Mbrëmësorja

Java e tridhjetë e Kohës së rëndomtë

 

Java II e Psalterit

 

E martë

 

Mbrëmësorja

 

V. Hyj, më eja në ndihmë!

P. O Zot, shpejto të më ndihmosh!

 

V. Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,

P. si ka qenë në fillim,

   ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen. (K. P. aleluja).

 

   Himni

 

   Krijuesi e princi i kohrave,

   që me rregull t’qëndrueshëm

   dallon ditën e ndriçme

   me punë nga nata e përgjumur.

 

   Drejto mendjen e pastër,

   që errësitë e heshtura

   ndër plagë të egra t’zemrës

   smirëzezë nga shgjetat mos të hapen.

 

   T’rrijnë larg parzmat nga epshet

   dhe asnjë pishtarë mos t’hapet

   që para nesh të shuar

   t’vrasin fuqinë e mendjes.

 

   Bëj, o Atë tërë i drejti,

   dhe o Bir baras me Atin,

   me Shpirtin Ngushllimtar

   sundues për gjithë shekujt. Amen.

 

   Ose një himn tjetër, apo një këngë e miratuar nga autoritetet kishtare.

 

Ant. 1 Nuk mund t’i shërbeni Zotit dhe pasurisë, thotë Zoti.

 

   Psalmi 49 /48/ Pasuria s’është asgjë

 

   Vështirë do të hyjë i pasuri në Mbretërinë e qiellit (Mt 19, 23).

 

   I (1-13)

 

Dëgjoni këto, o popuj të gjithë, *

   dëgjoni të gjithë banorët e tokës:

vegjëli e bujarë, *

   të pasur e të vobektë së bashku:

 

goja ime do t’ju shpallë dijen, *

   zemra ime mendime urtësie.

Fjalëve të urta do t’u vë veshin, *

   me këngë do të zbuloj gjëra të fshehta.

 

Përse të trembem në ditë të këqija, *

   kur të më rrethojë paudhësia që më vë pritë?

Ata shpresojnë në pasuritë e veta *

   mburren me kamjen e madhe të veten.

 

E pra, njeriu s’është i zoti ta shpërblejë vetveten, *

   askush s’mund t’ia paguajë Hyjit shpërblimin:

 

çmimi i jetës është tepër i shtrenjtë *

   dhe askurrë nuk mund të paguhet,

që njeriu të jetojë gjithmonë *

   e të mos e shohë gropën e varrit.

 

Por do t’i shohë duke vdekur të dijshmit: †

   vdes i marri, vdes i patenzoni: *

   të tjerëve ua lënë pasuritë e veta!

 

Varret e tyre - shtëpia e tyre e përhershme: †

   banesë e tyre brezni pas breznie, *

   megjithëse tokat e veta i quajtën me emër të vet.

 

Edhe njeriu në mirëqenie erret e nuk njeh, †

   krahasohet me kafshët që cofin *

   dhe është i ngjashëm me to.

 

Lavdi Atit e Birit *

   e Shpirtit Shenjt,

si ka qenë në fillim, *

   ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.

 

Ant. 1 Nuk mund t’i shërbeni Zotit dhe pasurisë, thotë Zoti.

 

Ant. 2 Bashkojini visaret tuaja në qiell, thotë Zoti.

 

   II (14-21) Pasuria njerëzore nuk shpëton

 

   I marrë... ç'grumbullove kujt do t'i mbesë?' Lum ai që kujdeset të bëhet i pasur në Hyjin (Krh. Lk 12, 20. 21).

 

I tillë është fati i atyre që shpresojnë në vetvete, *

   mbarimi i atyre që me gojë ia bëjnë qejfin vetes.

Porsi delet rresht zbresin në Nëntokë, *

   Vdekjen do ta kenë bari.

 

Do të zbresin me rrëmbim në varr, †

   duka e tyre me shpejt do të mbarojë: *

   Nëntoka do të jetë vendbanimi i tyre.

 

Ndërsa Hyji do ta shpëtojë shpirtin tim, *

   nga kthetrat e Nëntokës vërtet do të më marrë te vetja.

 

Mos u tut kur ndokush pasurohet, *

   kur i rritet gjëja e shtëpisë së tij:

kur të vdesë asgjë s’do të marrë me vete, *

   me të s’do të zbresë pasuria e tij.

 

Sa qe gjallë njëmend thuhej se qe i lum: *

   »Do të të lavdërojnë se ia bëre qejfin vetes«,

por edhe ai do të shkojë të bashkohet me etër, *

   të cilët kurrë më s’do ta shohin dritën e diellit.

 

Njeriu që jeton marrëzisht ndër kënaqje, nuk kupton; †

   krahasohet me kafshët që theren, *

   dhe është i ngjashëm me to.

 

Lavdi Atit e Birit *

   e Shpirtit Shenjt,

si ka qenë në fillim, *

   ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.

 

Ant. 2 Bashkojini visaret tuaja në qiell, thotë Zoti.

 

Ant. 3 Lavdi ty, Qengj i prerë, ty nderi dhe pushteti në shekuj.

 

   Kënga Krh. Zb 4, 11; 5, 9. 10. 12. Himni i të shëlbuarve

 

I denjë je, o Zot, Hyji ynë, *

   të marrësh lavdinë, nderin dhe pushtetin,

 

sepse ti krijove gjithçka, †

   dhe me vullnetin tënd *

   gjithçka u bë dhe u krijua!

 

Ti je i denjë, o Zot,

   të marrësh librin *

   dhe t’ia zgjidhësh vulat,

 

sepse qe prerë †

   dhe me gjakun tënd i shpërbleve për Hyjin *

   njerëzit e çdo fisi, gjuhe, populli dhe kombësie,

 

dhe i bëre për Hyjin tonë

   mbretëri dhe priftërinj *

   dhe ata do të mbretërojnë përmbi tokë.

 

I denjë është Qengji i prerë †

   të marrë pushtetin, pasurinë, dijen, *

   fuqinë, nderin, lumturinë dhe lavdinë!

 

Lavdi Atit e Birit *

   e Shpirtit Shenjt,

si ka qenë në fillim, *

   ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.

 

Ant. 3 Lavdi ty, Qengj i prerë, ty nderi dhe pushteti në shekuj.

 

   Leximi i shkurtër Rom 3, 23-25a

 

   Të gjithë mëkatuan dhe u përjashtuan nga lumturia e Hyjit ‑ e me hirin e tij, të gjithë e fituan falas drejtësinë, në saje të shpërblimit që bëri Jezu Krishti. Atë Hyji e caktoi të jetë, në saje të fesë, fli pajtuese me anë të gjakut të vet. Deshi kështu të tregojë drejtësinë e vet.

 

   Përgjigjja e shkurtër

 

   C Ti më mbush me gëzim, o Zot, * në praninë tënde.

   Ti më mbush me gëzim, o Zot, në praninë tënde.

   D Festë që nuk mbaron,

   në praninë tënde.

   Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt.

   Ti më mbush me gëzim, o Zot, në praninë tënde.

 

   Kënga ungjillore (Magnificat Lk 1, 46-55)

 

   Ant. Na e trego, o Zot, madhërinë e dashurisë sate; i gjithëpushtetshëm e i shenjtë është Emri yt.

 

Shpirti im e madhëron Zotin, *

   shpirti im me hare i brohorit Hyjit, Shëlbuesit tim,

 

sepse shikoi me pëlqim mbi shërbëtoren e vet të përvujtë: *

   qe se, që tani të gjitha breznitë do të më quajnë të lumtur,

 

sepse punë të mëdha bëri për mua Hyji i gjithëpushtetshëm *

   ‑ i shenjtë është Emri i tij!

 

Mëshira e tij brezni më brezni *

   për ata që e druajnë.

 

E tregoi fuqinë e krahut të vet: *

   hodhi poshtë qëllimet e krenarëve,

 

i rrëzoi princat prej froneve të tyre *

   i lartësoi të përvuajturit.

 

Me të mira i mbushi ata që s'kishin ç'të hanë

   e të pasurit i nisi duarthatë.

 

I ndihmoi Izraelit, shërbëtorit të vet,

   duke e sjellë në mend mëshirën

 

‑ si ua pati premtuar etërve tanë *

   në të mirën e Abrahamit e të pasardhësve të tij në amshim.

 

Lavdi Atit e Birit *

   e Shpirtit Shenjt,

si ka qenë në fillim, *

   ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.

 

   Ant. Na e trego, o Zot, madhërinë e dashurisë sate; i gjithëpushtetshëm e i shenjtë është Emri yt.

 

   Lutjet e besimtarëve

 

T’i japim lavdi Krishtit, bariut dhe prijësit të shpirtrave tanë, sepse ai e ka për zemër dhe e mbron popullin e vet. Ta mbështesim në të shpresën tonë dhe t’i lutemi:

 

   Mbroje, o Zot, popullin tënd!

 

Bari i amshuar, mbroje ipeshkvin tonë E.

— dhe të gjithë barinjtë e Kishës sate.

Shikoji me mirësi ata që vuajnë për shkak të salvimit,

— liroji sa më shpejt prej ngushticave të tyre.

Ki mëshirë, o Zot, për të gjithë ata që kanë nevojë për ndihmë

— jepu ushqimin të uriturve.

Shndriti kuvendet ligjdhënëse,

— ta përkrahin të drejtën dhe drejtësinë.

Le të të bien në mend të vdekurit, të cilët i ke shpërblyer me gjakun tënd:

— pranoji në dasmën e jetës së amshuar.

 

   Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt. Ardhtë mbretëria jote, u bëftë vullnesa jote, si në qiell ashtu në tokë.

   Bukën tonë të përditshme, na e jep sot, na i fal fajet tona si i falim ne fajtorët tanë, e mos na lër të biem në tundim, por na liro nga i Keqi. Amen.

 

   Lutja

 

   Na priftë, o Zot, dhe na përcjelltë përherë hiri yt, dhe vazhdimisht na bëftë të kujdesshëm të kryejmë vepra të mira. Nëpër Zotin tonë Jezu Krishtin, Birin tënd, që me ty jeton e mbretëron në bashkim me Shpirtin Shenjt, Hyj, për të gjithë shekujt e shekujve. Amen.

 

Përfundimi i Orës sikurse në Shërbesën e rëndomtë.