Gjon është emri i tij!

24 QERSHOR 2026

 

UNGJILLI I DITËS

 

“Gjon është emri i tij!”

 

PREJ UNGJILLIT TË SHENJTË SIPAS LUKES- (Lk 1, 57-66.80)

 

Elizabetës i erdhi koha të lindë. Dhe ajo nxori në dritë një djalë. Kur fqinjët e farefisi i saj dëgjuan se Zoti e tregoi mirësinë e vet të madhe ndaj saj, u gëzuan me të. Të tetën ditë erdhën për të rrethprerë djalin. Donin ta quanin me emrin e të atit   Zakari, por e ëma tha: “Assesi, por le të quhet Gjon!”. Ata iu përgjigjën: “Askush në fisin tënd nuk quhet me këtë emër.” Atëherë me shenja e pyetën të atin ç’emër donte t’i vinte. Ai kërkoi rrasëzën e shkrimit dhe shkroi: “Gjon është emri i tij!” Të gjithë u çuditën. Po në atë moment i erdhi goja dhe iu zhdërvjell gjuha: fliste dhe lëvdonte Hyjin. Të gjithë fqinjët e tyre i kapi frikë e madhe. Edhe në mbarë krahinën malore të Judesë flitej për këto ngjarje. Kushdo që dëgjonte, thoshte në zemrën e vet: “Çka thua do të bëhet kjo foshnje?” Vërtet, dora e Zotit ishte me të. Ndërkaq foshnja rritej e zhvillohej shpirtërisht. Jetoi në shkretëtirë deri atë ditë, kur iu dëftua ballafaqe Izraelit.

Pjesa e Ungjillit sipas Lukës që kemi dëgjuar (Lk 1,57-66.80) na paraqet lindjen e Gjon Pagëzuesit, ngjarje që shënon fundin e heshtjes së profetëve dhe fillimin e kohës së shpëtimit. Në këtë episod, Hyji vepron në mënyrë të mrekullueshme në jetën e Elizabetës dhe Zakarisë, duke treguar se premtimet e Tij realizohen gjithmonë, edhe kur njerëzisht duken të pamundura.

Luka na tregon se kur erdhi koha të lindë, Elizabeta solli në jetë një djalë dhe fqinjët e të afërmit u mbushën me gëzim. Kjo lindje nuk është vetëm një ngjarje familjare, por një shenjë e mëshirës së Hyjit. Kështu, që në fillim, jeta e Gjonit shpall një të vërtetë themelore të historisë së shpëtimit: Hyji është besnik dhe asgjë nuk është e pamundur për Të.

Në ditën e rrethprerjes lind një debat mbi emrin e fëmijës. Sipas zakonit, ai duhej të quhej Zakari, si i ati. Por Elizabeta këmbëngul: “Jo, ai do të quhet Gjon.” Emri “Gjon” do të thotë “Dhuratë e Hyjit” ose “Hyji është i mëshirshëm”. Ky emër nuk është zgjedhur nga familja, por është caktuar nga vetë Hyji përmes engjëllit. Kjo tregon se misioni i Gjonit nuk buron nga traditat njerëzore, por nga një thirrje hyjnore.

Shën Ambrozi vëren se ndryshimi i emrit tregon se në veprat e Hyjit nuk mbizotëron logjika e gjakut dhe e zakoneve njerëzore, por plani i Tij i shpëtimit.  Momenti më domethënës vjen kur Zakaria shkruan në një pllakëz: “Gjoni është emri i tij.” Në atë çast gjuha e tij zgjidhet dhe ai fillon të lavdërojë Hyjin. Heshtja e Zakarisë kishte qenë pasojë e mosbesimit të tij ndaj fjalës së engjëllit. Tani, kur ai pranon plotësisht planin e Hyjit dhe bindet ndaj fjalës së Tij, fiton sërish zërin.

Shën Beda i Nderuari komenton se gjuha e Zakarisë u hap kur lindi ai që do të shpallte Krishtin, sepse me ardhjen e pararendësit fillon të hapet edhe koha e hirit dhe e shpalljes së Ungjillit. Mosbesimi mbyll gojën dhe zemrën; besimi i hap ato për lavdërimin e Hyjit.

Ngjarja mbush me habi të gjithë ata që e dëgjojnë. Ata pyesin: “Çka vallë do të bëhet ky fëmijë?” Kjo pyetje përshkon të gjithë jetën e Gjon Pagëzuesit. Ai nuk do të kërkojë lavdi për veten, por do të jetojë për të treguar vetë Krishtin. Madhështia e tij qëndron pikërisht në përulësinë e tij: ai është zëri, ndërsa Krishti është Fjala.

Shën Gregori i Madh thekson se askush nuk mund të bëhet lajmëtar i besueshëm i Fjalës së Hyjit nëse më parë nuk është formuar në shkollën e heshtjes dhe të lutjes. Shkretëtira e Gjonit bëhet simbol i udhëtimit të brendshëm që çdo i krishterë duhet të bëjë për t’i lënë vend veprimit të Zotit.

Le ta pyesim veten:

1.  Në cilat situata të jetës sime e kam të vështirë t’i besoj premtimeve dhe planit të Hyjit?

2.  A jam i gatshëm të pranoj vullnetin e Hyjit edhe kur ai nuk përputhet me planet dhe pritshmëritë e mia?

3.  A gjej kohë për “shkretëtirën” e lutjes dhe të heshtjes, që të dëgjoj më qartë zërin e Zotit?

 

Lutja:

O Atë i mëshirshëm, Ti që e mbushe me gëzim shtëpinë e Zakarisë dhe të Elizabetës me lindjen e Gjon Pagëzuesit, forcoje edhe besimin tonë në premtimet e tua. Na ndihmo të pranojmë me përvujtëri planin që ke për secilin prej nesh dhe të jetojmë sipas thirrjes që na ke dhënë. Hapi zemrat dhe buzët tona për të të lavdëruar gjithmonë dhe na mëso të gjejmë në heshtjen e lutjes praninë tënde që e shndërron jetën tonë. Me ndërmjetësinë e Shën Gjon Pagëzuesit, bëj që edhe ne të jemi dëshmitarë të guximshëm të Krishtit në botë. Amen.