Mbretëria e Hyjit është mes jush!

12 NENTOR 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Mbretëria e Hyjit është mes jush!”

 

PREJ UNGJILLIT TË SHENJTE SIPAS LUKES – Lk 17,20- 25

 

Në atë kohë ju afruan Jezusit farisenjtë dhe e pyetën: »Kur do të vijë Mbretëria e Hyjit?« ai u përgjigji: »Mbretëria e Hyjit nuk vjen në mënyrë të dukshme, as nuk do të mund të thuhet: 'Qe këtu!' Ose 'Qe atje! 'Porse, ja, Mbretëria e Hyjit është mes jush!« Atëherë u tha nxënësve të vet: »Do të vijë koha, kur do të dëshironi ta shihni një ditë të vetme të Birit të njeriut, por nuk do ta shihni. Do t'ju thonë: 'Qe, këtu është! Qe, atje!' Mos shkoni as mos i ndiqni! Sepse, sikurse vetëtima që vetëton në njërin skaj e ndrit deri në skajin tjetër të qiellit, ashtu do të jetë edhe Biri i Njeriut (Ditën e tij). Por, më parë i duhet të vuajë shumë e të përbuzet prej kësaj breznie.

 

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na vendos përballë një pyetjeje që vazhdon të jetë e gjallë edhe sot: Kur do të vijë Mbretëria e Hyjit? Farisenjtë e pyesin Jezusin për kohën kur do të vinte Mbretëria e Hyjit. Ndoshta ata prisnin një shenjë të jashtëzakonshme, një ngjarje të madhe, diçka që mund të shihej nga të gjithë. Por Jezusi u përgjigjet: “Mbretëria e Hyjit nuk vjen në mënyrë të dukshme, as nuk do të mund të thuhet: 'Qe këtu!' Ose 'Qe atje! 'Porse, ja, Mbretëria e Hyjit është mes jush!” (Lk 17,20-21).

Kjo përgjigje e Jezusit na mëson diçka shumë të rëndësishme: Hyji nuk vepron gjithmonë në mënyrën që ne e presim. Ne shpesh kërkojmë shenja të mëdha, mrekulli të dukshme dhe përgjigje të menjëhershme. Duam ta shohim se ku është Hyji, duam ta kuptojmë kur dhe si do të veprojë. Por Jezusi na fton të hapim sytë e zemrës, sepse Mbretëria e Hyjit ka filluar të jetë e pranishme në mesin tonë në vetë personin e Tij. Ku është Jezusi, aty është Mbretëria e Hyjit. Aty ku pranohet Fjala e Tij, aty ku falet, ku ka dashuri, ku shërbehet, ku njeriu pajtohet me tjetrin dhe ku bëhet vullneti i Atit, aty Mbretëria e Hyjit po rritet. Hyji nuk kërkon vetëm të sundojë mbi botën nga ana e jashtme; Ai dëshiron të mbretërojë brenda nesh, duke e shndërruar zemrën tonë. Prandaj pyetja nuk është vetëm: “Kur do të vijë Mbretëria e Hyjit?”, por edhe: “A e kam lejuar Hyjin të mbretërojë në zemrën time?”

Kjo është një pyetje shumë personale. Sepse mund të themi se besojmë në Hyjin, por në zemrën tonë të mbretërojë krenaria. Mund të lutemi, por të mbajmë mëri. Mund të flasim për dashurinë, por të mos falim. Mund të shkojmë në kishë, por të mos e lejojmë Ungjillin të ndryshojë jetën tonë. Mbretëria e Hyjit fillon aty ku Krishti bëhet Zoti i jetës sonë.

Ajo fillon në familje, kur burri dhe gruaja mësojnë të falin njëri-tjetrin. Fillon kur prindërit i mësojnë fëmijët të duan, të luten dhe të bëjnë të mirën. Fillon kur një njeri i moshuar, edhe në vetminë e tij, vazhdon të lutet me besim. Fillon kur një i sëmurë nuk e humb shpresën. Fillon kur dikush vendos të mos hakmerret ndaj atij që e ka lënduar. Fillon kur një njeri zgjedh ndershmërinë edhe kur mund të përfitojë nga mashtrimi. Këto gjëra mund të duken të vogla para botës, por në sytë e Hyjit kanë një vlerë të madhe.

Shën Gjon Gojarti na mëson, në thelb të predikimit të tij, se besimi i krishterë nuk matet vetëm me fjalë, por me mënyrën se si jetojmë. Nuk mjafton të themi “O Zot, O Zot”; duhet që jeta jonë të tregojë se Krishti është vërtet Zoti ynë. Kur dashuria bëhet konkrete, Mbretëria e Hyjit bëhet e dukshme në jetën tonë.

Por në pjesën e dytë të Ungjillit, Jezusi e ndryshon tonin. Ai u drejtohet nxënësve dhe thotë: “Do të vijë koha, kur do të dëshironi ta shihni një ditë të vetme të Birit të njeriut, por nuk do ta shihni” (Lk 17,22). Pastaj shton se Biri i njeriut duhet të vuajë shumë dhe të hidhet poshtë nga kjo brezni. Këtu Jezusi na kujton se Mbretëria e Hyjit nuk vjen pa kryq. Prania e Hyjit nuk do të thotë se jeta jonë do të jetë pa vuajtje, pa sprova dhe pa vështirësi. Përkundrazi, vetë Krishti kalon përmes vuajtjes, refuzimit dhe kryqit.

Kjo është shumë e rëndësishme për ne, sepse ndonjëherë mendojmë: “Nëse Hyji është me mua, pse po vuaj? Pse kjo sëmundje? Pse kjo humbje? Pse kjo vështirësi në familje? Pse kjo padrejtësi?” Ungjilli nuk na premton një jetë pa kryq. Na premton diçka më të madhe: Krishti është me ne edhe në kryqet tona.

Të dashur dëgjues të Radio Marisë, ndoshta dikush sot po kalon një periudhë të vështirë dhe pyet veten: “Ku është Hyji?” Fjala e Jezusit na jep një përgjigje plot shpresë: Mos kërko gjithmonë shenja të mëdha. Shiko Krishtin. Ai është pranë teje. Ndoshta nuk e ndien praninë e Tij. Ndoshta lutja jote duket sikur nuk merr përgjigje. Ndoshta rruga është e errët. Por heshtja e Hyjit nuk do të thotë mungesë e Hyjit. Edhe kur nuk e shohim, Ai mund të jetë duke vepruar në thellësinë e jetës sonë.

Prandaj, të mos jetojmë duke pritur vazhdimisht “diçka të jashtëzakonshme” që të besojmë. Ta zbulojmë Hyjin në të zakonshmen: në lutjen e përditshme, në Eukaristi, në Fjalën e Hyjit, në një vepër dashurie, në një falje, në një njeri që ka nevojë për ne. Mbretëria e Hyjit është tashmë ndër ne, por ajo ende nuk është në plotësinë e saj. Krishti ka ardhur, Krishti është me ne, por presim edhe ardhjen e Tij në lavdi. Prandaj i krishteri nuk është njeri i frikës, por njeri i shpresës. Ai nuk ka nevojë të vrapojë pas çdo zëri që thotë: “Ja ku është Krishti!” Ai e njeh Zotin e tij, që ka kaluar nëpërmjet kryqit dhe është ringjallur. Le ta hapim, pra, zemrën tonë për Krishtin. Le të mos kërkojmë vetëm shenja nga qielli, por të bëhemi vetë shenja të Mbretërisë së Hyjit në tokë: duke dashur, duke falur, duke shërbyer, duke sjellë paqe dhe duke ruajtur shpresën.

Lutja.

O Jezus, Mbret i dashurisë dhe i paqes, eja dhe mbretëro në zemrën time. Më mëso të të kërkoj jo vetëm në mrekulli, por edhe në gjërat e vogla të çdo dite. Kur të vijë kryqi, më jep besim; kur të mos të ndiej, më jep shpresë; dhe bëj që me jetën time ta bëj të dukshme Mbretërinë tënde. Amen.