Leximet e ditës

JAVA E PARË E KRESHMEVE

 

E DIELE - A

 

Në këtë të diel kremtohet riti “i zgjedhjes” ose “i shënimit të emrit” për katekumenët që do të pranohen për sakramentet e fillimit të krishterë në Vigjiljen pashkore, duke përdorur lutjet e veçanta, si në fq. 813-814.

 

Antifona e hyrjes Ps 90, 15-16

 

Do të më thërrasë dhe do ta vështroj, do ta liroj dhe do ta madhëroj, do t’i dhuroj një jetë të gjatë.

 

Nuk thuhet Lavdi.

 

Kolekta

 

Bëj, o Hyj i gjithëpushtetshëm, që me përjetimin e sivjetshëm të kreshmëve të përparojmë në kuptimin e mistereve të Krishtit dhe ta dëshmojmë me një jetë të denjë. Nëpër Zotin tonë Jezu Krishtin, Birin tënd, që me ty jeton e mbretëron në bashkim me Shpirtin Shenjt, Hyj, për të gjithë shekujt e shekujve.

 

Leximi i parë (Zan 2, 7-9; 3, 1-7) (fq. 21/22)

 

Krijimi i njerëzve të parë dhe mëkati i tyre.

 

Lexim prej librit të Zanafillës

 

⁷ Atëherë Zoti Hyj e formoi prej pluhurit të tokës njeriun dhe nëpër hundë i shtini frymën e jetës e njeriu u bë qenie e gjallë.

⁸ Zoti Hyj mbolli një kopsht në Eden, në lindje e në të e vendoi njeriun që e kishte krijuar. ⁹ Zoti Hyj bëri që prej toke të mbijë çdo lloj peme, e bukur për t’u parë dhe e shijshme për t’u ngrënë e në midis të parajsës pemën e jetës e pemën e dijes të mirës e të së keqes. ^{3, 1}Ndër të gjitha egërsirat e fushës që Zoti Hyj krijoi, gjarpri ishte më dinaku. Ky i tha gruas: “Vërtet, Hyji ju urdhëroi që të mos hani prej asnjë peme të kopshtit?”. ² Gruaja i përgjigji: “Ne i hamë frytet e pemëve që janë në kopsht; ³ porse për frytin e pemës që është në mes të kopshtit, Hyji na urdhëroi të mos e hamë as të mos e prekim që të mos vdesim”. ⁴ Porse gjarpri i tha gruas: “Nuk do të vdisni assesi. ⁵ Madje Hyji e di se kurdo të hani prej saj, sytë tuaj do të hapen e do të bëheni porsi Hyji duke e njohur të mirën e të keqen”.

⁶ Atëherë gruaja pa se pema ishte e mirë për ta ngrënë dhe e bukur për t’u parë dhe pemë e dëshirueshme për të fituar dijen; gruaja mori prej frytit të saj dhe hëngri. Mandej i dha edhe burrit të vet që ishte me të. Hëngri edhe ai. ⁷ Atëherë iu hapën sytë të dyve. Kur panë se ishin lakuriq, gërshetuan gjethe fiqsh dhe bënë mbështjellës për vete.

 

Fjala e Zotit

 

Psalmi 51 (50), 3-4.5-6.12-13.14.17 (fq. 714)

 

Ref. Na fal, o Zot, sepse kemi mëkatuar.

 

³ Ki mëshirë për mua, o Hyj, sipas mëshirës sate,

pashë mirësinë tënde shlyeje mëkatin tim!

⁴ Më laj krejtësisht prej mëkatit tim

e më pastro prej fajit tim!

 

Ref. Na fal, o Zot, sepse kemi mëkatuar.

 

⁵ Sepse e pranoj paudhësinë time:

mëkatin tim përherë e kam para sysh.

⁶ Ty, vetëm ty të kam rënë në faj

dhe kam bërë ç’është keq para teje.

 

Ref. Na fal, o Zot, sepse kemi mëkatuar.

 

¹² Krijoje në mua, o Hyj, zemrën e pastër,

përtërij në mua një shpirt të qëndrueshëm!

¹³ Mos më flak larg fytyrës sate,

mos e hiq prej meje shpirtin tënd të shenjtë.

 

Ref. Na fal, o Zot, sepse kemi mëkatuar.

 

¹⁴ Ma kthe gëzimin e shpëtimit tënd,

dhe më forco me shpirt të gatshëm.

¹⁷ Zhdrivilloji, o Zot, buzët e mia

Dhe goja ime do ta shpallë lavdinë tënde.

 

Ref. Na fal, o Zot, sepse kemi mëkatuar.

 

Leximi i dytë (Rom 5, 12-19) (fq. 1594/1595)

 

Drejtësia e njërit – shfajësim që u jep jetën të gjithë njerëzve.

 

Lexim prej letrës së shën Palit apostull drejtuar Romakëve.

 

Vëllezër, ¹² sikurse me anë të një njeriu mëkati hyri në botë e, me anë të mëkatit, vdekja, dhe kështu vdekja kaloi në të gjithë njerëzit, sepse të gjithë njerëzit mëkatuan... ¹³ ‑ në të vërtetë, edhe para Ligjit mëkati ishte në botë dhe, megjithëse nuk mund të mbahej për mëkat pasi ende nuk kishte Ligj, ¹⁴ prapë vdekja mbretëronte që prej Adamit e deri te Moisiu edhe mbi ata që nuk mëkatuan me mëkat të njëjtë si ai i Adamit, i cili është prototipi i Atij që do të vinte.

¹⁵ Por me dhuratën e hirit nuk ngjau si me mëkat. Sepse, në qoftë se me mëkatin e një njeriu të vetëm, vdiqën të gjithë njerëzit, shumë më tepër u ndikua mbi të gjithë njerëzit hiri i Hyjit dhe dhurata e dhënë në hir të një Njeriu të vetëm ‑ Jezu Krishtit. ¹⁶ E dhurata e hirit ka rrjedhim krejtësisht të ndryshëm nga ai i mëkatit të një njeriu të vetëm: gjyqi i shkaktuar prej mëkatit çon në dënim, kurse dhurata e hirit, pas shumë mëkatesh, jep shfajësimin. ¹⁷ Kështu, pra, nëse me anë të mëkatit të një njeriu të vetëm, mbretëroi vdekja ‑ për shkak të një njeriu të vetëm ‑ me më shumë arsye do të mbretërojnë në jetë ata që marrin begatinë e pamasë të hirit e të dhuratës së drejtësisë nëpër një të vetmin ‑ Jezu Krishtin.

¹⁸ Prandaj, mëkati i njërit ‑ dënim për të gjithë njerëzit, gjithashtu edhe drejtësia e Njërit ‑ shfajësim që u jep jetën të gjithë njerëzve. ¹⁹ Vërtet, sikurse me padëgjesën e njërit, mëkatuan të gjithë njerëzit, po ashtu, me dëgjesën e Njërit ‑ të gjithë njerëzit do të bëhen të drejtë.

 

Fjala e Zotit

 

Lavdi ty, o Krisht, Mbret i lavdisë së amshuar!

Njeriu nuk jeton vetëm prej buke, por prej çdo fjale që del nga goja e Hyjit. (Mt 4,4)

Lavdi ty, o Krisht, Mbret i lavdisë së amshuar!

 

Ungjilli (Mt 4, 1-11) (fq. 1386/7)

 

Jezusi agjëron për dyzet ditë në shkreti dhe tundohet nga djalli.

 

Leximi i Ungjillit të shenjtë sipas Mateut

 

¹ Atëherë Shpirti i Hyjit e çoi Jezusin në shkreti që ta tundojë djalli. ² Dhe, pasi agjëroi dyzet ditë e dyzet net, në fund u urit. ³ Atëherë iu afrua tunduesi dhe i tha: “Nëse je Biri i Hyjit, urdhëro që këta gurë të shndërrohen në bukë!” ⁴ Por Jezusi iu përgjigj: “Shkrimi i shenjtë thotë: ‘Njeriu nuk jeton vetëm prej buke, por prej çdo fjale që del nga goja e Hyjit. ’“

⁵ Atëherë djalli e mori dhe e çoi në Qytetin e shenjtë, e vuri në majë të Tempullit ⁶ dhe i tha: “Nëse je Biri i Hyjit, hidhu poshtë, sepse Shkrimi i shenjtë thotë: ‘Për ty Hyji do t’i urdhërojë engjëjve të vet, dhe ata do të të mbajnë para duarsh, që këmba jote të mos vritet në ndonjë gur!” ⁷ Jezusi i përgjigji: “Porse Shkrimi i Shenjtë thotë edhe: ‘Mos e sprovo Zotin, Hyjin tënd!” ⁸ Djalli e çoi sërish në një mal shumë të lartë, ia dëftoi të gjitha mbretëritë e kësaj bote dhe madhërinë e tyre ⁹ e i tha: “Të gjitha këto do të t’i jap nëse bie përmbys para meje e më adhuron”. ¹⁰ “Atëherë Jezusi tha: “Ik, o djall, sepse Shkrimi i Shenjtë thotë: ‘Adhuroje Zotin, Hyjin tënd, dhe shërbeji vetëm Atij!’“ ¹¹ Atëherë djalli e la dhe, ja, u afruan engjëjt dhe i shërbenin.

 

Fjala e Zotit

 

Thuhet Besoj.

 

Besoj në një Hyj të vetëm,

Atin e gjithëpushtetshëm,

krijuesin e qiellit e të tokës,

të gjitha sendeve që shihen dhe që nuk shihen.

Besoj në një Zot të vetëm, Jezu Krishtin,

një të vetmin Birin e Hyjit,

të lindur prej Atit para të gjithë shekujve.

Hyj prej Hyjit, Dritë prej Dritës,

Hyj i vërtetë prej Hyjit të vërtetë.

I lindur, jo i krijuar, i njëqenshëm me Atin,

nëpërmjet të cilit janë krijuar të gjitha sendet.

Ai, për ne njerëzit dhe për shpëtimin tonë, zbriti prej qiellit.

Në fjalët që vijojnë, deri në fjalët u bë njeri, të gjithë përkulen:

E u mishërua për virtyt të Shpirtit Shenjt

prej Virgjërës Mari dhe u bë njeri.

U kryqëzua për ne nën Poncin Pilat,

pësoi dhe u varros

dhe u ngjall të tretën ditë sipas Shkrimeve

e u ngjit në qiell dhe rri në të djathtën e Atit.

Dhe përsëri do të vijë me lavdi

për të gjykuar të gjallët e të vdekurit,

e mbretëria e tij nuk do të ketë mbarim.

Besoj në Shpirtin Shenjt, që është Zot dhe jetëdhënës,

që rrjedh prej Atit e prej Birit,

që me Atin e me Birin adhurohet e lavdërohet,

që foli me anë të profetëve.

Edhe një Kishë të vetme, të shenjtë, katolike dhe apostolike.

Dëshmoj një pagëzim të vetëm për faljen e mëkateve.

Pres ngjalljen e të vdekurve

dhe jetën e pasosur. Amen.

 

Lutja mbi dhurata

 

Bëj, po të lutemi, o Zot, të bëhemi të denjë për të kushtuar këto dhurata, me të cilat po kremtojmë fillimin e këtij sakramenti të nderueshëm. Nëpër Krishtin Zotin tonë.

 

Prefacioni: Zotëria i tunduar.

 

M. Zoti qoftë me ju.

P. Dhe me shpirtin tënd.

M. T’i lartësojmë zemrat

P. I kemi te Zoti.

M. Të falënderojmë Zotin, Hyjin tonë.

P. Është punë e denjë dhe e drejtë.

 

Përnjëmend është punë e denjë dhe e drejtë,

është detyra jonë dhe burim shpëtimi

të të falënderojmë gjithmonë e gjithkund ty,

o Zot, Atë i shenjtë, Hyj i gjithëpushtetshëm dhe i amshuar,

nëpër Krishtin, Zotin tonë.

Ai, me agjërimin e tij për dyzetë ditë,

e ka përkushtuar këtë trajtë pendese

dhe, duke fituar mbi të gjitha kurthet e armikut tonë të vjetër,

na mësoi të mundim tundimet e së keqes,

kështu që, duke kremtuar me shpirt të denjë misterin pashkor,

më në fund të kalojmë në Pashkët e amshuara.

Dhe prandaj, me turmën e engjëjve dhe të shenjtërve,

po ta këndojmë himnin e lavdit,

duke thënë pa pushim:

Shenjt, Shenjt, Shenjt...

 

Antifona e kungimit Mt 4, 4

 

Njeriu nuk jeton vetëm prej buke, por prej çdo fjale që del nga goja e Hyjit.

 

Ose: Krh. Ps 90, 4

 

Zoti do të të mbulojë me pendët e vet, do të strehohesh nën krahët e tij.

 

Lutja pas kungimit

 

Të përtërirë me bukën qiellore, me të cilën ushqehet feja, rritet shpresa dhe forcohet dashuria, bëj, o Zot, të kemi uri për Krishtin, i cili është buka e gjallë dhe e vërtetë, që të mund të jetojmë prej çdo fjale që del nga goja jote. Nëpër Krishtin Zotin tonë.

 

Lutja mbi popullin

 

Zbraze mbi popullin tënd, o Zot, bekimin tënd të begatshëm, kështu që në vështirësi të rritet shpresa e në tundim të forcohet virtyti dhe të fitojmë shëlbimin e pasosur. Nëpër Krishtin Zotin tonë.