Bëhu enë e re, që të mund të marrësh verën e re të hirit!

4 SHTATOR 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Bëhu enë e re, që të mund të marrësh verën e re të hirit!”

 

PREJ UNGJILLIT TË SHENJTË SIPAS LUKES (Lk 5, 33-39)

 

Atëherë disa nga skribët  i thanë: “Nxënësit e Gjonit agjërojnë shpesh dhe luten, po ashtu edhe ata të farisenjve – përkundrazi të tutë hanë e pinë”. Jezusi u përgjigji: “A mund t’i bëni dasmorët të agjërojnë derisa dhëndri është me ta? Tash vijnë ditët kur do t’ua rrëmbejnë dhëndrin, atëherë, në ato ditë do të agjërojnë”. U tregoi edhe krahasimin: “Askush nuk e pret një copë prej petkut të ri për t’ia vënë petkut të vjetër, përndryshe shqyen petkun e ri, kurse copa prejt petkut të ri nuk përkon me petkun e vjetër. Askush nuk e shtjen verën e re në rrëshiqa të vjetër, sepse vera e re  i pëlcet rrëshiqat kështu që edhe vera derdhet dhe rrëshiqat prishën: por vera e re duhet të qitet në rrëshiqa të rinj . Askush, duke pirë verë të vjetër, s’i lakmon verës së re, sepse thotë: “E vjetra është më e mirë!”.

 

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na fton të reflektojmë mbi risinë që sjell Jezusi në jetën e njeriut. Disa farisenj dhe skribë e pyesin Atë: “Pse nxënësit e Gjonit agjërojnë shpesh dhe luten, po ashtu edhe nxënësit e farisenjve, kurse të tutë hanë e pinë?” (Lk 5,33) Pyetja lidhet me agjërimin, por Jezusi nuk jep vetëm një përgjigje mbi një praktikë fetare. Ai zbulon se me ardhjen e Tij ka filluar një kohë e re: koha e shpëtimit dhe e pranisë së Dhëndrit hyjnor.

Jezusi përgjigjet: “A mund t’i bëni dasmorët të agjërojnë derisa dhëndri është me ta?” (Lk 5,34) Në Bibël, figura e dhëndrit përdoret shpesh për të përshkruar marrëdhënien e Hyjit me popullin e Tij. Tani Jezusi e përdor këtë figurë për veten. Ai është Dhëndri që ka ardhur për të lidhur një besëlidhje të re me njerëzimin. Prandaj prania e Tij është arsye gëzimi. Kjo nuk do të thotë se agjërimi nuk ka më vlerë. Përkundrazi, Jezusi thotë se do të vijë koha kur nxënësit do të agjërojnë. Por Ai na mëson se çdo praktikë fetare duhet të lindë nga dashuria për Krishtin dhe jo vetëm nga zakoni apo detyrimi. Shën Ambrozi shkruan: “Kur zemra është me Krishtin, edhe agjërimi bëhet një shprehje dashurie dhe jo një barrë.”

Pastaj Jezusi përdor dy shëmbëlltyra të vogla: copën e re që nuk vendoset mbi një rrobë të vjetër dhe verën e re që nuk hidhet në rrëshiqa të vjetër. “Askush nuk e shtjen verën e re në rrëshiqa të vjetër” (Lk 5,37)

 Vera e re është vetë Ungjilli, jeta e re që Krishti na dhuron, hiri i Shpirtit Shenjt. Rrëshiqat e vjetër simbolizojnë zemrën që nuk dëshiron të ndryshojë, që mbetet e mbyllur në zakone, krenari apo vetëkënaqësi. Jezusi nuk erdhi vetëm për të përmirësuar disa zakone të jashtme. Ai erdhi për të rinovuar zemrën e njeriut. Shën Augustini thotë: “Bëhu enë e re, që të mund të marrësh verën e re të hirit.” Sa herë ne kërkojmë që Zoti të ndryshojë rrethanat e jetës sonë, ndërsa Ai dëshiron së pari të ndryshojë zemrën tonë!

Jezusi përfundon duke thënë: “Askush, duke pirë verë të vjetër, s’i lakmon verës së re, sepse thotë: “E vjetra është më e mirë!” (Lk 5,39). Kjo është një vërejtje shumë njerëzore. Shpesh kemi frikë nga risia që sjell Hyji. Na pëlqen të mbetemi në atë që njohim, edhe kur kjo nuk na ndihmon të rritemi shpirtërisht. Edhe në jetën e besimit mund të biem në rutinë. Lutemi me buzë, por jo me zemër. Marrim pjesë në Meshë nga zakoni, pa e lënë Krishtin të na flasë. Mbajmë zakone fetare, por nuk lejojmë që Ungjilli të ndryshojë mënyrën tonë të jetesës. Shën Gregori i Madh na kujton: “Zemra që nuk pranon të ripërtërihet nga hiri, mbetet e mbyllur ndaj veprimit të Hyjit.”

Ky Ungjill na ndihmon të kuptojmë se agjërimi, lutja dhe çdo vepër pendese kanë kuptim vetëm kur na afrojnë më shumë me Krishtin. Agjërimi nuk është vetëm heqja dorë nga ushqimi. Është të heqim dorë nga egoizmi, nga fjalët që lëndojnë, nga zilia, nga zemërimi dhe nga gjithçka që na largon prej Hyjit. Kur zemra ripërtërihet nga dashuria e Krishtit, edhe jeta jonë fillon të japë fryte të reja.

Të dashur dëgjues të Radio Marisë, Jezusi dëshiron të hedhë edhe sot "verën e re" të hirit të Tij në zemrat tona. Por Ai na pyet: A është zemra jonë një enë e gatshme për ta pritur këtë dhuratë? Ndoshta kemi nevojë të falim dikë, të lëmë pas një zakon të keq, të fillojmë një jetë më të thellë lutjeje ose të kemi më shumë besim te Hyji. Mos të kemi frikë nga risia e Ungjillit. Çdo herë që e lejojmë Krishtin të na ndryshojë, bëhemi më të lirë, më të gëzuar dhe më të aftë për të dashur.

Pyetje për reflektim personal

A e jetoj fenë time si një marrëdhënie të gjallë me Krishtin, apo vetëm si një zakon fetar?

Cilat janë "rrëshiqat e vjetër" që Zoti më fton t'i lë pas, që zemra ime të ripërtërihet?

Si mund ta jetoj më mirë agjërimin, lutjen dhe veprat e pendesës si shprehje të dashurisë për Krishtin?

 

O Jezus, Dhëndri i Kishës dhe i shpirtit tonë, të falënderoj që ke ardhur të na sjellësh jetën e re të Ungjillit. Hiqi nga zemrat tona gjithçka që pengon veprimin e hirit Tënd. Bëna enë të reja, të hapura ndaj Shpirtit Shenjt, që të pranojmë me gëzim Fjalën Tënde dhe ta jetojmë çdo ditë me besnikëri. Na ndihmo që feja jonë të mos mbetet një zakon, por të jetë një takim i gjallë me Ty. Amen.