Me të vërtetë erdhi ndër ju Mbretëria e Hyjit!

9 TETOR 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Me të vërtetë erdhi ndër ju Mbretëria e Hyjit!”

 

PREJ UNGJILLIT SHENJT SIPAS LUKES – Lk 11, 15-26

 

Në atë kohë, disa prej popullit thanë: »I dëbon djajtë me ndihmën e Beelzebulit, kryetarit të djajve.«  Do tjerë, pastaj, për ta vënë në provë, kërkonin prej tij një shenjë prej qiellit. Por Jezusi, duke i njohur mendimet e tyre, u tha: »Çdo mbretëri, e përçarë në vetvete, shkretohet; një shtëpi bie mbi tjetrën. Po qe se djalli është i ndarë në vetvete - pasi ju po thoni se unë i dëboj djajtë me ndihmën e Beelzebulit - si do të qëndrojë mbretëria e tij? Tashti, pasi unë i dëbokam djajtë me ndihmën e Beelzebulit, bijtë tuaj, me ndihmën e kujt i dëbojnë? Prandaj, ata do të jenë gjykatësit tuaj. Por, në qoftë se unë i nxjerr djajtë me pushtetin e Hyjit, atëherë me të vërtetë erdhi ndër ju Mbretëria e Hyjit! Kur trimi i fortë, i armatosur mirë, e ruan pallatin e vet, mbarë pasuria e tij është e sigurtë. Por, kur vjen një më i fortë se ai, e mund atë, ia merr armët në të cilat shpresoi e i ndanë plaçkat e tija. Kush nuk është me mua, është kundër meje. Kush nuk bashkon me mua, shpërndan.« »Kur shpirti i ndytë të ketë dalë prej njeriut, endet nëpër vende të shkretuara duke kërkuar pushim, e, duke mos e gjetur, thotë: 'Do të kthehem në shtëpinë time nga dola'.  Kur kthehet, e gjen të fshirë e të stolisur. Atëherë shkon e merr me vete edhe shtatë shpirtra tjerë më të këqij se veten, hyjnë e banojnë aty. Kështu gjendja e fundit e këtij njeriu bëhet më e keqe se e para.

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na flet për mirësinë e Atit qiellor, për dhuratën e Shpirtit të Shenjtë dhe për luftën shpirtërore që zhvillohet në zemrën e njeriut. Jezusi na kujton se Hyji është Atë i mirë, i cili nuk i jep gjëra të këqija fëmijës së vet, por dëshiron t’i japë atë që është e mirë. Pastaj Ungjilli na tregon për dëbimin e një djalli dhe për reagimet e njerëzve që e shohin këtë mrekulli.

Jezusi fillon e thotë: “Cili prej jush që është atë, të cilit i biri i kërkon peshk, e në vend të peshkut do t’i japë gjarpër? Ose i kërkon vezë, e do t’i japë akrep?” (Lk 11,11-12). Me këto fjalë, Jezusi na ndihmon të kuptojmë zemrën e Atit. Nëse një prind tokësor dëshiron të mirën e fëmijës së vet, sa më shumë Ati qiellor dëshiron të mirën tonë! Kjo është një e vërtetë që duhet ta mbajmë fort në zemër, sidomos në momentet kur jeta bëhet e vështirë. Kur kemi sprova, sëmundje, probleme familjare, vështirësi ekonomike ose pasiguri për të ardhmen, mund të pyesim: “Ku është Hyji?” Por Ungjilli na kujton se Ati nuk na ka harruar. Edhe kur nuk e kuptojmë rrugën, mund të vazhdojmë të besojmë në dashurinë e Tij. Shën Augustini na kujton se Hyji është më afër nesh sesa ne jemi me veten tonë. Prandaj lutja nuk është një përpjekje për ta bindur Hyjin të na dojë; lutja është të hapim zemrën tonë ndaj dashurisë që Ai tashmë ka për ne.

Jezusi pastaj përballet me një situatë tjetër. Disa njerëz e akuzojnë se i dëbon djajtë me fuqinë e Beelzebulit. Ata shohin veprën e mirë, por në vend që ta pranojnë, e interpretojnë keq. Këtu shohim një rrezik të madh të zemrës njerëzore: kur zemra mbyllet ndaj së mirës, mund të arrijë deri aty sa ta quajë të keqen të mirën dhe të mirën të keqe. Jezusi u përgjigjet qartë: “Çdo mbretëri e përçarë në vetvete shkretohet.” (Lk 11,17). E keqja nuk mund të jetë kundër vetvetes. Nëse Jezusi i dëbon djajtë, kjo tregon se Mbretëria e Hyjit ka ardhur ndër njerëz. Kjo është një pikë shumë e rëndësishme për jetën tonë shpirtërore: Krishti ka ardhur për të çliruar njeriun nga e keqja. Djalli përpiqet të fut ndarje: ndan njeriun nga Hyji, ndan bashkëshortët, ndan familjet, ndan miqtë, ndan bashkësitë. Krishti, përkundrazi, bashkon, shëron, fal dhe sjell paqe. Prandaj, sa herë që në jetën tonë ka urrejtje, përçarje, hakmarrje, zili, gënjeshtër dhe mungesë faljeje, duhet të pyesim veten: A po i jap vend Krishtit në zemrën time? Sepse Jezusi nuk dëshiron vetëm të largojë të keqen prej nesh. Ai dëshiron të mbretërojë në zemrën tonë.

Në pjesën e fundit të këtij Ungjilli, Jezusi tregon një pamje shumë domethënëse. Kur shpirti i papastër largohet nga njeriu, ai endet në vende të thata dhe pastaj kthehet. Kur e gjen shtëpinë të pastër dhe të rregulluar, shkon e merr me vete shtatë shpirtra të tjerë më të këqij dhe gjendja e atij njeriu bëhet më e keqe se më parë. Këtu Jezusi na jep një paralajmërim të fortë: nuk mjafton vetëm të largohet e keqja; zemra duhet të mbushet me të mirën. Nëse dikush largohet nga një mëkat, por nuk e mbush jetën me lutje, me Fjalën e Hyjit, me sakramente, me dashuri dhe me vepra të mira, ai mbetet i pambrojtur. Është si një shtëpi e pastruar, por bosh. Prandaj jeta e krishterë nuk është vetëm të themi: “Nuk dua të bëj më këtë të keqe.” Duhet edhe të themi: “O Jezus, hyr në zemrën time dhe bano në mua.” Nuk mjafton të shmangim të keqen; duhet të kultivojmë të mirën. Nuk mjafton të mos vjedhim; duhet të mësojmë të bashkëndajmë. Nuk mjafton të mos urrejmë; duhet të mësojmë të duam. Nuk mjafton të mos gjykojmë; duhet të mësojmë të kemi mëshirë. Kjo është rruga e vërtetë e shërimit shpirtëror.

Të dashur dëgjues, Ndonjëherë ne duam që Hyji vetëm të na heqë problemet, tundimet dhe vështirësitë. Por Jezusi dëshiron diçka më të madhe: Ai dëshiron të ndryshojë zemrën tonë. Prandaj, mos e lër zemrën bosh. Mbushe me lutje. Mbushe me Eukaristi. Mbusheni me Fjalën e Hyjit. Mbusheni me falje. Mbusheni me dashuri. Kur zemra është e mbushur me Krishtin, e keqja nuk gjen lehtë vend në të. Në fund Jezusi thotë: “Kush nuk është me mua, është kundër meje; dhe kush nuk mbledh me mua, shpërndan.” (Lk 11,23).

Çdo ditë duhet të zgjedhim Krishtin dhe të shmangim egoizmin. Të zgjedhim Faljen e jo hakmarrjen. Dashurinë dhe jo urrejtjen. Të vërtetën e jo gënjeshtrën. Paqen dhe jo përçarjen. Të jesh me Krishtin nuk do të thotë të jesh i përsosur. Do të thotë të lejosh që Ai të të udhëheqë, të të korrigjojë, të të falë dhe të të shërojë.

 

Jezus, Biri i Hyjit të gjallë, Ti je më i fortë se çdo e keqe dhe çdo errësirë. Eja në zemrën time dhe më çliro nga gjithçka që më largon prej Teje. Mos lejo që zemra ime të mbetet bosh. Më mbush me Shpirtin e Shenjtë, me Fjalën Tënde, me dashuri, me paqe dhe me mëshirë. Më ndihmo të mos kthehem te mëkatet e vjetra, por të ec gjithmonë përpara në rrugën e shenjtërisë. Largoje prej nesh çdo përçarjen, urrejtjen, zilinë dhe të keqen. Na bëj njerëz të paqes, të faljes dhe të dashurisë. O Jezus, mbretëro në zemrën time dhe mos lejo që asgjë të zërë vendin Tënd. Amen.