Leximet e ditës

JAVA E XVII GJATË VITIT

 

E SHTUNË

 

Antifona e hyrjes Krh. Ps 67, 6-7.36

 

Hyji është në banesën e vet të shenjtë; Hyji që i bashkon të gjithë në banesën e vet, ai i jep popullit të vet pushtet dhe fuqi.

 

Kolekta

 

O Hyj, Ti je mburoja e atyre që shpresojnë në ty: pa ty asgjë s’është e vyeshme as e shenjtë; na pajis me mëshirën tënde dhe na prij e na drejto, ashtu t’i përdorim të mirat e kalueshme, që qysh tani të jepemi pas të mirave të amshuara. Nëpër Zotin tonë Jezu Krishtin, Birin tënd, që me ty jeton e mbretëron në bashkim me Shpirtin Shenjt, Hyj, për të gjithë shekujt e shekujve.

 

Leximi i parë (Jer 26, 11-16.24) (fq. 1087/8)

 

Zoti më dërgoi ndër ju për t’ua shpallur veshëve tuaj të gjitha këto fjalë.

 

Lexim prej Librit të Jeremisë profet

 

Në ato ditë, ¹ priftërinjtë e profetët u thanë krerëve dhe mbarë popullit: “Ky njeri meriton gjykimin për vdekje, sepse ka profetizuar kundër këtij qyteti sikurse dëgjuat me veshët tuaj.”

¹² Por Jeremia u tha të gjithë prijësve dhe mbarë popullit: “Zoti më dërgoi të profetizoj kundër kësaj Shtëpie e kundër këtij qyteti të gjitha këto fjalë që i dëgjuat. ¹³ Tashti, pra, përmirësoni udhët tuaja e veprat tuaja dhe dëgjoni fjalën e Zotit, Hyjit tuaj: atëherë edhe Zoti do të pendohet për të keqen që ju ka kërcënuar se do t’jua bëjë. ¹⁴ Sa për mua, ja, unë jam në duart tuaja. Bëni me mua si jua pret mendja se është mirë e drejt. ¹⁵ Megjithatë, dijeni mirë se, në qoftë se ju më vritni, ju po e ngarkoni vetveten, këtë qytet e banorët e tij, me gjak të pafajshëm; sepse me të vërtetë Zoti më dërgoi ndër ju për t’ua shpallur veshëve tuaj të gjitha këto fjalë.”

¹⁶ Atëherë prijësit e mbarë populli u thanë priftërinjve dhe profetëve: “Ky njeri nuk duhet të dënohet me vdekje, sepse na ka folur në emër të Zotit, Hyjit tonë.” ²⁴ Jereminë e mori në ndore Ahikami, biri i Safanit, që të mos lëshohej në duar të popullit e të mos vritej.

 

Fjala e Zotit

 

Psalmi 69 (68), 15-16.30-31.33-34 (fq. 733)

 

Ref. Në kohën e mirësisë, më dëgjo, o Zot.

 

¹⁵ Më nxirr nga lymi të mos humbas,

më shpëto prej atyre që më urrejnë,

prej ujërave të thella!

¹⁶ Mos lejo të më mbulojnë valët e ujërave,

mos lejo të më përpijë thellësia,

të mos e mbyllë pusi gojën e vet mbi mua!

 

Ref. Në kohën e mirësisë, më dëgjo, o Zot.

 

³⁰ Mua të mjerin e të pikëlluarin:

më shpëtoftë, o Hyj, shëlbimi yt!

³¹ Do të lëvdoj Emrin e Hyjit me këngë,

do ta lartësoj me këngë falënderimi.

 

Ref. Në kohën e mirësisë, më dëgjo, o Zot.

 

³³ Le të shikojnë të përvujtët e le të gëzohen;

kërkojeni Hyjin e zemra do t’ju kërthndezet.

³⁴ Sepse Zoti i dëgjon skamnorët,

s’i përbuz të vetët që janë të robëruar.

 

Ref. Në kohën e mirësisë, më dëgjo, o Zot.

 

Aleluja!

Lum ata që salvohen për shkak të drejtësisë, sepse e tyre është Mbretëria qiellore. (krh. Mt 5, 10)

Aleluja!

 

Ungjilli (Mt 14, 1-12) (fq. 1403)

 

Herodi dërgoi që t’ia shkurtonin kryet Gjonit e nxënësit e Gjonit shkuan dhe i treguan Jezusit.

 

Leximi i Ungjillit të shenjtë sipas Mateut

 

¹ Në atë kohë Herodi tetrark dëgjoi ç’flitej për Jezusin ² dhe u tha shërbëtorëve të vet: “Ky është Gjon Pagëzuesi! U ngjall së vdekuri! Ja, përse ka pushtet të bëjë mrekulli!”

E vërtet Herodi e kishte zënë Gjonin, e kishte lidhur dhe e kishte qitur në burg për shkak të Herodiadës, gruas së Filipit, vëllait të vet. ⁴ Sepse Gjoni i kishte thënë: “Nuk guxon ta mbash për grua Herodiadën!” ⁵ Herodi donte ta vrasë, por druante nga populli, sepse Gjonin e mbanin për profet.

⁶ Në ditëlindjen e Herodit, bija e Herodiadës vallëzoi para të grishurve dhe aq i pëlqeu Herodit, ⁷ sa që me përbetim i premtoi se do t’i japë çkado që t’i kërkojë. ⁸ Ajo, e mësuar prej së ëmës: “Ma jep ‑ tha ‑ këtu në pjatë kryet e Gjon Pagëzuesit!”

⁹ Mbretit i erdhi keq, por për shkak të përbetimit e të të grishurve, urdhëroi t’i jepet. ¹⁰ Dërgoi dikë dhe ia shkurtoi Gjonit kryet në burg. ¹¹ Kryet e Gjonit e sollën në pjatë, ia dha vajzës e kjo së ëmës.

¹² Pastaj erdhën nxënësit e Gjonit, e morën trupin e tij dhe e varrosën, pastaj shkuan dhe i treguan Jezusit.

 

Fjala e Zotit

 

Lutja mbi dhurata

 

Pranoji, o Zot, dhuratat që bujaria jote na ka falur, e bëj që këto mistere të shenjta, në saje të hirit tënd, ta shenjtërojnë jetën tonë të tanishme dhe të na çojnë drejt gëzimeve të amshuara. Nëpër Krishtin Zotin tonë.

 

Antifona e kungimit Ps 102, 2

 

Bekoje, shpirti im, Zotin dhe mos i harro bamirësitë e tij.

 

Ose: Mt 5, 7-8

 

Lum të mëshirshmit, sepse do të gjejnë mëshirë. Lum të pastrit në zemër, sepse do ta shohin Hyjin.

 

Lutja pas kungimit

 

E morëm, o Zot, sakramentin hyjnor, kujtimin e përjetshëm të mundimeve të Birit tënd; bëj, po të lutemi, që kjo dhuratë që kemi marrë prej dashurisë së tij të pakufi të na vlejë për shpëtimin tonë. Ai jeton e mbretëron në shekujt e shekujve.