Leximet e ditës

JAVA E TRETË E KRESHMEVE

E HËNË

Antifona e hyrjes Ps 83, 3

Shpirti im shkrihet e meket për pallatet e Zotit. Zemra ime dhe trupi im i brohorisin Hyjit të gjallë.

Kolekta

Kishën tënde, o Zot, pastroje dhe forcoje me dashurinë tënde të vazhdueshme dhe, pasi s’mund të qëndrojë pa ndihmën tënde, u drejtoftë gjithmonë prej teje. Nëpër Zotin tonë Jezu Krishtin, Birin tënd, që me ty jeton e mbretëron në bashkim me Shpirtin Shenjt, Hyj, për të gjithë shekujt e shekujve.

Leximi i parë (2 Mbr 5, 1-15a) (fq. 441/2)

Kishte shumë të gërbulur në Izrael dhe asnjë prej tyre nuk u pastrua përveç Naamanit Sirian.

Lexim prej librit të dytë të Mbretërve

Në ato ditë, ¹ Naamani, prijësi i ushtrisë së mbretit të Sirisë, ishte njeri me rëndësi të madhe në sytë e zotërisë së vet dhe i nderuar shumë, sepse me anë të tij Zoti e kishte shpëtuar Sirinë; porse ky trim i mirë ishte i gërbulur.

² Në një çetim që bënë disa prej Sirisë, grabitën edhe një vajzë të re nga dheu i Izraelit dhe kësaj i takoi të bëhej shërbëtore e gruas së Naamanit. ³ Kjo po i thotë zonjës së vet: “Oh, sikur t’i drejtohej imzot profetit që është në Samari! Me siguri do ta shëronte nga gërbula e tij”! ⁴ Naamani shkoi dhe i tha zotërisë së vet: “Kështu e kështu ka thënë një vajzë prej Izraelit”.

⁵ Mbreti i Aramit i tha: “Ti nisu për rrugë! Unë do t’i shkruaj mbretit të Izraelit një letër.”

Naamani u nis. Me vete mori dhjetë talenta argjend, gjashtë mijë sikla ari dhe dhjetë palë petka. ⁶ Ia dorëzoi letrën mbretit të Izraelit. Në të thuhej: “Posa ta marrësh këtë letër, dije se e kam dërguar shërbëtorin tim Naamanin që ta shërosh prej gërbulës së tij”. ⁷ Kur e lexoi letrën mbreti i Izraelit, i shqeu petkat e veta dhe tha: “A mos jam unë Zot që të mund të vras e të ngjall, që të dërgojë ky tek unë për t’ia shëruar njeriun prej gërbulës? A po shihni se s’kërkon tjetër pos rast për të m’u ngatërruar”!

⁸ Por kur Elizeu, njeriu i Hyjit, mori vesh se mbreti i Izraelit i kishte shqyer petkat e veta, dërgoi t’i thoshin mbretit: “Pse i shqeve petkat e tua? Le të vijë tek unë e le ta dijë se ka profet në Izrael”! ⁹ Naamani shkoi me kuaj e me karroca dhe zuri vend te dera e shtëpisë së Elizeut. ¹⁰ Elizeu i dërgoi një lajmëtar me këto fjalë: “Shko e lahu shtatë herë në Jordan: trupi yt do të shërohet e do të pastrohesh”.

¹¹ Naamani u hidhërua dhe u nis duke turfulluar: “Unë mendoja se do të dilte tek unë, do të qëndronte para meje e do ta thërriste Emrin e Zotit, Hyjit të tij, mbi mua, do të ma prekte me dorën e vet vendin e gërbulës e do të më shëronte! ¹² Pse a nuk janë më të mira Abana e Farfari, lumenjtë e Damaskut, se të gjitha ujërat e Izraelit për t’u larë në to e për t’u shëruar”? Dhe u kthye duke shfryrë i hidhëruar.

¹³ Por iu afruan shërbëtorët e tij e i thanë: “Po të të kishte urdhëruar profeti një punë të vështirë, patjetër se do ta kishe kryer; aq më tepër pasi tani të tha: ‘Lahu e do të pastrohesh’”. ¹⁴ Naamani zbriti dhe u la shtatë herë në Jordan si i kishte urdhëruar njeriu i Hyjit, iu shërua trupi i tij, iu bë si trupi i fëmijës së njomë dhe u shërua.

¹⁵ Atëherë me mbarë ndjekësorinë e vet u kthye te njeriu i Hyjit, qëndroi përpara tij e i tha: “Tani po e di se s’ka Zot në asnjë vend tjetër, përveç në Izrael!

Fjala e Zotit

Psalmi 42, 2.3; 43, 3.4 (42 (43) (fq. 704/5)