Sepse shumë janë të thirrur, por pak janë të zgjedhur!

20 GUSHT 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Sepse shumë janë të thirrur, por pak janë të zgjedhur!”

 

PREJ UNGJILLIT TË SHENJTË SIPAS MATEUT- (Mt 22, 1-14)

 

Në atë kohë, Jezusi filloi prapë t’u flasë në shëmbëlltyra. Thoshte: “Mbretëria e qiellit është e ngjashme me Mbretin që bëri dasmë për djalin e vet. Mbreti dërgoi shërbëtorët e vet për të grishur të ftuarit në dasmë. Por ata nuk deshën të vijnë. Dërgoi përsëri shërbëtorë të tjerë duke thënë: ‘Thuajini të ftuarve: gostinë e kam gati: i preva demat e mi e bagëtitë e majura! Gjithçka është gati! Ejani në dasmë!’ Por ata nuk ia vunë veshin e shkuan: kush në arën e vet e kush në tregti të vet. Të tjerët, pastaj, i zunë shërbëtorët e tij, i munduan e i vranë. Për këtë punë Mbreti u zemërua, dërgoi ushtrinë e vet, i vrau ata gjakësorë dhe e dogji qytetin e tyre. Atëherë u tha shërbëtorëve të vet: ‘Dasma njëmend është gati, por të ftuarit nuk qenë të denjë. Shkoni, pra, në udhëkryqe e, këdo që të gjeni, thirreni në dasmë!’ Shërbëtorët dolën nëpër udhë dhe i sollën të gjithë ata që gjetën: të mirë e të këqij. Kështu salloni i dasmës u mbush me të ftuar. Atëherë hyri edhe Mbreti për t’i parë të ftuarit. Vuri re aty njërin që s’e kishte veshur petkun e dasmës. I tha: “Mik, si hyre këtu pa pasur petkun e dasmës?” Ai s’e çeli gojën. Atëherë Mbreti u tha shërbëtorëve: ‘Lidheni këmbësh e duarsh e hidheni jashtë në errësirë, ku do të jetë vaj e kërcëllim dhëmbësh!’ Sepse, shumë janë të grishur, por pak janë të zgjedhur.”

 

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na paraqet shëmbëlltyrën e gostisë së martesës së djalit të mbretit. Është një nga shëmbëlltyrat më të pasura të Jezusit, sepse na zbulon njëkohësisht dashurinë e Hyjit, lirinë e njeriut dhe përgjegjësinë për t'iu përgjigjur thirrjes së Tij. Mbreti përgatit një gosti madhështore dhe dërgon shërbëtorët për të thirrur të ftuarit. Por, çuditërisht, ata nuk duan të vijnë. Disa janë të zënë me arat dhe punët e tyre, të tjerë madje i keqtrajtojnë shërbëtorët. Kjo është historia e dashurisë së Hyjit për njerëzimin. Ai na fton vazhdimisht në bashkësi me Të, por shpesh zemra jonë është e mbushur me shumë gjëra të tjera dhe nuk gjen kohë për Zotin.

Hyji nuk pushon së ftuari- Në këtë shëmbëlltyrë, mbreti nuk dorëzohet. Kur të ftuarit e parë nuk pranojnë, ai dërgon shërbëtorët në udhëkryqe për të ftuar të gjithë, të mirë e të këqij. Kjo është bukuria e Ungjillit. Askush nuk përjashtohet nga dashuria e Hyjit. Ai nuk pret që ne të jemi të përsosur për të na ftuar. Ai na fton që të ndryshojmë duke hyrë në bashkësinë e Tij. Sa ngushëlluese është kjo për ne! Edhe kur kemi gabuar, edhe kur ndihemi të padenjë, Zoti vazhdon të na thotë: "Eja!" Pra, "Hyji i thërret të gjithë në gostinë e Tij, sepse dëshiron që shtëpia e Tij të mbushet me bijtë e Tij." Çdo Meshë Shenjte është një kujtim i kësaj ftese. Krishti na pret në tryezën e Fjalës dhe të Eukaristisë. Çdo ditë Ai troket në derën e zemrës sonë.

Rreziku i indiferencës- Ajo që bie në sy në këtë Ungjill nuk është vetëm refuzimi, por edhe indiferenca. Ungjilli thotë se disa "shkuan në arën e vet", të tjerë "në punët e tyre". Nuk ishin domosdoshmërisht njerëz të këqij. Ishin njerëz aq të zënë me jetën e tyre, sa nuk kishin më kohë për Mbretin. Ky është një rrezik edhe për ne. Nuk është gjithmonë mëkati i madh ai që na largon nga Hyji. Shpesh janë gjërat e zakonshme që zënë vendin e parë në zemrën tonë: puna, shqetësimet, pasuria, teknologjia, ambiciet apo rehatia. Prandaj i dashur dëgjues, "Mos i përçmo ftesat e Hyjit për hir të gjërave kalimtare, sepse rrezikon të humbasësh atë që është e amshuar."

Veshja e dasmës- Në fund të shëmbëlltyrës, mbreti sheh një njeri që nuk kishte veshur petkun e dasmës. Çfarë do të thotë kjo? Hyji na fton të gjithëve, por nuk mjafton vetëm të hyjmë në sallën e gostisë. Duhet të lejojmë që hiri i Tij të na shndërrojë. Veshja e dasmës është jeta e re që marrim në Krishtin: besimi i gjallë, dashuria, përvujtëria dhe shenjtëria. Është hiri i Pagëzimit që duhet ruajtur dhe ripërtërirë çdo ditë me pendim, lutje dhe vepra dashurie. Shën Gregori i Madh shkruan: "Veshja e dasmës është dashuria. Kush hyn pa dashuri, është i pranishëm me trup, por jo me zemër." Sa e rëndësishme është kjo! Mund të jemi fizikisht në kishë, por zemra të jetë larg Hyjit. Jezusi dëshiron mbi të gjitha një zemër që e do Atë.

Ungjilli përfundon me këto fjalë: "Sepse shumë janë të thirrur, por pak janë të zgjedhur." (Mt 22,14) Këto fjalë nuk duan të na trembin. Ato na kujtojnë se thirrja e Hyjit kërkon një përgjigje të lirë dhe konkrete. Hyji na fton çdo ditë: në lutje, në Eukaristi, në Fjalën e Tij, në shërbimin ndaj të varfërve, në falje dhe në jetën e shenjtë. Pyetja nuk është nëse Hyji na thërret. Ai na thërret vazhdimisht. Pyetja është: A po i përgjigjem unë ftesës së Tij?

Le ta pyesim veten:

Cilat janë gjërat që më pengojnë t'i përgjigjem me bujari ftesës së Jezusit?

A po e ruaj "veshjen e dasmës", domethënë hirin e Pagëzimit, me një jetë besimi, lutjeje dhe dashurie?

Si mund ta jetoj më me vetëdije ftesën që Krishti më bën çdo ditë në Eukaristi dhe në Fjalën e Tij?

 

O Atë i dashur, faleminderit që na fton pa pushim në gostinë e Mbretërisë sate. Mos lejo që zemrat tona të shpërqendrohen nga gjërat kalimtare dhe të humbasin gëzimin e pranisë sate. Na vesh me petkun e dashurisë, të përvujtërisë dhe të shenjtërisë, që të jemi gjithmonë gati t'i përgjigjemi thirrjes sate. Bëj që jeta jonë të jetë një "po" e përditshme ndaj Krishtit dhe na udhëhiq një ditë në gostinë e përjetshme të Mbretërisë së qiellit. Amen.