Kush ka vesh, le të dëgjojë!
28 KORRIK 2026
UNGJILLI I DITËS
“Kush ka vesh, le të dëgjojë!”
PREJ UNGJILLIT TË SHENJTË SIPAS MATEUT- Mt 13, 36-43
Atëherë Jezusi e shpërndau turmën dhe hyri në shtëpi. Nxënësit iu afruan dhe e pyetën: "Na e shtjello shëmbëlltyrën e egjrës së arës. Ai u përgjigj: "Ai që e mbjell farën e mirë, është Biri i njeriut. Ara është bota. Fara e mirë janë ata që i përkasin Mbretërisë. Egjra paraqet ata që i përkasin Qoftëlargut. Armiku që mbolli egjrën është djalli. Korrja është mbarimi i botës. Korrtarët janë engjëjt. Siç mblidhet egjra e digjet në zjarr, kështu do të ndodhë në mbarimin e botës. Biri i njeriut do t'i dërgojë engjëjet e vet për t'i mbledhur në Mbretërinë e tij të gjithë ngashnjyesit dhe ata që bëjnë keq, e do t'i hedhin në furrë të ndezur, ku do të jetë vaj e kërcëllim dhëmbësh. Kurse të drejtët, atëherë, do të shndrisin porsi dielli në Mbretërinë e Atit të tyre. Kush ka vesh, le të dëgjojë!"
Në këtë pjesë të Ungjillit të sotëm sipas Mateut, Jezusi ua shpjegon nxënësve shëmbëlltyrën e grurit dhe egjrës. Ai nuk flet vetëm për një arë, por për historinë e njerëzimit dhe për zemrën e secilit prej nesh. Ara është bota, fara e mirë janë bijtë e Mbretërisë, ndërsa egjra përfaqëson gjithçka që i kundërvihet planit të Hyjit. Armiku mbjell përçarje, mëkatin dhe gënjeshtër, por Zoti nuk e humbet kontrollin mbi historinë. Ai pret, duron dhe i jep kohë njeriut të kthehet.
Kjo është një nga faqet më ngushëlluese të Ungjillit. Shpesh ne pyesim: Pse Zoti nuk e zhduk menjëherë të keqen? Përse lejon padrejtësinë? Jezusi përgjigjet: sepse Hyji është i durueshëm. Ai nuk dëshiron vdekjen e mëkatarit, por kthimin e tij. Durimi i Zotit nuk është dobësi, por mëshirë.
Shën Gjon Gojarti vëren se Zoti nuk urdhëron ta shkulin menjëherë egjrën, “sepse shumë prej atyre që sot duken si egjër, nesër mund të bëhen grurë”. Sa e bukur është kjo shpresë! Askush nuk duhet të dëshpërohet për veten ose për të tjerët. Historia e shenjtërve na tregon se shumë prej tyre kanë pasur një jetë larg Zotit përpara kthimit të tyre.
Edhe Shën Augustini shkruan: “Shumë që duken se janë jashtë, do të jenë brenda; dhe shumë që duken brenda, do të mbesin jashtë.” Kjo na kujton se nuk na takon ne të gjykojmë zemrën e askujt. Vetëm Hyji e njeh plotësisht njeriun.
Në të njëjtën kohë, Jezusi nuk e relativizon të keqen. Egjra dhe gruri nuk janë e njëjta gjë. E mira dhe e keqja ekzistojnë, dhe në fund do të ketë një gjykim. Ky nuk është një kërcënim, por një thirrje për përgjegjësi. Historia nuk përfundon në kaos, por në drejtësinë e Hyjit.
Ky Ungjill na fton të shikojmë edhe brenda vetes. Nuk është e vështirë të shohim “egjrën” te të tjerët; më e vështirë është të pranojmë atë që duhet pastruar në zemrën tonë. Brenda secilit prej nesh bashkëjetojnë dëshira për të mirën dhe tundimet që na largojnë nga Zoti. Prandaj jeta shpirtërore është një punë e vazhdueshme e kthimit, e lutjes dhe e pendimit.
Origjeni e interpreton këtë shëmbëlltyrë edhe në mënyrë personale: ara është zemra e njeriut. Në të mund të mbillet fara e Fjalës së Hyjit, por armiku përpiqet të mbjellë mendime krenarie, urrejtjeje, egoizmi e mosbesimi. Prandaj jemi të thirrur të ruajmë zemrën tonë dhe ta ushqejmë me Fjalën e Zotit, me Eukaristinë dhe me veprat e dashurisë.
Ky Ungjill është një ftesë për shpresë. Ndoshta jetojmë pranë njerëzve që na kanë lënduar, ose shohim shumë të këqija në shoqëri e në botë. Mund të lindë tundimi për të humbur besimin ose për të gjykuar pa mëshirë. Jezusi na mëson një rrugë tjetër: të jemi të durueshëm si Ati qiellor, të mos lodhemi duke bërë të mirën dhe të besojmë se fjala e fundit nuk do t’i përkasë së keqes, por Hyjit.
Në fund të shëmbëlltyrës Jezusi thotë: “Atëherë të drejtët do të shkëlqejnë si dielli në Mbretërinë e Atit të tyre.” Kjo është shpresa jonë. Nuk jemi krijuar për errësirën, por për dritën..
Pyetje për reflektim
Çfarë “egjre” po më kërkon Zoti që ta shoh e ta njoh në thellësinë time dhe t’ia dorëzoj atij me durim e besim?
A di të jem i durueshëm dhe plot shpresë ndaj dobësive të të tjerëve, ashtu si Hyji është i durueshëm me mua?
Me cilat zgjedhje konkrete po bëhem “grurë i mirë”, që sjell fryte dashurie në familje, në punë dhe në bashkësinë time?
O Zot Jezus, Ti je Mbjellësi i farës së mirë. Mbille edhe njëherë në zemrat tona Fjalën tënde, që të japë fryte besimi, shprese dhe dashurie. Na jep hirin të mos shkurajohemi përballë së keqes, por të besojmë në durimin dhe mëshirën tënde. Pastro zemrat tona nga gjithçka që na largon prej Teje dhe na ndihmo të jetojmë si bij të Mbretërisë sate. Bëj që, në ditën kur do të vish në lavdi, të gjendemi mes atyre që shkëlqejnë në dritën e Atit. Ti që jeton e mbretëron në shekuj të shekujve. Amen.