Kur të vijë Biri i njeriut, a thua do të gjejë fe mbi tokë?

14 NENTOR 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Kur të vijë Biri i njeriut, a thua do të gjejë fe mbi tokë?”

 

PREJ UNGJILLIT TË SHENJTE SIPAS LUKES – Lk 18, 1-8

 

Në atë kohë, Jezusi u tregoi nxënësve të vet shëmbëlltyrën se si duhet të lutemi gjithmonë e kurrë të mos pushojmë. Ai tha: »Ishte në një qytet një gjykatës që Hyjin nuk e dronte e për njerëz nuk e çante kryet. Po në atë qytet ishte edhe një grua e vejë, e cila shkonte shpesh tek ai dhe i lutej: 'Më mbro prej kundërshtarit tim!' Por ai s'qe në kujdes për një kohë të gjatë. Dikur tha vete më vete: 'Edhe pse s'e druaj Hyjin e për njerëz nuk e nxeh kryet, megjithatë, pasi kjo grua e vejë po më trazon do ta mbroj që të mos vijë më të më mërzisë prore.'« Zotëria vazhdoi: »Dëgjoni ç'thotë gjykatësi i padrejtë! Vallë, Hyji a nuk do t'i mbrojë të zgjedhurit e vet që i kërkojnë ndihmë ditë e natë? Po a do të vonojë ndoshta me çështjen e tyre? Unë po ju them: do të ngrihet me nxitim për t'u ardhur në ndihmë atyre! Por, kur të vijë Biri i njeriut, a thua do të gjejë fe mbi tokë?«

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na vendos përballë një prej të vërtetave më të rëndësishme të jetës së krishterë: duhet të lutemi gjithmonë dhe të mos lodhemi. Jezusi nuk na thotë se çdo gjë që kërkojmë do të na jepet menjëherë ose pikërisht në mënyrën që dëshirojmë. Ai na mëson diçka më të thellë: të mos e humbasim besimin kur përgjigjja e Hyjit vonon. Jezusi na tregon një vejushë që shkon vazhdimisht te një gjykatës i padrejtë dhe i kërkon: “Më bëj drejtësi ndaj kundërshtarit tim!” Gjykatësi nuk ka frikë nga Hyji dhe nuk shqetësohet për njerëzit, por, për shkak të këmbënguljes së gruas, më në fund vendos t’i japë drejtësi. Dhe Jezusi përfundon me një pyetje të fuqishme: “Vallë, Hyji a nuk do t'i mbrojë të zgjedhurit e vet që i kërkojnë ndihmë ditë e natë?” Nëse edhe një gjykatës i padrejtë dëgjon për shkak të këmbënguljes, sa më tepër Ati ynë qiellor, që është i mirë dhe i mëshirshëm, i dëgjon bijtë e vet! Këtu qëndron zemra e këtij Ungjilli. Lutja jonë nuk e bind Hyjin të bëhet i mirë; Hyji është tashmë i mirë. Lutja ndryshon zemrën tonë dhe na mëson të besojmë në dashurinë e tij edhe atëherë kur nuk e kuptojmë përgjigjen e tij.

Shën Augustini, duke folur për lutjen, na mëson se shpesh Hyji nuk na jep menjëherë atë që kërkojmë, sepse dëshiron të na mësojë të dëshirojmë të mirën e vërtetë. Prandaj, kur lutemi dhe nuk shohim rezultat, nuk duhet të themi: “Hyji nuk po më dëgjon.” Përkundrazi, duhet të themi: “Hyji po më dëgjon, edhe në heshtjen e tij.”

Sa herë ndodh që ne lutemi vetëm për pak kohë dhe, sepse nuk shohim ndryshim, dorëzohemi! Lutemi për një të sëmurë, për një fëmijë që është larguar nga rruga e mirë, për një martesë në vështirësi, për një familjar që ka humbur shpresën, për një problem ekonomik, për një plagë të zemrës. Dhe ndonjëherë na duket sikur qielli hesht. Sikur nuk na përgjigjet Zoti! Por Ungjilli na thotë: “Mos u lodhni duke u lutur!” Të këmbëngulësh në lutje, tregon besimin e vërtetë të zemrës. Nuk është e vështirë të lutemi kur gjithçka shkon mirë. Besimi provohet sidomos kur ne lutemi në errësirë dhe vazhdojmë të besojmë edhe pa parë.

Të dashur dëgjues, ndoshta dikush prej jush sot po kalon pikërisht një situatë të tillë. Ndoshta ke kohë që i kërkon Hyjit të njëjtën gjë. Ndoshta ke thënë shumë herë: “O Zot, deri kur kështu?” Mos u dorëzo! Vazhdo të lutesh. Jo sepse lutja është një mënyrë për ta detyruar Hyjin të bëjë atë që duam ne, por sepse lutja na mban të lidhur me Të. Ka lutje që Hyji i përgjigjet me një “po”, ka të tjera që u përgjigjet me një “jo”, dhe ka të tjera që na bën “presim”. Por asnjë lutje e bërë me besim nuk humbet para Hyjit.

Prandaj, lutja e vërtetë nuk është vetëm të flasim me Hyjin, por edhe të qëndrojmë para Tij. Është të kemi besim se Ai e di çfarë na nevojitet. Është të themi: “O Zot, unë nuk e kuptoj gjithçka, por besoj në Ty.” Në fund të Ungjillit Jezusi bën një pyetje që duhet të na prekë thellë: “Por, kur të vijë Biri i njeriut, a do të gjejë fe mbi tokë?” (Lk 18,8). Kjo është pyetja e vërtetë. Jezusi nuk pyet nëse do të kemi pasuri, sukses, shëndet apo shumë gjëra. Pyet nëse do të gjejë fe. Dhe feja ushqehet me lutje.

Prandaj, të dashur dëgjues të Radio Marisë, mos e lini lutjen vetëm për ditët e vështira. Lutuni edhe kur jeni të gëzuar dhe kur jeni në dhimbje; kur e ndieni afërsinë e Hyjit dhe kur ju duket se Ai hesht. Lutuni në familje, lutuni vetëm, lutuni në kishë, lutuni gjatë punës, në mëngjes dhe në mbrëmje. Edhe një lutje e shkurtër, nëse del nga një zemër që beson, është një hap drejt Hyjit. Mos thuaj: “Nuk di të lutem.” Filloni thjesht: “O Jezus, ki mëshirë për mua. O Jezus, unë besoj në Ty! O Atë, më ndihmo.” Edhe këto fjalë mund të bëhen një lutje e thellë. Këmbëngulja e vejushës së Ungjillit na mëson të mos e mbyllim derën e shpresës. Kur njeriu pushon së luturi, rrezikon të pushojë edhe së shpresuari. Por ai që lutet, edhe mes lotëve, dëshmon se ende beson se Hyji është Ati i tij.

 

O Jezus, na mëso të lutemi gjithmonë dhe të mos lodhemi. Kur zemra jonë është e lodhur, na jep forcë. Kur nuk e shohim përgjigjen tënde, na jep besim. Kur na pushton frika, na jep shpresë. Na mëso të presim me durim dhe të besojmë në dashurinë e Atit. Mos lejo që sprovat të na largojnë prej Teje, por bëj që lutja jonë të na bashkojë gjithnjë e më shumë me zemrën tënde. O Zot, rrite në ne besimin dhe mos lejo të lodhemi kurrë duke të kërkuar. Amen.