Ora e mesme

Java e katërt e Pashkëve – E Martë

Ora e mesme

V. Hyj, më eja në ndihmë!

P. O Zot, shpejto të më ndihmosh!

V. Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,

P. si ka qenë në fillim,

ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen. Aleluja!

Himni

Ora e tretë

Ja po vjen ora e tretë,

kur Krishti i ngjitet kryqit;

për keq mos të shkojë mendja,

të shtojë dashurinë e lutjes.

Kush e merr në zemër Krishtin,

fiton ndjenja frytdhënëse,

me kushte të zellshme bëhet

i përshtatshëm për Shpirtin Shenjtë.

Kjo është ora që i dha fundin

letargjisë së krimit t’egër,

nga kjo fill kohë të lume

nisën nga hiri i Krishtit.

Jezus, që ndër të gjithë shekujt

shndrit me mundje të vdekjes,

bashkë me Atin e me Shpirtin

e Shenjtë të qoftë lavdia. Amen.

Ora e gjashtë

Eni, o ju skllevër, që luteni,

me mendje e gojë madhëroni

emrin e lumë të Hyjit

me këngë e lavde të denja.

Sepse kjo është koha,

kur me vendim të padrejtë

ia dorëzoi vdekjes së njerëzve

gjykatësin e të gjithë shekujve.

E shtyrë nga dashuria,

nga frika e drejtë të nënshtruar,

kundër të gjitha sulmeve

që na shtie armiku i egër.

Të vetmin Zot ta adhurojmë,

Hyjin Atë e Birin e tij

së bashku me Shpirtin e Shenjtë,

një Zot të vetëm në Trini. Amen.

Ora e nëntë

Kjo është ora, që shkëlqeu

edhe hoqi retë nga kryqi,

botës duke i zhveshur terrin,

i dha dritat e kthjellëta.

Kjo orë që duke i ngjallur

Jezusi prej varresh trupat,

me shpirt të gjerë u dha urdhër

të kthehen në jetë pas vdekjes.

Zgjidhur ligjet e vdekjes

besojmë shekuj të përtërirë,

ndjekin rrjedhë të përjetshme

dhuntitë e jetës së lume.

Jezus, ty të qoftë lavdia,

që shndrit me mposhtje të vdekjes,

bashkë me Atin dhe me Shpirtin

në gjithë shekujt burim jete. Amen.

(Në vend të himnit mund të këndohet një këngë e miratuar nga autoritetet kishtare e që i përshtatet kohës)

Ant. Aleluja, aleluja, aleluja.

Psalmi 119 /118/ XVIII (137-144)

I drejtë je, o Zot, *

edhe gjyqet e tua janë të drejta.

Ti e ke dhënë Ligjin tënd të drejtë *

dhe shumë besnik.

Zelli im po më shkrin *

kur shoh se armiqtë e mi i kanë harruar fjalët e tua.

Fjalët e tua janë me zjarr të sprovuara, *

prandaj shërbëtori yt i do ato.

Jam i ri edhe i përbuzur, *

por nuk i kam harruar urdhërimet e tua.

Drejtësia jote, drejtësi e përhershme, *

Ligji yt është i vërtetë.

Vuajta shumë dhe pata vështirësi, *

urdhërimet e tua janë kënaqja ime.

Dëshmitë e tua janë drejtësi e amshueshme, *

më bëj të kuptoj e do të kem jetë.

Lavdi Atit e Birit *

e Shpirtit Shenjt,

si ka qenë në fillim, *

ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.

Ant. Aleluja, aleluja, aleluja.

Psalmi 88 /87/ Urata e një njeriu të sëmurë rëndë

Porse kjo është ora juaj dhe pushteti i territ (Lk 22, 53).

I (2-8)

O Zot, Hyji i shpëtimit tim, *

ditë e natë hedh kushtrim para teje.

Le të mbërrijë tek ti urata ime, *

vëru vesh dënesave të mia.

Sepse shpirti im është plot me vuajtje, *

jeta ime është në grykën e varrit;

po më mbajnë me ata që zbresin në gropë, *

jam porsi ai për të cilin s’ka më ndihmë:

i lirë si ata që vdiqën, *

porsi të vrarët që pushojnë në varre,

të cilët ti më nuk i kujton, *

që janë shkëputur nga dora jote.

Më plandose në shpellë pa fund, *

në errësirë e në hijen e vdekjes.

Felgrimi yt rëndon mbi mua, *

valët e tua i hodhe mbi mua.

Lavdi Atit e Birit *

e Shpirtit Shenjt,

si ka qenë në fillim, *

ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.

Ant. Aleluja, aleluja, aleluja.

II (9-19)

Prej meje i largove të njohurit e mi, *

për ta më bëre të jem i neveritshëm,

jam i mbyllur, jashtë s’mund të dal, *

prej mjerimit sytë e mi po shteren.

Gjithë ditën në ndihmë të thërras, o Zot, *

duart e mia drejt teje i shtrij.

Vallë për të vdekur bën ti mrekulli? *

A thua hijet ngrihen për të lëvduar?

Flet ndokush për mirësinë tënde në varr, *

për besën tënde në vendin e shkatërrimit?

Në errësirë njihen mrekullitë e tua, *

në vend të harresës drejtësia jote?

E unë, o Zot, prej teje kërkoj ndihmë, *

urata ime në mëngjes mbërrin para teje.

Pse, o Zot, e përbuz shpirtin tim? *

Përse fytyrën tënde e fsheh para meje?

I mjerë jam dhe vdes që prej fëmijërisë sime, *

më këputi barra e tmerrimeve të tua.

Përmbi mua kaluan hidhërimet e tua, *

përdhe më shtruan provat e tua!

Më kanë rrethuar pa pushim si uji, *

grumbullohen mbi mua njëherësh.

M’i largove mik e të afërm, *

bëj shoqëri veç me errësirën.

Lavdi Atit e Birit *

e Shpirtit Shenjt,

si ka qenë në fillim, *

ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.

Ant. Aleluja, aleluja, aleluja.

Ora e tretë

Leximi i shkurtër Krh. Vap 4, 11-12

Jezusi është 'guri që ju, ndërtues, e qitët jashtë përdorimit, por që u bë gur i këndit,' e vetëm nëpër Të fitohet shëlbimi. Sepse, për të vërtetë, s'ka asnjë person tjetër nën këtë kupë qiellore që Hyji ua dha njerëzve me anën e të cilit do të mund të shëlbohemi.

D Zoti me të vërtetë u ngjall, aleluja

C dhe iu shfaq Simonit, aleluja.

Ora e gjashtë

Leximi i shkurtër Krh. 1 Pjt 3, 21-22a

Pagëzimi që tani ju shëlbon: ky nuk është pastrim ndyrësie të trupit, por uratë e drejtuar Hyjit - për ndërgjegje të pastër, nëpër ngjalljen e Jezu Krishtit, që, i ngritur në qiell, rri në të djathtën e Hyjit.

D Nxënësit e panë Zotërinë, aleluja,

C dhe u mbushën plot me gëzim, aleluja.

Ora e nëntë

Leximi i shkurtër Kol 3, 1-2

Nëse, pra, u ngjallët bashkë me Krishtin, kërkoni çka është lart, ku gjendet Krishti ndenjur në fron në të djathtën e Hyjit! Dëshironi gjërat që janë lart e jo këto përmbi tokë!

D Rri me ne, o Zot, aleluja,

C tashmë është mbrëmje, aleluja.

Lutja

Bëj, po të lutemi, o Hyji i gjithëpushtetshëm, të meritojmë të hyjmë në gëzimin e shëlbimit tonë, ne që po kremtojmë ngjalljen e Birit tënd. Nëpër Zotin.

Përfundimi i Orës, sikurse në Shërbesën e rëndomtë.