Ora e mesme

Java e tretë e kreshmëve – e hënë

 

Ora e mesme

 

V. Hyj, më eja në ndihmë!

P. O Zot, shpejto të më ndihmosh!

 

V. Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,

P. si ka qenë në fillim,

   ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.

 

   Ora e tretë

 

   Himni

 

   Me fe të Hyjit ne jetojmë,

   me atë shpresë që prore besojmë,

   nëpër hir të dashurisë

   Krishtit lavde t’i këndojmë.

 

   I çuar në orën e tretë

   në flijimin e mundimeve,

   mbi atë kryq që mbarti u var,

   tërhoqi delen e humbur.

 

   Të nënshtruar po të lutemi,

   të lirë me anë të shëlbimit,

   që të shkëpusë nga shekulli

   ata që iu falën mëkatet.

 

   Krishtin dhe Atin t’i lusim,

   Shpirtin e Krishtit e të Atit,

   një e vetme e gjithëpushtetshme,

   Trini, ndihmo ata që luten. Amen.

 

Ora e gjashtë

 

   Himni

 

   Kur Krishti pati etje,

   në atë orë që në kryq e ngjitën,

   kush psalterin di të lexojë

   etjes së drejtësisë t’i këndojë.

 

   Bashkë me etje qoftë uri,

   për atë që vdiq për ne,

   edhe mëkati neveri,

   e virtyti qoftë dëshirë.

 

   Bagmi i Shpirtit Shenjt

   sot mbi këngë e qeste ndikoftë,

   që zjarrin e trupit ta ngrijë,

   acarin e shpirtit ngrohtë.

 

   Krishtin dhe Atin t’i lusim,

   Shpirtin e Krishtit e të Atit;

   një e vetme e gjithëpushtetshme

   Trini, përkrah ata që luten. Amen.

 

Ora e nëntë

 

   Himni

 

   Tri herë çdo tri orë për ne

   numri i shenjtë përhapet,

   në emrin e shenjtë të Jezusit

   t’i lypim dhuntitë e faljes.

 

   Ja rrëfimi i hajdutit

   hirin e Krishtit fiton,

   lavdi ynë dhe përkushtimi,

   mëshirën meriton.

 

   Me anë të kryqit humbet vdekja,

   e pas territ kthehet drita:

   si çahet terri i kobëve,

   lulëzoftë mendja e ndritur.

 

   Krishtin dhe Atin lusim,

   të Krishtit e të Atit Shpirtin:

   një e vetme e gjithëpushtetshme

   Trini, përkrahi ata që luten. Amen.

 

Ant. Ja ditët e pendesës, koha e faljes dhe e shpëtimit.

 

   Psalmi 119 /118/ XII (89-96) Meditim i fjalës së Zotit në ligj

 

   Po ju jap një urdhër të ri: Duani njëri‑tjetrin! Sikurse unë ju desha ju, duani edhe ju njëri‑tjetrin! (Gjn 13, 34).

 

E amshueshme është, o Zot, fjala jote, *

   e qëndrueshme porsi qielli.

Brez pas brezi e vërteta jote; *

   e themelove Tokën dhe ajo qëndron.

 

Me urdhrin tënd gjithçka qëndron deri më sot, *

   sepse çdo gjë është në shërbimin tënd.

Po të mos ishte Ligji yt kënaqja ime, *

   do të kisha mbaruar në mjerimin tim.

 

Kurrë e për këtë jetë s’do t’i harroj urdhërimet e tua, *

   në saje të tyre ti më mban në jetë.

Yti jam: deh, ti më shpëto, *

   sepse i kërkoj me zell urdhërimet e tua.

 

Të mbrapshtët mundohen të më humbasin; *

   por unë i kujtoj porositë e tua.

Çdo përsosmërie unë i shoh kufirin: *

   por Ligji yt kufi nuk ka.

 

Lavdi Atit e Birit *

   e Shpirtit Shenjt,

si ka qenë në fillim, *

   ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.

 

Ant. Ja ditët e pendesës, koha e faljes dhe e shpëtimit.

 

Ant. Unë jam i Gjalli, thotë Zoti, nuk e dëshiroj vdekjen e mëkatarit por që ai të kthehet dhe të jetojë.

 

   Psalmi 71 /70/ Ti, o Zot, je shpresa ime që prej ditëve të rinisë

 

   Në shpresë jini të gëzueshëm, në vështirësi të durueshëm, në uratë të qëndrueshëm! (Rom 12, 12).

 

   I (1-13)

 

Në ndore tënde, o Zot, *

   askurrë mos u turpërofsha.

Më shpëto e më dil zot pashë drejtësinë tënde, *

   prire mbi mua veshin tënd e më shëlbo!

Ji për mua shkëmb mbrojtjeje, †

   kullë e pamposhtur për të më shpëtuar, *

   sepse ti je kështjella ime e strehimi im.

 

Hyji im, më shpëto prej dorës së mëkatarit, *

   prej dorës së derhuzdit e të dinakut.

 

Sepse ti, o Zot, je shpresa ime, *

   shpresa ime, o Zot, qysh prej rinisë sime.

 

Në ty jam mbështetur qysh prej kraharorit të nënës, †

   qysh prej prehrit të nënës ti je mbrojtësi im, *

   mburrja ime është gjithmonë në ty.

 

Për shumë njerëz u bëra çështje habie: *

   ti ishe mbrojtësi im i fuqishëm.

 

Goja ime të lavdëron pa pushim, *

   gjithë ditën të madhëron.

 

Mos më lësho dore në pleqëri, *

   kur të më lënë fuqitë, mos hiq dorë prej meje.

 

Sepse thonë armiqtë e mi për mua, *

   e ata që më vërejnë zunë njëzëri të këshillohen:

 

»Hyji hoqi dorë prej tij, salvojeni, *

   bini në të se s’ka kush i del zot.«

 

O Hyj, mos më rri larg, *

   Hyji im, shpejto të më ndihmosh.

 

Le të turpërohen e le të shuhen

   kundërshtarët e shpirtit tim, †

   le të mbulohen me marre e me turp *

   ata që ma dëshirojnë të keqen.

 

Lavdi Atit e Birit *

   e Shpirtit Shenjt,

si ka qenë në fillim, *

   ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.

 

Ant. Unë jam i Gjalli, thotë Zoti, nuk e dëshiroj vdekjen e mëkatarit por që ai të kthehet dhe të jetojë.

 

Ant. Ne jemi të qëndrueshëm në provë: fuqia jonë është drejtësia e Hyjit.

 

   II (14-24)

 

E unë gjithmonë do të shpresoj në ty *

   e unë do t’i shumoj gjithnjë lavdet e tua.

 

Goja ime do ta shpallë drejtësinë tënde, †

   gjithë ditën shpëtimin tënd: *

   që s’di të ketë masë në madhëri.

Do ta shpall pushtetin e Zotit, *

   o Zot, do të kujtoj vetëm drejtësinë tënde.

Ti më ke mësuar, o Hyj, qysh prej rinisë sime *

   dhe ende sot i kumtoj mrekullitë e tua.

 

E tani në pleqëri ngarkuar me vjet, *

   o Hyj, mos hiq dorë prej meje,

derisa t’ia shpall pushtetin tënd *

   mbarë breznisë që do të vijë.

 

Pushteti yt e drejtësia jote, o Hyj, †

   arrijnë deri në qiell, sepse bëre punë të mrekullueshme! *

   O Hyj, e kush është i ngjashëm me ty?!

 

Sepse ti më çove prova shumë të mëdha, †

   por përsëri më kërthndeze në jetë *

   e përsëri më ktheve nga thellësia e tokës.

 

Rrite madhërinë time, *

   sillu prej meje e më ngushëllo.

 

Kështu edhe vetë do të të lavdëroj, †

   me harpë do të këndoj, o Hyj, të vërtetën tënde, *

   me cetër do të të këndoj ty, o Shenjti i Izraelit!

 

Do të galdojnë buzët e mia duke të kënduar ty, *

   edhe shpirti im që e ke shëlbuar.

 

Gjuha ime gjithë ditën do të flasë për drejtësinë tënde, †

   le të turpërohen e të marrohen *

   ata që kërkojnë të keqen për mua.

 

Lavdi Atit e Birit *

   e Shpirtit Shenjt,

si ka qenë në fillim, *

   ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.

 

Ant. Ne jemi të qëndrueshëm në provë: fuqia jonë është drejtësia e Hyjit.

 

Ora e tretë

 

   Leximi i shkurtër Urt 11, 23-24

 

   Ti, o Zot, ke dhimbje për gjithçka pse gjithçka mundesh, ti bën kinse s'i sheh mëkatet e njerëzve që ata të pendohen. Vërtet, ti do gjithçka është dhe s'urren asgjë që ke krijuar: sepse, po ta kishe urryer ndonjë send, nuk e kishe krijuar.

 

   D Krijo në mua, o Zot, një zemër të pastër,

   C përtërije në mua një shpirt të qëndrueshëm.

 

Ora e gjashtë

 

   Leximi i shkurtër Ez 18, 23

 

   Vallë, a thua i kënaqem vdekjes së mëkatarit ‑ është fjala e Zotit Hyj ‑ e jo që të kthehet nga sjellja e vet e të jetojë?

 

   D Largoje shikimin prej mëkateve të mia,

   C shlyej të gjitha fajet e mia.

 

Ora e nëntë

 

   Leximi i shkurtër Krh. Is 58, 7

 

   Ndaje bukën tënde me të uriturin, merri në shtëpinë tënde skamnorët e të pashtëpitë? Kur ta shohësh të zhveshurin, vishe dhe mos e përbuz farefisin tënd.

 

   D Shpirti i penduar të pëlqen, o Zot,

   C ti nuk e përbuz zemrën e penduar, të thërrmuar.

 

   Lutja

 

   Kishën tënde, o Zot, pastroje dhe forcoje me dashurinë tënde të vazhdueshme, dhe pasi s’mund të qëndrojë pa ndihmën tënde, mos ia mungo kurrë drejtimin. Nëpër Zotin.

 

   Përfundimi i Orës, sikurse në Shërbesën e rëndomtë.