Lavdet e mëngjesit
30 shtator, Shën Jeronimi, meshtar dhe Mësues i Kishës
Lavdet e mëngjesit
Ftesa
Ant. Ejani ta adhurojmë Krishtin Zot, që është burimi i çdo urtie.
Ejani t'i këndojmë Zotit, *
t'i brohorasim Hyjit, Shëlbuesit tonë.
T'i dalim para me falënderje, *
t'i këndojmë këngë hareje!
Ant. Ejani ta adhurojmë Krishtin Zot, që është burimi i çdo urtie.
Sepse Hyj i madhërishëm është Zoti, *
Mbret i madhërueshëm mbi të gjithë zotat!
Sepse në dorën e tij janë thellësitë e tokës, *
të tijat janë edhe majat e maleve,
i tiji është deti ‑ ai e krijoi, *
duart e tija e formuan tokën.
Ant. Ejani ta adhurojmë Krishtin Zot, që është burimi i çdo urtie.
Ejani ta adhurojmë, të biem përmbys para tij, *
të biem në gjunjë para Zotit që na krijoi!
Sepse ai është Hyji ynë,
ne jemi populli i kullosës së tij, *
grigja që ai ruan.
Ant. Ejani ta adhurojmë Krishtin Zot, që është burimi i çdo urtie.
Oh sikur ta ndienit sot zërin e tij: *
“Mos e bëni zemrën tuaj gur porsi në Meribë,
porsi në ditë të Masës në shkretëtirë, †
kur etërit tuaj më vunë në sprovë: *
më provuan megjithëse i kishin parë veprat e mia.
Ant. Ejani ta adhurojmë Krishtin Zot, që është burimi i çdo urtie.
Dyzet vjet më mërziti ajo brezni †
e thashë: 'Popull zemërluhatshëm është ky, *
që s'i njeh udhët e mia.'
Prandaj u përbetova në hidhërimin tim: *
'Askurrë s'do të hyjnë në prehjen time!'”
Ant. Ejani ta adhurojmë Krishtin Zot, që është burimi i çdo urtie.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. Ejani ta adhurojmë Krishtin Zot, që është burimi i çdo urtie.
Lavdet e mëngjesit
V. Hyj, më eja në ndihmë!
P. O Zot, shpejto të më ndihmosh!
V. Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,
P. si ka qenë në fillim,
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen. (K. P. aleluja).
Kjo hyrje nuk përdoret kur Lavdet fillojnë me Ftesë.
Pason himni i përshtatshëm.
Himni
Me lavd gazmor i këndojmë Hieronimit,
t’na rrezatojë si ylli i përmendur
për meritë dije e njëkohësisht për vepra
jete të fortë e t’ashpër.
Duke rrëmuar fjalët e fesë e dogmat
e shenjta u orvat t’i shtrijë sa më të qarta,
ja armiqtë, si luan i vrullshëm, i nxitur
t’i mposhtë me zë të mprehtë.
Plot gjallëri i dërsitur lëroi fushat
e blerta t’Shkrimit shenjt zbritur prej qiellit,
prej këtyre i pasur u zbuloi të gjithëve
ushqime t’ëmbla hirit.
Duke lakmuar heshtjen e këndshme të shkretisë,
te djepi i Hyjit qëndroi gjithnjë zgjuar,
duke munduar trupin me ngulm t’i kushtohej
Atit dhuratë e fli.
Zot shumë i mirë, t’kërkojmë me shpirt nga lutjet
e dijetarit t’madh drejtona e ngrohna,
që ne të mundim lavdet e gëzueshme
t’këndojmë ty n’gjithë shekujt. Amen.
Ant. 1 E shenjtë është udha jote: cili hyj është i madh si ti, o Zot?
Psalmi 77 /76/ (2-21) Hyji i ripërtërin mrekullitë e dashurisë së vet
Nga çdo anë jemi të ndrydhur, por jo të ngushtuar; Ai që ngjalli Jezusin Zot, edhe ne do të na ngjallë (2Kor 4, 8. 14).
Drejt Zotit e ngrita zërin tim, *
drejt Hyjit e çova zërin: Ai më dëgjon.
Në ditët e vështira unë e kërkoja Hyjin, †
natën drejt tij i lartësoj duart e mia
e nuk lodhem, *
por shpirti im nuk gjen ngushëllim,
më bie në mend Hyji dhe fshaj, *
e kujtoj e më paket fryma.
Hapur m’i mban qepallat e syve të mi, *
i tronditur jam e nuk mund të flas.
Mendoj ditët e kaluara, *
më bien në mend vitet e lashta.
Mendoj natën në zemrën time, *
përsiat dhe shpirti im shqyrton:
Vallë, për amshim Hyji ka hequr dorë, *
dhe kurrë, thua, më s’do të ketë mëshirë?
A thua përgjithmonë u zhduk mëshira e tij, *
premtimi i tij mbaroi, vallë, përgjithmonë?
Ndoshta harroi Hyji të ketë dhembje, *
i zemëruar thua cak i vuri mëshirës së vet?
Dhe thashë: »Ja, plaga ime: *
është shndërruar e djathta e Tejetlartit.«
Në mend me bien veprat e Zotit, *
i kujtoj mrekullitë e tua qysh prej fillimit.
Me mend i përbluaj të gjitha veprat e tua, *
meditoj mbi veprat e tua të larta.
O Hyj, të shenjta janë udhët e tua, *
cili hyj është i madh si Hyji ynë?
Vetëm ti je Hyji që bën mrekulli, *
mbi popujt ti e tregove fuqinë tënde.
Me të djathtën tënde ti e shpërbleve popullin tënd, *
bijtë e Jakobit e të Jozefit.
Të panë ujërat, o Hyj, †
të panë ujërat e u zmbrapsën, *
u trazuan deri edhe humnerat!
Riguan retë ujëra, †
dhanë retë gjëmat e veta *
shigjetat e tua fluturuan!
Bubullima jote jehoi në stuhi, †
vetëtimat shndritën rruzullin e Tokës, *
u tund Toka dhe u trand!
Nëpër det udha jote, shtigjet e tua nëpër ujëra të mëdha, *
gjurmët e tua askush nuk i njeh.
Porsi grigjës i prive popullit tënd, *
me dorë të Moisiut e të Aronit.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 1 E shenjtë është udha jote: cili hyj është i madh si ti, o Zot?
Ant. 2 Shpirti im brohoret në Zotin: është ai që përul dhe ngre.
Kënga 1 Sam 2, 1-10 Gëzimi dhe shpresa e të përvuajturve është në Zotin
I rrëzoi princat prej froneve të tyre e i lartësoi të përvujtët. Me të mira i mbushi ata që s'kishin ç'të hanë (Lk 1, 52-53).
Zemra ime kërcen nga gëzimi në saje të Zotit *
m'u trash krahu në saje të Hyjit tim;
hapur e kam gojën kundër armiqve të mi, *
sepse më gëzove me bamirësinë tënde.
Askush s'është i shenjtë krahas me Zotin, †
sepse përveç teje tjetër s'ka! *
Nuk ka të fortë porsi Hyji ynë!
Oh, mos flisni fjalë të mëdha krenie, *
larg gojës suaj fjalët me madhështi:
sepse Hyji është Zoti që di gjithçka *
e prej tij peshohen veprimet!
Harku i të fortëve u thye, *
kurse të ligshtit u ngjeshën me fuqi!
Të ngopurit rrogëtarë u lidhën për bukë goje, *
kurse të uriturit më s'sprovojnë skamje.
Beronja lindi fëmijë me shumicë, *
kurse ajo që pati shumë u shua.
Zoti bën që të vdiset e të jetohet, *
plandos në Nëntokë dhe andej nxjerr.
Zoti bën skamnor e të pasur, *
përul edhe lartëson;
prej pluhuri e ngre varfanjakun, *
prej llomit e lartëson skamnorin,
që të rrijë me princa, *
që ta zërë vendin e nderit.
Sepse të Zotit janë shtyllat e tokës *
mbi to e vendosi botën.
Ai i ruan hapat e besnikut të vet, †
në errësirë do të zhduken keqbërësit, *
s'është forca që burrin e bën burrë!
Zoti do t'i ndrydhë kundërshtarët e vet, *
prej qiellit mbi ta thekshëm do të bubullijë!
Zoti do ta gjykojë mbarë botën, †
sundimin do t'ia japë mbretit të vet, *
Ai do t'ia ngrejë ballin Mesisë së vet!«
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 2 Shpirti im brohoret në Zotin: është ai që përul dhe ngre.
Ant. 3 Zoti mbretëron, le të galdojë toka. †
Psalmi 97 /96/ (1-12) Lavdia e Zotit në gjykim
Ky psalëm bën fjalë për shëlbimin dhe për fenë e të gjithë popujve në Krishtin (Shën Atanazi).
Zoti mbretëron! Le të galdojë toka, *
† le të gëzohen ishujt e shumtë!
Re e errësirë janë përreth tij, *
e Drejta e Drejtësia themeli i fronit të tij.
Zjarri shkon përpara tij *
dhe i djeg armiqtë e tij përreth.
Vetëtimat e tij e shndritin botën, *
sheh Toka e dridhet!
Para fytyrës së Zotit si dylli shkrihen malet, *
para fytyrës së Zotit të mbarë botës!
Qiejt e shpallin drejtësinë e tij, *
të gjithë popujt e shohin lavdinë e tij.
I mbuloftë turpi të gjithë idhujtarët, †
të gjithë që mburren në trupore idhujsh! *
Adhurojeni Atë të gjithë ju, o engjëj!
Dëgjoi Sioni e u gëzua, †
galduan bijat e Judës. *
për shkak të gjyqeve të tua, o Zot.
Sepse ti je, o Zot,
i Tejetlarti mbi mbarë dheun, *
ti je tejet i lartë mbi të gjithë zotat.
Urreni të keqen ju që e doni Zotin, †
Zoti e ruan shpirtin e të devotshmëve të vet, *
i shpëton prej dorës së mëkatarit.
Lindi drita për të drejtin, *
e gëzimi për zemërmirët.
Gëzohuni, o të drejtë, në Zotin, *
nderojeni Emrin e tij të shenjtë.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 3 Zoti mbretëron, le të galdojë toka.
Leximi i shkurtër Krh. Urt 7, 13-14
Çka mësova pa dredhi e dhuroj pa smirë, nuk e fsheh pasurinë e saj. Sepse ajo është për njerëzit thesar i pashtershëm; kush e fiton, fiton miqësinë e Hyjit, të porositur nga dhuratat e mësimit të saj.
Përgjigjja e shkurtër
C Kisha jote, o Zot, * i këndon urtisë së shenjtërve.
Kisha jote, o Zot, i këndon urtisë së shenjtërve.
D Kuvendi e shpall lavdinë e tyre,
i këndon urtisë së shenjtërve.
Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt.
Kisha jote, o Zot, i këndon urtisë së shenjtërve.
Kënga ungjillore (Benedictus Lk 1, 68-79)
Ant. Të urtët do të shndrisin porsi kupa e qiellit: mësuesit e urtisë do të jenë porsi yjet e qiellit.
Qoftë bekuar Zoti, Hyji i Izraelit, *
që e pa dhe e shpërbleu popullin e vet!
Ai e ngriti Shpëtimtarin tonë *
në shtëpinë e Davidit, shërbëtorit të vet,
sikurse premtoi kaherë *
me gojë të profetëve të tij të shenjtë:
se do të na shpëtojë prej armiqve tanë *
dhe prej dorës së të gjithë atyre që na urrejnë;
se do të bëjë mirësinë që ua premtoi etërve tanë *
e do t'i bjerë në mend Besëlidhja e tij e shenjtë
e betimi që bëri në të mirën e Abrahamit, atit tonë *
se do të na e bëjë të mundshme t'i shërbejmë pa frikë,
të çliruar nga duart e armikut *
në shenjtëri e drejtësi para tij
për çdo ditë të jetës sonë.
E ti, o djalosh, do të quhesh profet i të Tejetlartit, *
sepse do të shkosh përpara Zotit
për t'ia përgatitur udhët,
për ta vënë në dijeni popullin e tij *
se Hyji do ta shëlbojë duke ia falur mëkatet e tija,
në saje të zemrës së dashur të Hyjit tonë *
që do të na e dërgojë në pasi prej qiellit Diellin,
për të shndërritur ata që gjenden në errësirë
dhe në hijen e vdekjes, *
për t'i drejtuar hapat tanë në udhën e paqes.“
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen
Ant. Të urtët do të shndrisin porsi kupa e qiellit: mësuesit e urtisë do të jenë porsi yjet e qiellit.
Lutjet e besimtarëve
Ta falënderojmë Jezu Krishtin, Fjalën e Atit, që u bë njeri dhe foli me gjuhë njerëzore. Atij t’ia drejtojmë lutjen tonë:
Drejtoje, o Zot, popullin tënd.
O Jezu Krisht ti u bëre njeri dhe të gjithë ne na grishe që ta shpallim lajmin tënd të gëzueshëm
— bëj që njerëzit e të gjitha kohëve të marrin prej fjalëve të tua frymëzim për t’i kryer veprat e mira dhe për ta dëshmuar Ungjillin.
Ti deshe që njerëzit të bashkohen dhe ta dëgjojnë fjalën tënde,
— bëj që takimet liturgjike në popullin tënd të jenë burim jete.
Ti me dashuri e udhëhoqe popullin tënd
— bëj që gjithmonë të të mbetet besnik Ty.
Ti i thirre të gjithë njerëzit në kthim të gjithkohshëm
— bëj që edhe ne në dritën e Shkrimit të shenjtë, dhe besnikë ndaj shenjave të kohës, gjithmonë t’i kërkojmë rrugët e reja se si ta ndërtojmë mbretërinë tënde.
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroft emri yt. Ardhtë mbretëria jote, u bëftë vullnesa jote, si në qiell ashtu në tokë.
Bukën tonë të përditshme, na e jep sot, na i fal fajet tona si i falim ne fajtorët tanë, e mos na lër të biem në tundim, por na liro nga i Keqi. Amen.
Lutja
O Hyj, ti i dhurove shën Jeronimit meshtar një njohje të thellë depërtuese të Shkrimit të shenjtë: bëj që populli yt të ushqehet përherë me fjalën tënde dhe ta gjejë në të gurrën e jetës. Nëpër Zotin.
Përfundimi i Orës, sikurse në Shërbesën e rëndomtë