin Tënd, pastroje zemrën tonë nga gjithçka që na largon prej Teje dhe bëj që, të bashkuar me Ty, të japim fryte dashurie, paqeje dhe shenjtërie. Bëj që jeta jonë të jetë një lavd për Atin dhe dëshmi e pranisë Sate në botë. Amen.