Jini gati - të veshur e të ngjeshur me llamba të ndezura!

20 TETOR 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Jini gati - të veshur e të ngjeshur me llamba të ndezura!”

 

PREJ UNGJILLIT SHENJT SIPAS LUKES- Lk 12, 35-38

 

Në atë kohë, Jezusi u tha nxënësve të vet:  »Jini gati - të veshur e të ngjeshur me llamba të ndezura - porsi ata që presin zotërinë e vet kur kthehet prej dasmës për t'ia çelur derën posa të vij e të trokëllitë. Lum shërbëtorët që, kur kthehet zotëria, i gjen zgjuar! Përnjëmend po ju them: ai vetë do të ngjeshet, ata do t'i ulë në tryezë do të afrohet dhe vetë do t'i shërbejë. Po erdhi në të dytën ose në të tretën rojë të natës dhe po i gjeti kështu, lum ata!

 

Të dashur dëgjues të Radio Marisë, Ungjilli i sotëm na sjell një thirrje të fortë të Jezusit: “Jini gati - të veshur e të ngjeshur me llamba të ndezura!” (Lk 12,35). Me këto fjalë Jezusi na fton të jetojmë në një gjendje gatishmërie shpirtërore, me zemrën zgjuar dhe të hapur për ardhjen e Zotit. Jeta e krishterë nuk është një pritje pasive. Nuk do të thotë të rrimë dhe të presim se çfarë do të ndodhë. Të presësh Krishtin do të thotë të jetosh çdo ditë me besim, me dashuri, me lutje dhe me vepra të mira. Jezusi na thotë: “Jini gati!”

Llamba e ndezur – simboli i zemrës që beson- Në Bibël, llamba është një simbol shumë i bukur i dritës, i besimit dhe i shpresës. Një llambë e ndezur tregon se zemra nuk është në errësirë. Por llamba duhet të ketë vaj. Nuk mjafton të kemi një llambë jashtë; duhet të ketë dritë brenda. Edhe jeta jonë mund të duket e bukur nga jashtë, por pyetja është: A ka dritë në zemrën time? Mund të kemi fjalë të bukura për fenë, por të mos kemi lutje. Mund të shkojmë në kishë, por të mos kemi dashuri. Mund të flasim për Hyjin, por të mos falim. Mund të dukemi të krishterë të mirë para njerëzve, por zemra të jetë larg Krishtit. Prandaj Jezusi na kërkon një besim që është i gjallë dhe i vërtetë. Llamba e shpirtit ndizet dhe mbahet ndezur përmes lutjes, Fjalës së Hyjit, sakramenteve, dashurisë dhe veprave të mëshirës.

Të presësh Zotin me besnikëri -Jezusi përdor shembullin e shërbëtorëve që presin kthimin e zotërisë së tyre nga dasma. Ata nuk e dinë saktësisht se kur do të kthehet. Por janë gati. Kjo është një pamje shumë e bukur e jetës së krishterë. Ne nuk e dimë orën e takimit tonë me Zotin. Nuk e dimë se çfarë do të sjellë e nesërmja. Nuk e dimë sa kohë do të kemi për të dashur, për të falur, për të bërë të mirën. Prandaj Jezusi nuk na thotë: “Kur ta dini se po vij, përgatituni.” Ai na thotë: “Jini gati!” Shën Gjon Gojarti na nxit të jetojmë çdo ditë sikur të ishte dita e takimit me Krishtin. Kjo nuk duhet të na frikësojë, por të na ndihmojë të jetojmë me më shumë seriozitet dhe dashuri. Një i krishterë që e di se Zoti mund ta thërrasë në çdo kohë, nuk dëshiron të jetojë me urrejtje. Nuk dëshiron të mbajë mëri. Nuk dëshiron të shtyjë faljen për nesër. Nuk dëshiron ta humbasë kohën në gjëra boshe. Ai dëshiron të jetë gati.

Në këtë pjesë të Ungjillit ndodh diçka e jashtëzakonshme. Jezusi thotë se, kur zotëria të kthehet dhe t'i gjejë shërbëtorët zgjuar, ai vetë do t'iu shërbejë. Ky është një nga përmbysjet më të bukura të Ungjillit. Zakonisht shërbëtori i shërben zotërisë. Por këtu Zotëria, Krishti, përkulet dhe shërben. Kjo na kujton Jezusin në Darkën e Fundit që u lau këmbët e apostujve. Kjo është zemra e Krishtit: Ai nuk vjen për të na shfrytëzuar, por për të na shërbyer dhe për të na shpëtuar. Prandaj pritja e Zotit nuk është pritje e një gjykatësi të pamëshirshëm, por pritje e Krishtit që na do. Shën Ambrozi sheh në këtë qëndrim të Zotit një shenjë të dashurisë së jashtëzakonshme të Krishtit, i cili e nderon shërbëtorin besnik duke iu afruar atij dhe duke i dhënë shpërblimin e vet. Sa ngushëlluese është kjo për ne! Kur ne jemi besnikë në gjërat e vogla, Zoti nuk i harron. Kur një nënë kujdeset me dashuri për familjen e saj, Zoti e sheh. Kur një i moshuar lutet për fëmijët, Zoti e dëgjon. Kur një i sëmurë e ofron vuajtjen e vet, Zoti e pranon. Kur dikush fal në heshtje, pa e ditur askush, Zoti e sheh.

Të dashur dëgjues, Të jesh gati nuk do të thotë të jetosh me frikë nga vdekja. Do të thotë të jetosh në mënyrë që, kur të vijë Zoti, të na gjejë duke bërë atë që na ka kërkuar. Të na gjejë duke dashur. Të na gjejë duke falur. Të na gjejë duke u lutur. Të na gjejë duke ndihmuar. Të na gjejë me llambën ndezur. Ndoshta sot është koha të ndezim përsëri llambën e shpirtit tonë. Ndoshta lutja është ftohur. Ndoshta kemi humbur shpresën. Ndoshta kemi një plagë që nuk e kemi falur. Ndoshta jemi larguar nga Hyji.

Sot Krishti na thotë përsëri: “Jini gati!” Mos e shty për nesër kthimin te Hyji. Mos e shty për nesër një falje. Mos e shty për nesër një vepër dashurie. Mos e shty për nesër lutjen. Sot është dita për ta mbajtur llambën ndezur. Sepse lumturia e vërtetë është për atë shërbëtor që Zoti, kur të vijë, e gjen zgjuar dhe besnik.

 

O Jezus, më ndihmo ta mbaj gjithmonë llambën e zemrës të  ndezur. Mos lejo që besimi im të shuhet nga lodhja, vuajtjet apo shqetësimet e jetës.

Më jep një zemër të zgjuar, besnike dhe plot shpresë, që çdo ditë të të pres duke dashur, duke falur dhe duke bërë të mirën.

O Zot, kur të vish, më gjej zgjuar dhe me llambën ndezur. Amen.