O Zot, unë nuk jam i denjë të hysh nën pullazin tim!

27 QERSHOR 2026

 

UNGJILLI I DITËS

 

“O Zot, unë nuk jam i denjë të hysh nën pullazin tim!”

 

PREJ UNGJILLIT TË SHENJTË SIPAS MATEUT- (Mt 8, 5-17)

           

Në atë kohë, kur Jezusi hyri në Kafarnaum, iu paraqit  një centurion dhe iu lut: "Zotëri, shërbëtori im është ratë në shtëpi i paralizuar dhe po vuan shumë." Jezusi i tha: "Do të vij dhe do ta shëroj." - Por centurioni iu përgjigj: "O Zot, unë nuk jam i denjë të hysh nën pullazin tim, por vetëm jep urdhër e do të shërohet shërbëtori im. Sepse, edhe unë që nuk jam tjetër, por një njeri i nënshtruar, kam nën urdhrin tim ushtarë dhe unë i them njërit: Shko!' dhe ai shkon e një tjetri: 'Eja!' dhe ai vjen, e shërbëtorit tim: 'Bëje këtë!' dhe ai e bën."

Jezusi, kur e dëgjoi, u mrekullua dhe u tha atyre që po i shkonin pas: "Për të vërtetë po ju them: ende nuk e gjeta tek asnjë njeri tjetër në Izrael një fe kaq të madhe!

Prandaj po ju them: shumë do të vijnë nga Lindja e nga Perëndimi e do të ulen në tryezë me Abrahamin, Izakun e Jakobin në Mbretërinë e qiellit, ndërsa bijtë e Mbretërisë do të hidhen jashtë në errësirë, ku do të jetë vaj e kërcëllim dhëmbësh."

Atëherë i tha centurionit: "Shko e le të bëhet ashtu siç besove!" Dhe shërbëtori i tij u shërua po në atë orë. Kur Jezusi shkoi në shtëpinë e Pjetrit, pa vjehrrën e Pjetrit ratë ndër ethe. Jezusi ia preku dorën, atë e lëshuan ethet, u çua e i shërbeu.

Kur u bë natë i sollën shumë të djallosur. Jezusi me fuqinë e fjalës i dëboi shpirtrat dhe i shëroi të gjithë të sëmurët, që kështu të plotësohej fjala e Isaisë profet që thotë: "Ai mori lëngatat tona e i mbarti sëmundjet tona. "

 

Pjesa e Ungjilli të sotëm, na paraqet dy ngjarje të rëndësishme: shërimin e shërbëtorit të centurionit dhe shërimin e vjehrrës së Pjetrit, të cilat përmbyllen me një përmbledhje të veprës shëruese të Jezusit. Në qendër të këtij teksti qëndrojnë feja, përvujtëria dhe fuqia shpëtuese e Krishtit.

Kur Jezusi hyn në Kafarnaum, një centurion romak i del përpara duke i kërkuar ndihmë për shërbëtorin e tij që vuante rëndë. Ky oficer pagan përfaqëson dikë që nuk i përket popullit të Izraelit, por që megjithatë ka një besim të jashtëzakonshëm. Ai nuk kërkon për veten, por ndërmjetëson për një tjetër. Kjo na kujton se besimi i vërtetë nuk është i mbyllur në interesat personale, por hapet ndaj nevojave të tjerëve.

Momenti më prekës është përgjigjja e centurionit: “Zotëri, unë nuk jam i denjë të hysh nën pullazin tim; por thuaje vetëm një fjalë dhe shërbëtori im do të shërohet.” Këto fjalë janë bërë pjesë e liturgjisë së Kishës para Kungimit të Shenjtë, sepse shprehin qëndrimin e duhur të besimtarit përballë Hyjit: përvujtërinë dhe besimin. Centurioni e di se nuk ka merita për ta kërkuar praninë e Jezusit, por ka besim të plotë në fuqinë e fjalës së Tij.

Shën Gjon Gojarti vëren se madhështia e centurionit nuk qëndronte vetëm në besimin e tij, por edhe në përvujtërinë e tij. Edhe pse kishte autoritet ushtarak dhe pozitë shoqërore, ai e konsideron veten të padenjë para Krishtit. Sipas Shën Gjon Gojartit, përvujtëria është porta përmes së cilës hyn hiri i Hyjit.

Jezusi mbetet i mahnitur dhe thotë: “As në Izrael nuk gjeta një fe kaq të madhe.” Këto fjalë janë një paralajmërim dhe një shpresë. Ato tregojnë se përkatësia fetare ose tradita nuk mjaftojnë në vetvete; ajo që kërkon Hyji është besimi i gjallë.

Ndërsa Shën Augustini  sheh te centurioni figurën e kombeve pagane që do të besonin në Krishtin. Sipas tij, ndërsa shumë prej atyre që mendonin se ishin afër Hyjit e refuzuan Mesinë, shumë të tjerë që dukeshin larg u afruan përmes fesë dhe u bënë pjesë e popullit të ri të Hyjit.

Pjesa e dytë e Ungjillit na paraqet Jezusin në shtëpinë e Pjetrit. Ai prek dorën e vjehrrës së tij, dhe ethet e lëshuan menjëherë. Fill pas shërimit, ajo ngrihet dhe fillon t’u shërbejë atyre. Ky detaj është shumë domethënës. Shërimi nuk është thjesht rikthim i shëndetit fizik; ai bëhet një thirrje edhe për shërbim.

Vjehrra e Pjetrit simbolizon edhe shpirtin e njeriut të dobësuar nga ethet e mëkatit. Kur Krishti e prek me hirin e Tij, ai ngrihet dhe bëhet i aftë të shërbejë. Shenja e një takimi të vërtetë me Zotin nuk është vetëm marrja e një dhurate, por gatishmëria për t’ia kushtuar jetën Atij dhe të tjerëve.

Ky Ungjill na fton të kemi besimin e centurionit, përvujtërinë e tij dhe gatishmërinë e vjehrrës së Pjetrit për të shërbyer. Krishti vazhdon të veprojë edhe sot me të njëjtën fuqi. Ai kërkon zemra që besojnë në fjalën e Tij dhe që, pasi të kenë përjetuar mëshirën e Tij, të bëhen shërbëtorë të dashurisë së Tij në botë.

Le ta pyesim veten:

1. A e kam besimin dhe besimin e plotë të centurionit në fuqinë e fjalës së Krishtit?

2. Në cilat fusha të jetës sime kam nevojë që Jezusi të më prekë dhe të më shërojë?

3. Si mund ta kthej hirin që kam marrë nga Hyji në shërbim konkret ndaj të tjerëve?

 

Lutja:

O Zot Jezus, si centurioni i Ungjillit të sotëm, edhe unë vij para Teje me përvujtëri dhe besim. Nuk jam i denjë për dhuratat e tua, por besoj se një fjalë e jotja mund të shërojë zemrën time. Preki plagët e mia, dobësitë e mia dhe gjithçka që më largon prej Teje. Më jep një fe të fortë që nuk lëkundet në sprova dhe një zemër të gatshme për të shërbyer. Bëj që, pasi të kem përjetuar dashurinë dhe mëshirën Tënde, të bëhem dëshmitar i mirësisë sate për ata që më rrethojnë. Amen.