Jozef, biri i Davidit, mos ki frikë ta marrësh Marinë!

8 SHTATOR 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Jozef, biri i Davidit, mos ki frikë ta marrësh Marinë!”

 

KOMENT I UNGJILLIT SHENJT SIPAS MATEUT- (Mt 1, 1-16. 18-23)

 

Të dashur dëgjues, në pamje të parë, pjesa e parë e Ungjillit të sotëm mund të na duket e vështirë për t'u dëgjuar: një varg i gjatë emrash, brez pas brezi. Por Shën Mateu nuk e ka vendosur këtë gjenealogji rastësisht. Ai dëshiron të na tregojë diçka shumë të rëndësishme: Jezusi nuk vjen në historinë njerëzore si një i huaj. Ai hyn në historinë konkrete të njerëzimit, në historinë e një familjeje, të një populli dhe të një premtimi që Hyji e ka bërë prej shekujsh.

Mateu e fillon Ungjillin me këto fjalë: “Breznitë e Jezu Krishtit, birit të Davidit, birit të Abrahamit.” (Mt 1,1) Këtu kemi dy emra shumë të rëndësishëm: Abrahami dhe Davidi. Me Abrahamin fillon historia e popullit të zgjedhur; Davidit iu premtua se nga pasardhësit e tij do të vinte Mbreti Mesianik. Kështu, Mateu na thotë: Hyji nuk e ka harruar premtimin e Tij.

Hyji është besnik edhe kur historia duket e çrregullt- Gjenealogjia përfshin shumë breza dhe shumë njerëz. Disa prej tyre ishin të mëdhenj në fe, por të tjerë ishin të dobët, mëkatarë dhe të brishtë. Kjo është shumë domethënëse për ne. Historia e shpëtimit nuk është një histori njerëzish të përsosur. Është historia e një Hyji besnik që vepron edhe përmes dobësisë njerëzore.

Kjo na jep shpresë. Ndoshta dikush që na dëgjon sot mendon: “Familja ime ka kaluar shumë vështirësi. Kam bërë gabime. Kam pasur dështime. Ndoshta jeta ime nuk mund të ndryshojë më.” Ungjilli na përgjigjet: Mos u dëshpëro! Hyji mund të shkruajë një faqe të re edhe në historinë tënde.

Shën Gjon Gojarti, duke komentuar gjenealogjinë ose breznitë e Krishtit, vëren se Mateu nuk i fsheh dobësitë e paraardhësve të Jezusit, sepse kjo tregon se Krishti erdhi të shpëtojë njerëzimin real, me plagët dhe mëkatet e tij. Pra, Zoti nuk pret që historia jonë të jetë e përsosur për të hyrë në të. Ai hyn pikërisht aty ku ka nevojë për shpëtim.

Jozefi: njeriu i drejtë që i beson Hyjit- Pastaj Ungjilli kalon nga breznia te një moment shumë i vështirë në jetën e Jozefit. Maria ishte e fejuara e tij. Para se të jetonin bashkë, ajo u gjet shtatzënë për virtyt të Shpirtit Shenjt. Jozefi nuk e kupton atë që po ndodh. Ai është një njeri i drejtë dhe mendon ta lërë Marinë fshehurazi. Por Hyji ndërhyn në ëndërr: “Jozef, biri i Davidit, mos ki frikë ta marrësh Marinë, gruan tënde, sepse foshnja që është zënë në të është fryt i Shpirtit Shenjt.” (Mt 1,20)

Fjalët “mos ki frikë” janë shumë të rëndësishme. Jozefi kishte arsye njerëzore për t'u frikësuar. Por Hyji i kërkon të besojë edhe kur nuk kupton gjithçka. Sa shpesh edhe ne gjendemi në situata që nuk i kuptojmë! Ka momente kur nuk dimë çfarë të bëjmë, kur një sprovë na trondit, kur një lajm na frikëson, kur e ardhmja duket e pasigurt. Në ato momente, Zoti na thotë edhe neve: “Mos ki frikë!” Besimi nuk do të thotë të kuptojmë gjithçka. Besimi do të thotë t'i besojmë Atij që e sheh atë që ne nuk e shohim.

Një gjë e bukur për Jozefin është se në Ungjill ai nuk thotë asnjë fjalë. Ai thjesht dëgjon Hyjin dhe vepron. “Kur Jozefi u zgjua nga gjumi, bëri siç i urdhëroi engjëlli i Zotit.” (Mt 1,24) Kjo është një fe e pjekur: të dëgjosh dhe të veprosh. Ndonjëherë ne lutemi shumë, por e kemi të vështirë të bëjmë atë që Hyji na kërkon. Jozefi na mëson se lutja e vërtetë duhet të shndërrohet në jetë. Shën Augustini na kujton se besimi bëhet i frytshëm kur njeriu i përgjigjet Hyjit me bindje dhe dashuri. Jozefi nuk kërkon të jetë në qendër. Ai nuk kërkon lavdi. Ai pranon të jetë shërbëtor i planit të Hyjit.

Ungjilli përfundon me një emër të mrekullueshëm: “Ja, virgjëra do të zërë e do të lindë një djalë dhe do t'ia vënë emrin Emanuel, që do të thotë: Hyji me ne.” (Mt 1,23) Ky është zemra e mesazhit. Hyji është me ne. Jo vetëm kur gjithçka shkon mirë. Edhe në vuajtje. Edhe në sëmundje. Edhe në varfëri. Edhe në vetmi. Edhe kur familja kalon sprova. Edhe kur zemra është e lodhur. Emanuel do të thotë se Hyji nuk na braktis. Krishti nuk erdhi vetëm për të na dhënë një mësim moral. Ai erdhi të jetë me ne dhe të na shpëtojë. Shën Ireneu i Lionit e përmbledh bukur misterin e Mishërimit: Biri i Hyjit u bë njeri për të na bashkuar me Hyjin dhe për ta ripërtërirë njeriun.

Të dashur dëgjues, ky Ungjill na mëson tri gjëra të rëndësishme:

Së pari: mos e përbuz historinë tënde. Edhe nëse ka plagë, dështime apo gabime, Hyji mund të veprojë në të.

Së dyti: mos ki frikë nga ajo që nuk kupton. Jozefi na mëson të besojmë dhe të presim me durim.

Së treti: mos harro kurrë se Hyji është me ty. Emri i Jezusit është Emanuel: Hyji me ne.

Ndoshta sot nuk e shohim rrugën qartë. Por mund të bëjmë hapin e ardhshëm me besim. Le t'ia besojmë Zotit familjet tona, fëmijët tanë, të moshuarit, të sëmurët, ata që janë larguar nga vendi, ata që jetojnë vetëm dhe të gjithë ata që kanë humbur shpresën. Në historinë e çdo familjeje, Zoti dëshiron të shkruajë historinë e Tij të shpëtimit.

 

O Jezus, Emanueli, Hyji me ne, faleminderit sepse nuk e braktis historinë tonë. Kur kemi frikë, na jep besimin e Jozefit. Kur nuk kuptojmë, na jep durimin për të pritur. Kur biem, na jep forcën të ngrihemi përsëri. Hyr në familjet tona, në plagët tona dhe në çdo situatë që ia besojmë mëshirës sate. Bëj që edhe përmes jetës sonë të vazhdojë historia e shpëtimit. Dhe na ndihmo të mos harrojmë kurrë se, në çdo ditë të jetës sonë, Ti je me ne. Amen.