Lavdet e mëngjesit
Java e madhe – E Premtja e mundimit të Zotit
Lavdet e mëngjesit
Ftesa
D O Zot, hapi buzët e mia.
C Dhe goja ime do t’i kumtojë lavdet e tua.
Ant. Ejani, ta adhurojmë Krishtin, Birin e Hyjit: Ai na shëlboi me gjakun e vet.
Psalmi 95 /94/ Grishje për të lavdëruar Hyjin
Nxitni njëri-tjetrin dita-ditës deri sa të zgjasë kjo “Sot” (Heb 3, 13).
Ejani t'i këndojmë Zotit, *
t'i brohorasim Hyjit, Shëlbuesit tonë.
T'i dalim para me falënderje, *
t'i këndojmë këngë hareje! .
Ant. Ejani, ta adhurojmë Krishtin, Birin e Hyjit: Ai na shëlboi me gjakun e vet.
Sepse Hyj i madhërishëm është Zoti, *
Mbret i madhërueshëm mbi të gjithë zotat!
Sepse në dorën e tij janë thellësitë e tokës, *
të tijat janë edhe majat e maleve,
i tiji është deti ‑ ai e krijoi, *
duart e tija e formuan tokën.
Ant. Ejani, ta adhurojmë Krishtin, Birin e Hyjit: Ai na shëlboi me gjakun e vet.
Ejani ta adhurojmë, të biem përmbys para tij, *
të biem në gjunjë para Zotit që na krijoi!
Sepse ai është Hyji ynë,
ne jemi populli i kullosës së tij, *
grigja që ai ruan.
Ant. Ejani, ta adhurojmë Krishtin, Birin e Hyjit: Ai na shëlboi me gjakun e vet.
Oh sikur ta ndienit sot zërin e tij: *
“Mos e bëni zemrën tuaj gur porsi në Meribë,
porsi në ditë të Masës në shkretëtirë, †
kur etërit tuaj më vunë në sprovë: *
më provuan megjithëse i kishin parë veprat e mia.
Ant. Ejani, ta adhurojmë Krishtin, Birin e Hyjit: Ai na shëlboi me gjakun e vet.
Dyzet vjet më mërziti ajo brezni †
e thashë: 'Popull zemërluhatshëm është ky, *
që s'i njeh udhët e mia.'
Prandaj u përbetova në hidhërimin tim: *
'Askurrë s'do të hyjnë në prehjen time!'” .
Ant. Ejani, ta adhurojmë Krishtin, Birin e Hyjit: Ai na shëlboi me gjakun e vet.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. Ejani, ta adhurojmë Krishtin, Birin e Hyjit: Ai na shëlboi me gjakun e vet.
Java e madhe – E Premtja e mundimit të Zotit
Lavdet e mëngjesit
V. Hyj, më eja në ndihmë!
P. O Zot, shpejto të më ndihmosh!
V. Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,
P. si ka qenë në fillim,
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Kjo hyrje nuk përdoret kur Lavdet fillojnë me Ftesë.
Himni
Ja kallami, tëmthi e uthulla,
dhe pështyma, gozhda e heshta;
trupi i butë anëpëranë shpohet,
posi dallga gufon gjaku;
toka, deti, yje e bota,
ja po lahen në atë lumë.
Ndër të gjithë ti kryq besnik,
je i vetmi dru fisnik!
Asnjë pyll si atë nuk qiti,
as si mugull, degë e lule,
Dru i ëmbël, me gozhdë t’ëmbël,
duke mbajtur atë peshë t’ëmbël.
Përkul degët, dru i lartë,
shtrij e hap pjesët e brendshme,
dhe të zbutet fortësia,
që i dha lindja në fillim
që gjymtyrët e mbretit t’eper
le t’i shtrish me trung të butë.
Vetëm ti ke qenë i denjë
për të marrë çmimin e shekullit,
dhe t’i përgatitësh skelën
lundërtar për botë të mbytur,
që e leu gjaku i shenjtëruar
nga trupi i Qengjit derdhur.
Njëlloj Atit edhe Birit
dhe Ngushëlluesit lavdiplotë,
e përjetshme i qoftë lavdia
Trinisë Shenjte e të lume,
që me hirin na dha jetë
na shpëtoi edhe na ruan. Amen.
Ant. 1 Zoti nuk e kurseu të vetmin Birin e tij: e dorëzoi në vdekje për të na shpëtuar të gjithëve.
Psalmi 51 /50/ (3-21)
Ki mëshirë për mua, o Hyj, sipas mëshirës sate, *
pashë mirësinë tënde shlyeje mëkatin tim!
Më laj krejtësisht prej mëkatit tim *
e më pastro prej fajit tim!
Sepse e pranoj paudhësinë time: *
mëkatin tim përherë e kam para sysh.
Ty, vetëm ty të kam rënë në faj *
dhe kam bërë ç’është keq para teje,
prandaj je i drejtë sado të më ndëshkosh, *
dhe i paanshëm në dënimin tënd.
Ja, mëkatar unë leva, *
madje në mëkate nëna ime më ngjizi,
por ti që e do çiltërinë e zemrës, *
m’i mëso thellësitë e dijes së shpirtit.
Më stërpik me hisop e do të bëhem i pastër, *
më laj e do të bëhem më i bardhë se bora.
Bëj ta ndiej zërin e haresë e të gëzimit *
dhe do të gëzohen eshtrat e thërrmuara.
Largoje shikimin tënd prej mëkateve të mia, *
e resiti të gjitha fajet e mia.
Krijoje në mua, o Hyj, zemrën e pastër, *
përtërij në mua një shpirt të qëndrueshëm!
Mos më flak larg fytyrës sate, *
mos e hiq prej meje shpirtin tënd të shenjtë.
Ma kthe gëzimin e shpëtimit tënd, *
dhe më forco me shpirt të gatshëm.
E unë do t’ua mësoj mëkatarëve udhën e shëlbimit *
e fajtorët do të kthehen te ti.
Ma fal gjakun e derdhur, o Hyj, Hyji i shëlbimit tim, *
dhe gjuha ime do ta shpallë shenjtërinë tënde.
Zhdrivilloji, o Zot, buzët e mia, *
dhe goja ime do ta shpallë lavdinë tënde. –
Sepse ti nuk kënaqesh në fli, *
e, nëse të kushtoj fli shkrumbimi, s’të pëlqejnë.
Flija e vërtetë për Hyjin: shpirti i penduar; *
ti, o Hyj, nuk e përbuz zemrën e penduar, të thërrmuar!
Pashë mirësinë tënde, o Zot, bëji mirë Sionit, *
ndreqi përsëri muret e Jerusalemit.
Atëherë do t’i pranosh flitë e drejtësisë, †
flitë e shkrumbimit e të gjitha kushtet, *
atëherë do të mund të kushtohen
mëzetër mbi altarin tënd.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 1 Zoti nuk e kurseu të vetmin Birin e tij: e dorëzoi në vdekje për të na shpëtuar të gjithëve.
Ant. 2 Jezu Krishti na ka dashur, dhe në gjakun e tij na ka pastruar nga çdo faj.
Hab 3, 2-4. 13a. 15-19
Dëgjova, o Zot ç'thuhet për ty, *
tmerr, o Zot, më shtjen vepra jote!
Përsërite në ditët tona, *
në ditët tona qite në pah!
Kur të zemërohesh, *
mos harro i mëshirshëm të jesh!
Prej Temanit do të vijë Hyji, *
Shenjti prej malit Paran.
Madhëria e tij e mbulon qiellin, *
plot është toka me Lavdinë e tij!
Shkëlqimi i tij është porsi drita, †
qesin rreze duart e tija: *
aty fshihet fuqia e tij!
Dole popullin tënd të shpëtosh, *
ta shpëtosh të shuguruarin tënd.
Kuajve të tu nëpër det ua hape udhën *
nëpër baltë të ujërave të mëdha.
Dëgjova e m'u dridh zemra, *
në atë zë m'u dridhen buzët.
Kalbësira në eshtra më përshkohet, *
për nën mua më dridhen këmbët.
Do të pushoj kur dita e zezë *
t'i vijë popullit që më pushton!
Fiku më nuk do të lulëzojë, †
fryt në hardhi më nuk do të ketë, *
nuk do të japë fruta ulliri,
nuk do të japin ushqim arat, †
zbrazët do të mbesë vatha pa dhen, *
në katua gjedhi nuk do të pëllasë!
Kurse unë do të gëzoj në Tenzonë, *
do të gëzoj në Hyjin, Shëlbuesin tim!
Zoti Hyj është forca ime, †
do të m'i bëjë këmbët si të kaprollit *
e do të më çojë në malet e larta!
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 2 Jezu Krishti na ka dashur, dhe në gjakun e tij na ka pastruar nga çdo faj.
Ant. 3 E adhurojmë kryqin tënd, o Zot, i brohorasim ringjalljes sate: nga ky dru i jetës gëzimi erdhi në jetë.
Psalmi 147 (1-9)
Lavdëroje, Jerusalem, Zotin, *
madhëroje, o Sion, Hyjin tënd!
Sepse i forcoi shulat e dyerve të tua, *
i bekoi bijtë e tu në ty!
Ai ua siguron kufijve të tu paqen, *
ai të ushqen me palcën e grurit.
Ai e dërgon fjalën e vet mbi tokë, *
lajmi i tij vrapon me shpejtësi.
E hedh borën porsi lesh, *
e derdh brymën porsi hi.
E lëshon breshrin porsi kafshatë, *
kush mund të qëndrojë para të ftohtit të tij?
E dërgon fjalën e vet e ato shkrihen, *
çon erën e vet e ujërat rrjedhin.
Ai ia zbulon fjalën e vet Jakobit, *
drejtësitë e gjyqet e veta Izraelit.
Nuk bëri kështu me asnjë komb tjetër: *
asnjërit nuk ia zbuloi vendimet e veta.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 3 E adhurojmë kryqin tënd, o Zot, i brohorasim ringjalljes sate: nga ky dru i jetës gëzimi erdhi në jetë.
Leximi i shkurtër Is 52, 13-15
Ja, Shërbëtorit tim për së mbari do t'i shkojnë punët, do të nderohet, do të lartësohet, do të jetë tejet i madhërishëm! Sikurse shumë vetë që mbetën shtang kur e panë ‑ kaq e shëmtuar ishte pamja e tij, ‑ fytyra e tij s'ishte më si e njeriut, aq sa pamja e tij s'ishte më si e bijve të Adamit ‑ po ashtu mbi Të do të mbesin të habitura turmat e popujve, edhe mbretërit do të mbesin gojëhapur, sepse do të shohin atë për çka s'ka qenë treguar e do të kuptojnë atë për çka s'kishin dëgjuar.
Në vend të përgjigjes së shkurtër thuhet:
Ant: Krishti për ne u bë i dëgjueshëm deri në vdekje, mu deri në vdekje në kryq.
Kënga ungjillore (Benedictus Lk 1, 68-79)
Ant. Mbi kokën e tij ishte shkruar: Jezus Nazareni, mbreti i judenjve.
Qoftë bekuar Zoti, Hyji i Izraelit, *
që e pa dhe e shpërbleu popullin e vet!
Ai e ngriti Shpëtimtarin tonë *
në shtëpinë e Davidit, shërbëtorit të vet,
sikurse premtoi kaherë *
me gojë të profetëve të tij të shenjtë:
se do të na shpëtojë prej armiqve tanë *
dhe prej dorës së të gjithë atyre që na urrejnë;
se do të bëjë mirësinë që ua premtoi etërve tanë *
e do t'i bjerë në mend Besëlidhja e tij e shenjtë
e betimi që bëri në të mirën e Abrahamit, atit tonë *
se do të na e bëjë të mundshme t'i shërbejmë pa frikë,
të çliruar nga duart e armikut *
në shenjtëri e drejtësi para tij
për çdo ditë të jetës sonë.
E ti, o djalosh, do të quhesh profet i të Tejetlartit, *
sepse do të shkosh përpara Zotit
për t'ia përgatitur udhët,
për ta vënë në dijeni popullin e tij *
se Hyji do ta shëlbojë duke ia falur mëkatet e tija,
në saje të zemrës së dashur të Hyjit tonë *
që do të na e dërgojë në pasi prej qiellit Diellin,
për të shndritur ata që gjenden në errësirë
dhe në hijen e vdekjes, *
për t'i drejtuar hapat tanë në udhën e paqes.“
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. Mbi kokën e tij ishte shkruar: Jezus Nazareni, mbreti i judenjve.
Lutjet e besimtarëve
Jezu Krishti vuajti dhe u varros për ne, në mënyrë që pastaj të ringjallej. Atij, Shëlbuesit tonë me përshpirtëri të sinqertë t'i përkulemi dhe përzemërsisht ta lusim:
O Zot, ki mëshirë.
Zot dhe Mësues i ynë, për shkakun tonë u bëre i dëgjueshëm deri në vdekje
— na mëso që gjithmonë ta dëgjojmë vullnetin e Atit.
Ti je jeta jonë; vdiqe në dru, në dru e shkatërrove ferrin dhe vdekjen
— bëj që edhe ne të vdesim me ty dhe me ty të ringjallemi në lavdinë tënde.
O Mbreti ynë, ti u bëre i tillë që njerëzit të përqeshin dhe të shtypën si krimbin
— bëj që edhe ne të vishemi me përvujtërinë tënde shpëtimprurëse.
Shpëtimi ynë, ti e dhe jetën tënde për vëllezërit që i deshe
— bëj që me të njëjtën dashuri edhe ne ta duam njëri-tjetrin.
Shpëtimtari ynë, ti në kryq i hape krahët dhe njerëzit e të gjitha kohërave i tërhoqe kah vetja
— në mbretërinë tënde mblidhi të gjithë fëmijët e Zotit që janë të shpërndarë.
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt. Ardhtë mbretëria jote, u bëftë vullnesa jote, si në qiell ashtu në tokë.
Bukën tonë të përditshme, na e jep sot, na i fal fajet tona si i falim ne fajtorët tanë, e mos na lër të biem në tundim, por na liro nga i Keqi. Amen.
Lutja
O Hyj, shikoje me dashuri familjen tënde për të cilën Zoti ynë Jezu Krishti nuk ngurroi të dorëzohej në duart e armiqve dhe të pësonte vuajtjen e kryqit. Ai që është Zot.
Përfundimi i Orës, sikurse në Shërbesën e rëndomtë.