Erdha të sjell zjarrin mbi tokë e sa dëshiroj të ishte tashmë i ndezur flakë!

22 TETOR 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Erdha të sjell zjarrin mbi tokë e sa dëshiroj të ishte tashmë i ndezur flakë!”

 

PREJ UNGJILLIT SHENJT SIPAS LUKES- Lk 12, 49-53

 

Në atë kohë, Jezusi u tha nxënësve të vet:  »Erdha të sjell zjarrin mbi tokë e sa dëshiroj të ishte tashmë i ndezur flakë! E po, më duhet të pagëzohem me pagëzim, e sa ngushtë jam derisa të kryhet! A kujtoni se erdha të sjell paqen mbi tokë? Jo, po ju them, por përçarjen! Qysh tash, për të vërtetë, pesë anëtarë në një shtëpi, do të jenë të ndarë: tre kundër dyve e dy kundër treve: Babai do të zihet me djalë, e djali me babanë, nëna me të bijën, e bija me t'ëmën, vjehrra me të renë e reja me të vjehrrën.«

 

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na vendos përpara disa prej fjalëve më të forta të Jezusit: “Erdha të sjell zjarr mbi tokë dhe sa dëshiroj që të ishte ndezur!” (Lk 12,49). Dhe pak më poshtë thotë: “Mendoni se kam ardhur të sjell paqen në tokë? Jo, po ju them, por përçarjen.” (Lk 12,51). Në pamje të parë, këto fjalë mund të na habisin. Jezusi është Princi i Paqes. Ai u thotë apostujve: “Po ju lë paqen, po jua jap paqen time” (Gjn 14,27). Atëherë, si mund ta kuptojmë se Ai ka ardhur të sjellë “përçarjen”?

Jezusi nuk po lavdëron konfliktin, urrejtjen apo përçarjen. Ai po na tregon çmimin e së vërtetës dhe të besnikërisë ndaj Hyjit. Prania e Krishtit kërkon një zgjedhje. Para Jezusit nuk mund të qëndrojmë gjithmonë asnjanës. Fjala e Tij ndriçon, por pikërisht sepse ndriçon, zbulon edhe atë që duhet të ndryshojë në jetën tonë.

“Erdha të sjell zjarr mbi tokë.” Çfarë zjarri është ky? Është zjarri i dashurisë së Hyjit, zjarri i Shpirtit Shenjt, zjarri që pastron zemrën dhe e bën njeriun të aftë për një jetë të re. Është zjarri që nuk shkatërron, por transformon. Shën Ambrozi, duke komentuar figurën e zjarrit në Shkrimin e Shenjtë, e lidh atë me veprimin e Hyjit që pastron dhe ndriçon zemrën. Zjarri i Krishtit nuk vjen për të na djegur, por për të djegur brenda nesh mëkatin, egoizmin, ftohtësinë dhe indiferencën. Shpesh zemra jonë është e ftohtë. Lutemi, por pa zemër. Shkojmë në Kishë, por pa e lejuar Fjalën e Hyjit të na ndryshojë. Flasim për dashurinë, por mbajmë mëri. Kërkojmë falje nga Hyji, por nuk duam të falim vëllain.

Prandaj Jezusi dëshiron të ndezë në ne një zjarr të ri. Një zemër që digjet për Krishtin nuk mund të mbetet indiferente ndaj të mirës, ndaj të vërtetës dhe ndaj vuajtjes së tjetrit.

Jezusi vazhdon: “Kam një pagëzim me të cilin duhet të pagëzohem dhe sa ngushtë jam derisa të kryhet!” Këtu Jezusi flet për Kryqin. Ai e di se misioni i Tij do të kalojë përmes vuajtjes, vdekjes dhe Ringjalljes. Dashuria e vërtetë ka një çmim. Jezusi nuk na premton një jetë pa vështirësi. Ai nuk thotë se kush e ndjek Atë nuk do të ketë sprova. Përkundrazi, na mëson se besnikëria ndaj Hyjit kërkon guxim, durim dhe ndonjëherë edhe flijim.

Kjo është edhe pyetja për jetën tonë: A e dua Krishtin vetëm kur gjithçka shkon mirë? Apo jam besnik edhe kur kjo më kushton?

Kur Jezusi flet për “përçarjen”, duhet ta kuptojmë drejt. Krishti nuk dëshiron që familjet të ndahen. Ai nuk dëshiron armiqësi mes njerëzve. Ai erdhi për të na pajtuar me Hyjin dhe me njëri-tjetrin. Por e vërteta e Ungjillit mund të krijojë kundërshtim. Njëri mund ta pranojë Krishtin, ndërsa tjetri ta refuzojë. Njëri mund të zgjedhë faljen, ndërsa tjetri hakmarrjen. Njëri mund të zgjedhë drejtësinë, ndërsa tjetri interesin personal. Njëri mund të zgjedhë pastërtinë e zemrës, ndërsa tjetri jetën sipas dëshirave të veta. Këtu lind ndarja. Nga ana tjetër Krishti nuk e kërkon konfliktin, por kërkon që dishepulli të mos e braktisë të vërtetën vetëm për të ruajtur një paqe të jashtme. Ka raste kur njeriu hesht për të mos pasur probleme. Hesht përballë padrejtësisë. Hesht kur duhet të mbrojë të vërtetën. Hesht kur duhet të dëshmojë Krishtin. Por paqja e vërtetë nuk është mungesa e konflikteve; është fryti i së vërtetës dhe i dashurisë.

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm është një thirrje për të mos jetuar një krishterim të vakët. Jezusi kërkon një zemër të vendosur. Në familje, në punë, në shoqëri, në famulli, duhet të jemi dëshmitarë të Krishtit jo me agresivitet, por me dashuri, përvujtëri dhe guxim. Ndonjëherë mund të na keqkuptojnë sepse falim. Mund të na kritikojnë sepse nuk pranojmë padrejtësinë. Mund të na quajnë të dobët sepse zgjedhim të mos hakmerremi. Mund të na kundërshtojnë sepse duam të jetojmë sipas Ungjillit. Mos keni frikë!

Le ta pyesim veten: A digjet ende zemra ime për Jezusin? A është në mua zjarri i Shpirtit Shenjt? Apo besimi im është bërë zakon, pa entuziazëm dhe pa dëshmi?

Krishti dëshiron ta ndezë përsëri këtë zjarr në ne. Ai dëshiron një Kishë që nuk ka frikë të dëshmojë, familje që luten, të rinj që shpresojnë, të moshuar që dëshmojnë me jetën e tyre dhe çdo të krishterë që mund të thotë me jetën e vet: “Unë i përkas Krishtit.”

 

O Jezus, ndize përsëri në zemrën time zjarrin e dashurisë sate. Largoje prej meje ftohtësinë, frikën dhe indiferencën. Më jep guximin të jetoj Ungjillin me përvujtëri dhe besnikëri, edhe kur rruga bëhet e vështirë.  Bëj që të mos jem shkak për përçarje, por dëshmitar i së vërtetës dhe i paqes sate. Dërgoje Shpirtin tënd Shenjt mbi familjet tona dhe mbi të gjithë dëgjuesit e Radio Marisë, që zemrat tona të digjen gjithmonë për Ty. O Jezus, bëje zemrën time të digjet për dashurinë tënde. Amen.