Mbrëmësorja
E kremtja e Korpit dhe e Gjakut të Krishtit
Mbrëmësorja e I
E enjtja pas Trinisë së Shenjtë - Në zonat ku nuk është festë e urdhëruar, e kremtja e Korpit dhe e Gjakut të Krishtit shtyhet në të dielën pas së kremtes së Trinisë së Shenjtë.
V. Hyj, më eja në ndihmë!
P. O Zot, shpejto të më ndihmosh!
V. Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,
P. si ka qenë në fillim,
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen. (K. P. aleluja).
Himni
Pra, këndo, o gjuhë, misterin
e këtij trupi të lavdishëm,
e të gjakut të paçmueshëm,
që për të shpërblyer botën
derdhi Mbreti i të gjitha kombeve.
fryti i barkut shpirtbujar.
Dhuruar neve, për ne i lindur
nga një Virgjër e paprekur,
Ai në botë e kaloi jetën
duke hapur farën e fjalës;
e kur e plotësoi afatin,
mrekullisht përmbushi urdhrin.
Në atë mbrëmje në darkë të fundit
në tryezë ulur me vëllezërit,
duke iu bindur plotësisht ligjit
me ushqime të ligjëruara,
ushqim çetës së dymbëdhjetëve
u jep vetën me duar të veta.
Fjala njeri me fjalë korpin
përfton bukën e vërtetë,
bëhet vera gjaku i Krishtit,
nëse shqisa s’e kupton,
për të forcuar zemrën e çiltër
vetëm feja i mjafton.
Këtë mister, pra, të madhëruar
t’adhurojmë me fytyrë për dhe,
dhe mësimi i motit të shkuar
t’ia lëshojë vendin dhiatës së re:
çka s’mbërrin mendja për të kuptuar
e plotëson e shenjta fe.
Hyjit Atë edhe të Birit
lavdí u qoftë dhe hare,
nder, pushtet e dhënia e hirit
dhe bekimi në qiell e dhe,
Vetës së tretë Shpirtit të Shenjtë
lavdërimi i qoftë i njëjtë. Amen
Ose një himn tjetër, apo një këngë e miratuar nga autoritetet kishtare.
Ant. 1 Në kujtim të veprave të tua u dhe një ushqim atyre të druajnë, o Hyj i hirit dhe i dashurisë.
Psalmi 111 /110/ (1-10)
Me gjithë shpirt do ta lavdëroj Zotin, *
në kuvendin e të drejtëve, në mbledhjen e tyre.
Të mëdha janë veprat e Hyjit, *
për t’u shqyrtuar prej atyre që i duan.
Stoli e shkëlqim është vepra e tij, *
drejtësia e tij qëndron në shekuj të shekujve.
U ngreh përmendore mrekullive të veta, *
i mëshirshëm e mëshirëdhënës është Zoti.
U jep ushqim atyre që e druajnë, *
kurrë s’e harron Besëlidhjen e vet.
Popullit të vet ia kumtoi fuqinë e veprave të veta, *
duke ua dhuruar pronën e paganëve.
Veprat e duarve të tij janë drejtësi e besnikëri, *
urdhërimet e tij janë të vërteta,
të qëndrueshme në jetë të jetëve, *
të themeluara mbi të vërtetën e drejtësinë.
Shpërblim i dha popullit të vet, *
Besëlidhjen e vet e bëri të amshueshme:
i shenjtë dhe i tmerrshëm është Emri i tij. *
Fillimi i dijes është frika e Zotit,
janë të mençur të gjithë ata që veprojnë sipas saj, *
lavdia e Tij qëndron për amshim.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 1 Në kujtim të veprave të tua u dhe një ushqim atyre të druajnë, o Hyj i hirit dhe i dashurisë.
Ant. 2 Na ushqen me palcën e grurit, Ai që i jep paqen Kishës së vet.
Psalmi 147 (1-9)
Lavdëroje, Jerusalem, Zotin, *
madhëroje, o Sion, Hyjin tënd!
Sepse i forcoi shulat e dyerve të tua, *
i bekoi bijtë e tu në ty!
Ai ua siguron kufijve të tu paqen, *
ai të ushqen me palcën e grurit.
Ai e dërgon fjalën e vet mbi tokë, *
lajmi i tij vrapon me shpejtësi.
E hedh borën porsi lesh, *
e derdh brymën porsi hi.
E lëshon breshrin porsi kafshatë, *
kush mund të qëndrojë para të ftohtit të tij?
E dërgon fjalën e vet e ato shkrihen, *
çon erën e vet e ujërat rrjedhin.
Ai ia zbulon fjalën e vet Jakobit, *
drejtësitë e gjyqet e veta Izraelit.
Nuk bëri kështu me asnjë komb tjetër: *
asnjërit nuk ia zbuloi vendimet e veta.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 2 Na ushqen me palcën e grurit, Ai që i jep paqen Kishës së vet.
Ant. 3 Thotë Zoti: Jo Moisiu, por Ati im ju jep bukën e vërtetë prej qiellit, aleluja.
Kënga Krh. Zb 11, 17-18; 12, 10b-12a
Po të falënderojmë, o Zotëri,
Hyj i Gjithëpushtetshëm, *
ty që je, ty që ishe,
sepse e ushtrove fuqinë tënde të madhe *
dhe e more mbretërimin!
Paganët u hidhëruan, †
por arriti zemërimi yt! *
Erdhi koha të gjykohen të vdekurit,
koha e shpërblimit për shërbëtorët e tu *
profetët dhe shenjtërit
dhe për të gjithë ata që e druan Emrin tënd *
- për të vegjël e të mëdhenj.
Ja, tani koha e shëlbimit, †
e pushtetit dhe e Mbretërisë së Hyjit tonë *
dhe e sundimit të Krishtit të tij!
Sepse u hodh poshtë paditësi i vëllezërve tanë *
që ditë e natë i padiste para Hyjit tonë.
Por ata e mundën në fuqi të gjakut të Qengjit †
dhe në saje të dëshmisë së vet: *
nuk e deshën jetën e vet aq sa ta dronin vdekjen.
Prandaj galdo, o qiell, *
galdoni edhe ju, o qiellorë të gjithë!
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 3 Thotë Zoti: Jo Moisiu, por Ati im ju jep bukën e vërtetë prej qiellit, aleluja.
Leximi i shkurtër 1 Kor 10, 16-17
Gota e bekimit, të cilën ne e bekojmë a nuk është bashkim me Gjakun e Krishtit? Po edhe buka, të cilën ne e ndajmë, a nuk është bashkim me Trupin e Krishtit? Pasi është një bukë e vetme, ne, edhe pse shumë, jemi një trup i vetëm: pse të gjithë jemi pjesëtarë të një buke.
Përgjigjja e shkurtër
C Na e dhe një bukë nga qielli. * Aleluja, aleluja.
Na e dhe një bukë nga qielli. Aleluja, aleluja.
D Bukën e engjëjve, ushqimin e njeriut.
Aleluja, aleluja.
Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt.
Na e dhe një bukë nga qielli. Aleluja, aleluja.
Kënga ungjillore (Magnificat Lk 1, 46-55)
Ant. I ëmbël është Shpirti yt, o Zot: ti je i mirë me bijtë e tu, u jep atyre bukë prej qiellit, me të mira i mbush ata që s’kanë ç’të hanë, e të pasurit i nis duarthatë.
Shpirti im e madhëron Zotin, *
shpirti im me hare i brohorit Hyjit, Shëlbuesit tim,
sepse shikoi me pëlqim mbi shërbëtoren e vet të përvujtë: *
qe se, që tani të gjitha breznitë do të më quajnë të lumtur,
sepse punë të mëdha bëri për mua Hyji i gjithëpushtetshëm *
‑ i shenjtë është Emri i tij!
Mëshira e tij brezni më brezni *
për ata që e druajnë.
E tregoi fuqinë e krahut të vet: *
hodhi poshtë qëllimet e krenarëve,
i rrëzoi princat prej froneve të tyre *
i lartësoi të përvujtët.
Me të mira i mbushi ata që s'kishin ç'të hanë
të pasurit i nisi duarthatë.
I ndihmoi Izraelit, shërbëtorit të vet,
duke e sjellë në mend mëshirën
‑ si ua pati premtuar etërve tanë *
në të mirën e Abrahamit e të pasardhësve të tij në amshim.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. I ëmbël është Shpirti yt, o Zot: ti je i mirë me bijtë e tu, u jep atyre bukë prej qiellit, me të mira i mbush ata që s’kanë ç’të hanë, e të pasurit i nis duarthatë.
Lutjet e besimtarëve
Krishti në darkën e fundit dhuroi Trupin dhe Gjakun e vet për jetën e botës. Të bashkuar në lutjen e falënderjes, ta thërrasim emrin e tij:
Jezu Krisht, shujtë qiellore, na e dhuro jetën e pasosur.
O Krisht, Biri i Hyjit të gjallë, na urdhërove që ta kremtojmë Eukaristinë
— bëj që të marrim pjesë në të me fe e dashuri.
O Krisht, meshtar i vetëm e i tejetlartë, meshtarëve ua besove misteret e tua
— bëj që në jetë të shprehin çka kremtojnë në sakramente.
O Krisht, ti i bashkon në një trup të vetëm ata që ushqehen prej të njëjtës bukë,
— forcoji në paqe dhe mirëkuptim të gjithë ata që besojnë në ty.
O Krisht, shërues qiellor, me bukën tënde na dhurove ilaçin e pavdekësisë dhe pengun e ringjalljes
— falua shëndetin të sëmurëve dhe mëkatarëve faljen.
O Krisht, që në Eukaristi na jep hir ta shpallim vdekjen dhe ringjalljen tënde derisa të vish,
— të gjithë ata që në ty vdiqën bëji pjesëtarë të ngjalljes sate.
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt. Ardhtë mbretëria jote, u bëftë vullnesa jote, si në qiell ashtu në tokë.
Bukën tonë të përditshme, na e jep sot, na i fal fajet tona si i falim ne fajtorët tanë, e mos na lër të biem në tundim, por na liro nga i Keqi. Amen.
Lutja
O Zot Jezu Krisht, që në sakramentin e mrekullueshëm të Eukaristisë na e le përkujtimin e Pashkës sate, bëj që ta adhurojmë me fe të gjallë misterin e shenjtë të Trupit dhe të Gjakut tënd, që përherë t’i sprovojmë të mirat e Shëlbimit. Ti që jeton.
Përfundimi i Orës sikurse në Shërbesën e rëndomtë.