Eja pas meje!

30 SHTATOR 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Eja pas meje!”

 

PREJ UNGJILLIT SHENJT SIPAS LUKES- Lk 9, 57-62

 

Ndërsa po bënin rrugë, një njeri i tha: “Unë dua të vijë pas teje ngado që të shkosh!”. Jezusi iu përgjigj: “Dhelprat i kanë strofujt e vet edhe shpendët e qiellit çerdhet, kurse biri i njeriut nuk ka ku ta mbështesë kokën!”. Një tjetri i tha: “Eja pas meje!”. Por ai iu përgjigj: “Zotëri, më lejo të shkoj një herë e ta varros tim atë!”.  “Lëri ‑ iu përgjigj Jezusi ‑ që të vdekurit t’i varrosin të vdekurit e vet e ti shko e prediko Mbretërinë e Hyjit!”. Atëherë i tha një tjetër: “Unë po vij me ty, Zotëri, por më jep leje njëherë të shkoj e të përshëndetem me anëtarët e familjes sime.” “Kushdo ‑ iu përgjigj Jezusi ‑ që vë dorën në parmendë dhe sillet e shikon mbrapa, nuk është i përshtatshëm për Mbretërinë e Hyjit!”

 

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na paraqet tre takime të Jezusit me njerëz që dëshirojnë ose janë të thirrur ta ndjekin Atë. Në secilin rast, Jezusi zbulon se të jesh dishepull nuk është vetëm një dëshirë e bukur, por një zgjedhje që përfshin gjithë jetën. Njëri i thotë: “Unë dua të vijë pas teje ngado që të shkosh!” Jezusi i përgjigjet: “Dhelprat i kanë strofujt e vet edhe shpendët e qiellit çerdhet, kurse biri i njeriut nuk ka ku ta mbështesë kokën!” (Lk 9,58) Një tjetri Jezusi i thotë: “Eja pas meje!” Por ai kërkon të varrosë më parë të atin. Një tjetër dëshiron ta ndjekë, por kërkon të përshëndetet fillimisht me familjen. Atëherë Jezusi përfundon me një fjalë të fuqishme: “Kushdo që vë dorën në parmendë dhe sillet e shikon mbrapa, nuk është i përshtatshëm për Mbretërinë e Hyjit!” (Lk 9,62) Ky Ungjill nuk na fton të largohemi nga përgjegjësitë tona familjare, por të vendosim Hyjin në vendin e parë, sepse vetëm atëherë çdo gjë tjetër gjen vendin e vet.

Ta ndjekësh Jezusin kërkon një zemër të lirë- Njeriu i parë është plot entuziazëm. Ai premton shumë. Por Jezusi nuk e mashtron. Ai i tregon se rruga e dishepullit nuk është rruga e rehatisë. Të ndjekësh Krishtin do të thotë të pranosh edhe sakrificat. Jo sepse Hyji dëshiron të na bëjë të vuajmë. Por sepse dashuria e vërtetë gjithmonë kërkon dhurim. Shën Gjon Gojarti shkruan: "Krishti nuk premtoi pasuri tokësore, por pasurinë e qiellit; nuk premtoi rehati, por jetën e pasosur." Edhe ne shpesh dëshirojmë një besim pa vështirësi. Por Jezusi na mëson se pa kryq nuk ka ringjallje.

Njeriu i dytë kërkon të kryejë më parë një detyrë të rëndësishme familjare. Jezusi nuk nënvlerëson dashurinë për prindërit. Por Ai dëshiron të tregojë se kur Hyji thërret, përgjigjja nuk duhet shtyrë pafundësisht. Sa herë edhe ne themi: "Do të lutem më vonë." "Do të ndryshoj kur të kem më shumë kohë." "Do t'i afrohem Zotit kur të jem më i qetë." Por Ungjilli na kujton se koha më e mirë për t'iu përgjigjur Zotit është sot. Shën Augustini, duke kujtuar edhe përvojën e vet të kthimit, thoshte: "Hyji të premtoi falje kur pendohesh, por nuk të premtoi ditën e nesërme." Prandaj, mos ta shtyjmë kthimin e zemrës.

Të mos shikojmë pas -Fjala e fundit e Jezusit është shumë e fortë: “Askush që vë dorën mbi parmendë dhe shikon prapa, nuk është i përshtatshëm për Mbretërinë e Hyjit! ” Ai përdor figurën e bujkut. Një bujk që shikon vazhdimisht prapa nuk mund të hapë brazda të drejta. Edhe jeta shpirtërore kërkon një drejtim të qartë. Nëse jetojmë gjithmonë të lidhur pas gabimeve të së kaluarës, pas pendimeve, pas krenarisë ose pas mëkateve të vjetra, nuk ecim përpara. Jezusi na fton të shikojmë drejt Tij. Ai fal. Ai shëron. Ai hap gjithmonë një fillim të ri. Shën Gregori i Madh thotë: "Ai që dëshiron të arrijë tek Hyji nuk duhet të kthejë sytë drejt asaj që ka lënë pas, por drejt asaj që Hyji i premton."

Besnikëria ndërtohet çdo ditë- Dishepulli nuk bëhet i shenjtë me një vendim të vetëm. Ai bëhet i shenjtë duke thënë "po" çdo ditë. Në lutje. Në punë. Në familje. Në falje. Në durim. Në shërbim. Besnikëria ndaj Krishtit ndërtohet në gjërat e vogla të jetës së përditshme. Çdo "po" i vogël e forcon zemrën. Çdo akt dashurie na afron më shumë me Të.

Të dashur dëgjues, ky Ungjill nuk është një thirrje për të braktisur njerëzit që duam. Është një ftesë për ta vendosur Krishtin në qendër të jetës. Kur Ai është në vendin e parë, ne bëhemi bashkëshortë më të mirë. Prindër më të mirë. Fëmijë më të mirë. Miq më të mirë. Sepse dashuria që marrim prej Tij bëhet burim dashurie për të gjithë. Le të mos kemi frikë t'i përgjigjemi thirrjes së Jezusit me zemër të lirë. Ai nuk na merr asgjë që është e mirë; përkundrazi, Ai na jep kuptimin e plotë të jetës dhe na udhëheq drejt gëzimit që nuk kalon.

Pyetje për reflektim personal

Çfarë më pengon sot ta ndjek Jezusin me gjithë zemër dhe pa rezerva?

A e shtyj shpesh kthimin tim tek Hyji, duke menduar se do ta bëj "më vonë"?

A e kam Jezusin në vendin e parë në jetën time, apo ka gjëra që zënë vendin që i takon Atij?

 

O Jezus, Ti më thërret çdo ditë të të ndjek me një zemër të lirë dhe besnike. Më jep guximin të mos e shtyj përgjigjen ndaj zërit Tënd dhe hirin të mos kthehem pas, por të eci gjithmonë drejt Teje. Largo çdo frikë, çdo lidhje që më pengon dhe çdo hezitim që dobëson besimin tim. Bëj që, duke të vendosur Ty në vendin e parë, jeta ime të bëhet një dëshmi e dashurisë, e besnikërisë dhe e shpresës për të gjithë ata që takoj. Amen.