Mos kini frikë!

 

 

21 QERSHOR 2026

 

UNGJILLI I DITËS

 

“Mos kini frikë!”

 

PREJ UNGJILLIT TË SHENJTË SIPAS MATEUT - (Mt 10, 26-33)

 

Në atë kohë, Jezusi u tha nxënësve të vet: "Mos ua kini, pra frikën njerëzve! Sepse nuk ka gjë të mbuluar që nuk do të zbulohet, as të fshehtë që s'do të dihet. Çka ju them në errësirë, thoni në dritë, e çka dëgjoni të thënë në vesh, predikoni nga pullazet!

Mos i druani ata që vrasin trupin e nuk mund ta vrasin shpirtin. Kini frikë më tepër nga Ai, që mund t'jua humbë në ferr shpirtin edhe trupin.

A nuk shiten dy trumcakë për një aspër? E, megjithatë, asnjë prej tyre nuk bie në tokë pa lejen e Atit tuaj. E ju? Madje edhe të gjitha fijet e flokëve të kresë suaj janë të njehura! Pra, mos druani! Ju vleni më tepër se shumë trumcakë!

Kushdo, pra, pranon para njerëzve se është imi, edhe unë do të pranoj para Atit tim që është në qiell, se jam i tij. E atij që më bie mohit para njerëzve, edhe unë do t'i bie mohit para Atit tim qiellor."

 

Në këtë pjesë të Ungjillit të sotëm, Jezusi u drejtohet nxënësve të vet ndërsa i përgatit për misionin. Ai nuk u fsheh vështirësitë dhe kundërshtimet që do të hasin, por i fton të jetojnë me besim, guxim dhe besnikëri. Tri herë përsëritet thirrja: “Mos kini frikë!”. Kjo është fjala që përshkon gjithë këtë fragment dhe që mbetet gjithmonë aktuale edhe për jetën e të krishterit.

Jezusi thotë: “Mos kini frikë prej atyre që e vrasin trupin, por nuk mund ta vrasin shpirtin” (v. 28). Këtu Zoti na kujton se ekziston një realitet më i thellë se jeta biologjike: jeta e shpirtit dhe marrëdhënia jonë me Hyjin. Njeriu shpesh ka frikë nga gjykimi i të tjerëve, nga humbja e sigurisë, nga vuajtja apo dështimi. Por Jezusi na mëson se frika më e madhe nuk duhet të jetë humbja e gjërave kalimtare, por humbja e bashkimit me Zotin.

Në të njëjtën kohë, Jezusi nuk na paraqet një Hyj të largët dhe kërcënues. Përkundrazi, Ai flet për kujdesin e butë të Atit qiellor: “Dy trumcakë a nuk shiten për një aspër? E megjithatë asnjëri prej tyre nuk bie në tokë pa lejen e Atit tuaj.” Madje, edhe flokët e kokës sonë janë të numëruar. Kjo është një nga figurat më të bukura të Provanisë hyjnore. Asgjë në jetën tonë nuk është e panjohur për Zotin; gëzimet, lotët, sakrificat dhe plagët tona janë nën vështrimin e dashur të Atit.

Shën Gjoni Gojarti, duke komentuar këtë pjesë, thotë se Krishti nuk i çliron nxënësit nga sprovat, por u jep forcën për t’i përballuar ato, duke ua kthyer shikimin nga dashuria e Atit. Sipas tij, kur njeriu e di se është në duart e Hyjit, frika humbet fuqinë e saj, sepse zemra mbështetet mbi një siguri më të madhe se çdo rrezik tokësor.

Në fund të fragmentit, Jezusi flet për dëshminë publike të fesë: “Kush do të më dëshmojë para njerëzve, edhe unë do ta dëshmoj para Atit tim qiellor.” Besimi nuk është vetëm një bindje e brendshme, por një marrëdhënie që kërkon të shprehet në jetën e përditshme. Të dëshmosh Krishtin do të thotë të jetosh sipas Ungjillit, të mos turpërohesh për fenë, të mbrosh të vërtetën dhe të zgjedhësh dashurinë edhe kur kjo kërkon sakrificë.

Shën Augustini shkruan se rrënja e mohimit të Krishtit është shpesh frika, ndërsa rrënja e dëshmisë është dashuria. Ai thotë: “Kur dashuria për Krishtin bëhet më e madhe se frika nga bota, zemra fiton lirinë e vërtetë.” Prandaj, Jezusi nuk na kërkon heroizma të jashtëzakonshme, por një besim të përditshëm që mbështetet në praninë e Tij.

Kjo pjesë e Ungjillit na fton të kalojmë nga frika tek besimi, nga pasiguria tek braktisja në duart e Atit. Në një botë që shpesh ushqen ankthin dhe pasigurinë, Krishti na kujton se jemi të çmuar në sytë e Hyjit dhe se asgjë nuk mund të na ndajë nga dashuria e Tij.

 

Le ta pyesim veten:

- A kam frikë më shumë për humbjen e trupit-të shëndetit apo për humbjen e shpirtit?

- A ndihem i sigurtë si fëmija në duart e nënës së vet, e se Zoti i njeh deri edhe fijet e flokëve të mija?

- A i beson dhe ai dorëzohem duarve të Zotit me fe të plotë se ai ka fituar mbi vdekjen dhe të keqen?

 

Lutja

O Jezus, Mësues dhe Bari ynë, largoje nga zemrat tona çdo frikë që na pengon të të ndjekim me besnikëri. Na jep guximin të të dëshmojmë me fjalë dhe me vepra, duke besuar se Ati qiellor kujdeset për ne në çdo çast të jetës sonë. Forcoje fenë tonë në sprova dhe bëj që dashuria jonë për Ty të jetë më e madhe se çdo frikë njerëzore. Amen.