Nëse dëshiron të hysh në jetë, zbatoji urdhërimet!

17 GUSHT 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Nëse dëshiron të hysh në jetë, zbatoji urdhërimet!”

 

PREJ UNGJILLIT TË SHENJTË SIPAS MATEUT- (Mt 19, 16-22)

 

Në atë kohë, Jezusit iu afrua një njeri dhe e pyeti: “Mësues, çfarë të mire më duhet të bëj për të fituar jetën e pasosur?” Ai iu përgjigj: “Përse më pyet për të mirën? Sepse vetëm Njëri është i mirë! Por, nëse dëshiron të hysh në jetë, zbatoji urdhërimet!” “E cilat? ‑ pyeti ai. Jezusi i tha: “Mos vra! Mos the kurorën! Mos vidh! Mos bëj dëshmi të rreme! Ndero babain e nënën tënde! Dhe duaje të afërmin tënd porsi vetveten” Djaloshi i tha: “Të gjitha këto i kam zbatuar. Çka më mungon tjetër?” Jezusi iu përgjigj: “Nëse do të jesh i përsosur, shko, shit çka ke, faljua skamnorëve e ke për të pasur thesar në qiell; pastaj eja e më ndiq mua!”  Por, kur djaloshi e dëgjoi këtë fjalë, shkoi i trishtuar, sepse kishte pasuri të mëdha.

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na paraqet takimin e Jezusit me një djalosh të ri, i cili i afrohet me një pyetje shumë të bukur: "Mësues, çfarë të mire duhet të bëj që të fitoj jetën e pasosur?" (Mt 19,16) Është një pyetje që buron nga një zemër e sinqertë. Ky i ri nuk është njeri i keq. Përkundrazi, ai ka respektuar urdhërimet që nga rinia e tij. Ai kërkon diçka më shumë. E ndien se zemra e njeriut nuk mund të kënaqet vetëm me një jetë të rregullt. Ai kërkon plotësinë, kërkon lumturinë që vetëm Hyji mund ta japë. Edhe ne, në një moment të jetës sonë, e kemi bërë ose duhet ta bëjmë këtë pyetje: Çfarë pret Zoti prej meje? Si mund ta jetoj jetën time në mënyrë që të arrij tek Ai?

Jezusi e shikon me dashuri- Edhe pse Ungjilli i Mateut nuk e thotë shprehimisht, Ungjilli sipas Markut na zbulon një hollësi prekëse: "Jezusi e shikoi dhe e deshi." (Mk 10,21) Para se ta ftojë të ndryshojë jetën, Jezusi e shikon me dashuri. Kështu vepron gjithmonë Zoti. Ai nuk fillon nga qortimi, por nga dashuria. Ai e njeh zemrën tonë, dobësitë tona dhe dëshirat tona më të thella. "Krishti nuk e detyron askënd ta ndjekë; Ai e fton me dashuri dhe pret një përgjigje të lirë." Edhe sot Jezusi na shikon me të njëjtin vështrim. Ai nuk na sheh vetëm për atë që jemi, por edhe për atë që, me hirin e Tij, mund të bëhemi.

Pasi i kujton rëndësinë e urdhërimeve, Jezusi i bën një ftesë edhe më të thellë: "Nëse dëshiron të jesh i përsosur, shko, shit çfarë ke, jepua të varfërve... pastaj eja e më ndiq." (Mt 19,21) Kjo nuk është vetëm një ftesë për të hequr dorë nga pasuritë materiale. Jezusi po i kërkon të lirojë zemrën nga çdo lidhje që e pengon ta ndjekë plotësisht. Secili prej nesh ka "pasuritë" e veta. Mund të jenë paratë, por edhe krenaria, dëshira për t'i kontrolluar të gjitha, siguria vetëm te vetja, ambiciet, zakonet e këqija ose frika për t'iu besuar plotësisht Hyjit. Pyetja që na drejton edhe neve Jezusi është: Çfarë të pengon të më ndjekësh me gjithë zemër?

Trishtimi i një zemre të lidhur- Ungjilli përfundon me një shënim të dhimbshëm: "Kur i riu i dëgjoi këto fjalë, u largua i trishtuar, sepse kishte shumë pasuri." (Mt 19,22) Ai nuk largohet i zemëruar, por i trishtuar. Sepse e kupton se Jezusi ka të drejtë, por nuk gjen forcën të heqë dorë nga ajo që e mban të lidhur.

Sa aktual është ky Ungjill! Edhe ne shpesh e dimë se çfarë duhet të ndryshojmë, por e shtyjmë vendimin. E dimë se duhet të falim, por mbajmë mëri. E dimë se duhet të lutemi më shumë, por gjithmonë gjejmë justifikime. E dimë se duhet të shkëputemi nga diçka që na largon prej Hyjit, por nuk kemi guximin ta lëmë. Shën Augustini thotë: "Nuk janë pasuritë që e dënojnë njeriun, por lidhja e zemrës pas tyre. Zemra duhet t'i përkasë Hyjit." Kjo është pika thelbësore. Jezusi nuk dëshiron të na varfërojë; Ai dëshiron të na bëjë vërtet të lirë.

Pasuria më e madhe është Krishti- Çdo thirrje e Jezusit është një ftesë për një lumturi më të madhe. Kur Ai na kërkon të heqim dorë nga diçka, nuk është për të na marrë gëzimin, por për të na dhënë një gëzim që nuk kalon. "Ai që lë gjërat kalimtare për Krishtin, nuk humbet asgjë; përkundrazi, fiton atë që mbetet përgjithmonë." Shenjtërit e kanë kuptuar këtë të vërtetë. Ata nuk ishin njerëz pa sprova, por njerëz që vendosën Krishtin mbi gjithçka tjetër. Prandaj ishin të lirë dhe plot paqe.

Të dashur dëgjues, edhe sot Jezusi na shikon me dashuri dhe na pyet: "A dëshiron të më ndjekësh?" Ai nuk na kërkon domosdoshmërisht të lëmë gjithçka materiale, por na kërkon të mos lejojmë që asgjë të zërë vendin e Tij në zemrën tonë. Le ta pyesim veten me sinqeritet: Cila është "pasuria" që më pengon të jem plotësisht i lirë për Krishtin? Çfarë më pengon që t’ia dorëzoj plotësisht Atij?

 

O Jezus, Ti që e shikove me dashuri të riun e Ungjillit, na shiko edhe ne me të njëjtën dashuri. Na jep guximin të lirohemi nga çdo gjë që na largon prej Teje dhe të të ndjekim me zemër të lirë. Na mëso ta kërkojmë pasurinë e vërtetë, që është miqësia me Ty. Bëj që të mos largohemi kurrë prej Teje të trishtuar, por të ecim çdo ditë me gëzim në rrugën e Ungjillit, derisa të arrijmë në jetën e pasosur. Amen.