Falas morët, falas edhe jepni!

11 QERSHOR 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Falas morët, falas edhe jepni!”

 

PREJ UNGJILLIT SHENJT SIPAS MATEUT - Mt 10, 7-13

 

Pastaj Jezusi i mblodhi rreth vetes dymbëdhjetë nxënësit e vet e u dha pushtetin të mund të dëbonin shpirtrat e ndytë dhe të mund të shëronin çdo sëmundje e lëngatë.

Emrat e Dymbëdhjetë apostujve janë këta: i pari Simoni, që quhet Pjetër e vëllai i tij Andreu; Jakobi i Zebedeut dhe Gjoni, i vëllai; Filipi dhe Bartolomeu; Toma e Mateu ‑ tagrambledhësi; Jakobi i Alfeut dhe Tadeu; Simon Kananeu dhe Judë Iskarioti ‑ ai që e tradhtoi. Pikërisht këta të Dymbëdhjetët Jezusi i dërgoi dhe i urdhëroi: “Mos shkoni ndër paganë as mos hyni në asnjë qytet të samaritanëve! Por shkoni më mirë te delet e humbura të shtëpisë së Izraelit. Gjatë udhëtimit predikoni: ‘Mbretëria e qiellit është afër!’ Shëroni të sëmurit, ngjallni të vdekurit, pastroni të gërbulurit, dëboni djajtë! Falas morët, falas edhe jepni! Mos grumbulloni në brezat tuaj as ar, as argjend, as të holla bakri; as strajcë udhëtimi, as dy palë petka, as sandale, as shkop, sepse punëtori ka të drejtë për ushqimin e vet. Në çdo qytet apo fshat që të hyni, pyetni a është aty ndonjë njeri i ndershëm e banoni tek ai derisa të shkoni më tej. Kur të hyni në shtëpi, uroni paqe. Nëse shtëpia është e ndershme, le të zbresë mbi të paqja juaj; po nuk qe e denjë, paqja juaj le të kthehet tek ju.

Në këtë pjesë të Ungjillit të sotëm, Jezusi i dërgon apostujt në mision dhe u jep udhëzime të qarta për mënyrën se si duhet ta shpallin Mbretërinë e Hyjit. Ky tekst nuk është vetëm një udhëzim për Dymbëdhjetë Apostujt, por mbetet një thirrje për çdo të krishterë që, nëpërmjet Pagëzimit, është bërë dëshmitar i Krishtit në botë.

Mesazhi i parë është: “Mbretëria e qiellit është afër.” Apostujt nuk janë dërguar të predikojnë veten e tyre, por praninë e Hyjit që po vepron në histori përmes Jezu Krishtit. Shën Gjoni Gojarti vëren se Jezusi nuk u kërkon nxënësve të flasin për çështje të ndërlikuara, por të shpallin një lajm të thjeshtë dhe të madh: Hyji është afruar tek njeriu. Misioni i Kishës, pra, nuk është së pari të transmetojë ide, por të dëshmojë praninë e gjallë të Krishtit.

Më pas Jezusi thotë: “Shëroni të sëmurët, ngjallni të vdekurit, pastroni gërbulurit, dëboni djajtë.” Predikimi i Ungjillit shoqërohet gjithmonë me vepra dashurie dhe mëshire. Fjala dhe veprimi nuk mund të ndahen. Shën Gregori i Madh shkruan se predikuesi i vërtetë duhet ta tregojë me jetën e tij atë që shpall me gojë. Ungjilli bëhet i besueshëm kur dashuria e Krishtit bëhet e dukshme në jetën e dishepujve.

Një nga frazat më të bukura të këtij Ungjilli është: “Falas morët, falas edhe  jepni!” (Mt 10,8). Gjithçka që kemi marrë nga Zoti – jeta, besimi, falja, dhuntitë shpirtërore – janë dhuratë e Tija. Askush nuk mund të mburret para Hyjit sikur t'i kishte fituar vetë këto të mira. Shën Augustini kujton: “Nëse ke marrë gjithçka, përse mburresh sikur të mos e kishe marrë?” Zemra e krishterë është e thirrur të bëhet bujare, duke dhënë pa llogari, ashtu siç ka marrë pa meritë.

Jezusi vazhdon duke i ftuar apostujt të mos mbështeten në siguri materiale: të mos marrin ar, argjend apo gjëra të tepërta për rrugë. Kjo nuk do të thotë përbuzje ndaj të mirave materiale, por një ftesë për t'u mbështetur para së gjithash në kujdesin e Hyjit. Zoti dëshiron që predikuesit e Ungjillit të jenë të lirë nga lakmia dhe të dëshmojnë se besimi i tyre është vendosur te Hyji e jo te pasuria.

Në fund, Jezusi flet për mikpritjen: “Kur të hyni në shtëpi, uroni paqe.” Paqja që apostujt sjellin nuk është thjesht një urim njerëzor, por një dhuratë e Hyjit. Në traditën biblike, paqja (shalom) përmbledh bekimin, harmoninë dhe praninë e Zotit. Shën Qipriani thekson se i krishteri duhet të jetë gjithmonë bartës i paqes, sepse ai është bërë bir i Atij që është Princi i Paqes.

Të dashur dëgjues Ungjilli i sotëm na kujton se jeta e krishterë është mision. Nuk mjafton ta ruajmë fenë për vete. Çdo familje, çdo vend pune, çdo bashkësi është një fushë ku Krishti na dërgon për të shpallur me fjalë dhe me jetë se Mbretëria e Hyjit është afër. Bota ka nevojë për njerëz që sjellin shpresë, shërim, falje dhe paqe. Ashtu si apostujt, edhe ne jemi thirrur të ecim me besim, duke u mbështetur më shumë te hiri i Zotit sesa te forcat tona. le ta pyesim veten:

1.   A e shoh veten si një i dërguar i Krishtit në familje, punë dhe në mjedisin ku jetoj?

2.  Cilat janë dhuntitë që kam marrë falas nga Zoti dhe si po i ndaj ato me të tjerët?

3. A sjell paqe, shpresë dhe dashuri në marrëdhëniet e mia, apo shpesh bëhem shkak për ndarje dhe tensione?

Lutja

O Zot Jezus, Ti i dërgove apostujt të shpallnin Mbretërinë tënde dhe t'u sillnin njerëzve shërim e paqe. Na jep edhe neve zemër të lirë, besim të fortë dhe dashuri bujare, që të jemi dëshmitarë të Ungjillit në jetën e përditshme.

Na mëso të japim falas atë që falas kemi marrë, të mbështetemi në kujdesin tënd atëherë kur kemi frikë, dhe të bëhemi bartës të paqes sate kudo që shkojmë. Bëj që, me fjalët dhe veprat tona, shumë njerëz të njohin afërsinë e Mbretërisë sate. Amen.