Shërbesa e leximeve
Java e tridhjetë e Kohës së rëndomtë
Java II e Psalterit
E hënë
Shërbesa e leximeve
D O Zot, hapi buzët e mia.
C Dhe goja ime do të kumtojë lavdet e tua.
Në shërbesën e së dielave dhe të ditëve të javës:
Ant. T’i brohorasim Zotit me këngë gëzimi!
Psalmi 95 /94/ Grishje për të lavdëruar Hyjin
Nxitni njëri-tjetrin dita-ditës deri sa të zgjasë kjo “Sot” (Heb 3, 13).
Ejani t'i këndojmë Zotit, *
t'i brohorasim Hyjit, Shëlbuesit tonë.
T'i dalim para me falënderje, *
t'i këndojmë këngë hareje!
Ant. T’i brohorasim Zotit me këngë gëzimi!
Sepse Hyj i madhërishëm është Zoti, *
Mbret i madhërueshëm mbi të gjithë zotat!
Sepse në dorën e tij janë thellësitë e tokës, *
të tijat janë edhe majat e maleve,
i tiji është deti ‑ ai e krijoi, *
duart e tija e formuan tokën.
Ant. T’i brohorasim Zotit me këngë gëzimi!
Ejani ta adhurojmë, të biem përmbys para tij, *
të biem në gjunjë para Zotit që na krijoi!
Sepse ai është Hyji ynë,
ne jemi populli i kullosës së tij, *
grigja që ai ruan.
Ant. T’i brohorasim Zotit me këngë gëzimi!
Oh sikur ta ndienit sot zërin e tij: *
“Mos e bëni zemrën tuaj gur porsi në Meribë,
porsi në ditë të Masës në shkretëtirë, †
kur etërit tuaj më vunë në sprovë: *
më provuan megjithëse i kishin parë veprat e mia.
Ant. T’i brohorasim Zotit me këngë gëzimi!
Dyzet vjet më mërziti ajo brezni †
e thashë: 'Popull zemërluhatshëm është ky, *
që s'i njeh udhët e mia.'
Prandaj u përbetova në hidhërimin tim: *
'Askurrë s'do të hyjnë në prehjen time!'”
Ant. T’i brohorasim Zotit me këngë gëzimi!
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. T’i brohorasim Zotit me këngë gëzimi!
Shërbesa e leximeve
V. Hyj, më eja në ndihmë!
P. O Zot, shpejto të më ndihmosh!
V. Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,
P. si ka qenë në fillim,
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen. (K. P. aleluja).
Kjo hyrje nuk përdoret kur Shërbesa e lutjes fillon me Ftesë.
Himni
Tani është për ne ajo koha
ku nga zëri ungjillor
besohet do vijë dhëndri,
Autori i mbretërisë qiellore.
Rendin virgjëreshat shenjte
kur t’vijë me i dalë përpara,
duke mbajtë llamba t’ndritshme,
me gëzim t’madh t’hareshme.
T’marrat që s’luajnë nga vendi,
të shuara i kanë llambat,
pa dobi n’derë trokasin
është mbyllë pallati i mbretit.
Tani me urti t’rrijmë zgjuar
duke i mbajtë mendtë të qarta,
që kur të vijë Zotynë
të denjë t’i dalim para.
Na bëj të denjë, mbret i madhrueshëm,
lavdia e mbretërisë s’ardhshme,
që t’meritojmë me lavde
ty të këndojmë t’amshueshme. Amen.
Kur Shërbesa e leximeve bëhet gjatë ditës:
Jeta e shenjtorëve, rruga, shpresa e shpëtimi,
o Krisht, dhuruesi i mirësisë e i paqes
autori i madh, ne ty me zëra e ndjenja
himnim të qesim.
Që ke virtytin tërësisht të dukshëm (njohur)
që t’drejtët munden, kanë, e që me zemër
me gojë e vepra i lakmojnë, të ndezur
nga zjarri i dashurisë.
Paqen e kohrave, e ruajtjen e besës,
kujdes, përkrahje ndër shkarje të dobëta,
jepu të gjithëve krahas me dhuratat
e jetës s’lumtur.
Lavdi e njëjtë lartësoftë Prindin e Epërm
dhe ty, Shëlbues, mbret i drejtë n’përjetësi,
e të buqasë lumnia e Shpirtit Shenjt
nëpër gjithë botën. Amen.
Ose një himn tjetër, apo një këngë e miratuar nga autoritetet kishtare.
Ant. 1 Sille nga unë veshin tënd, o Zot, dhe nxito të më shpëtosh.
Psalmi 31 /30/ Lutja në ditë vështirësie
O Atë: në duart e tua po e dorëzoj shpirtin tim (Lk 23, 46).
I (2-9)
Në ty, o Zot, shpresoj: †
mos lejo të turpërohem për amshim, *
më liro me drejtësinë tënde.
Prire drejt meje veshin tënd, *
nxito të më shpëtosh!
Ji për mua qetë shpëtimi, *
kështjellë mbrojtjeje!
Sepse forca ime e strehimi im ti je: *
pashë Emrin tënd më pri e më sundo.
Më nxirr nga rrjeta që fshehtazi ma vunë, *
sepse ti je fuqia ime.
Në duar të tua po e porosis shpirtin tim, *
më shpërble, o Zot, Hyji besnik.
Ti i urren shërbëtorët e idhujve të rrejshëm, *
ndërsa unë shpresën e kam në Zotin.
Me gëzim do t’i brohoras mirësisë sate †
se ti këqyre me dhimbje mbi mjerimin tim, *
ti i ndihmove shpirtit tim në ditë të ngushtë;
nuk më dorëzove në thonj të armiqve të mi, *
hapave të mi u prive rrugës së shpëtimit.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 1 Sille nga unë veshin tënd, o Zot, dhe nxito të më shpëtosh.
Ant. 2 Bëj që të shndrisë fytyra jote mbi shërbëtorin tënd, o Zot.
II (10-17)
Ki mëshirë për mua, o Zot, *
se ndodhem në ngushtim të madh!
Vuajtjet m’i ligështuan sytë e mi, *
shpirtin edhe trupin.
Jeta më sharroi në dhembje *
e vjetët më kaluan në dënesë,
fuqia më mbaroi nga mundi *
e eshtrat m’u thanë.
Në sy të armiqve të mi u bëra tallje, †
për fqinjë i mërzitshëm e për të njohur tmerr *
Ata që më shohin përjashta, ikin prej meje. –
Më harruan njerëzit porsi të kisha vdekur, *
u bëra porsi enë e thyer.
Dëgjo pëshpëritjet e të shumëve: tmerr në çdo anë: †
bëjnë mbledhje kundër meje, *
pleqërojnë si të ma marrin jetën.
E pra, o Zot, unë në ty jam i sigurt, †
unë them: »Ti je Hyji im, *
në duart e tua fati im!«
Më shpëto prej duarve të armiqve të mi *
dhe prej atyre që më salvojnë.
Kthjelle fytyrën tënde ndaj shërbëtorit tënd: *
më shpëto me mëshirën tënde.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 2 Bëj që të shndrisë fytyra jote mbi shërbëtorin tënd, o Zot.
Ant. 3 Qoftë bekuar Zoti: dashuria e tij për mua ka bërë mrekulli.
III (20-25)
Oh, sa e madhe është mirësia jote, o Zot, *
të cilën e ruan për ata që të druajnë,
e ke përgatitur për ata që shpresojnë në ty *
në sy të bijve të Adamit.
Ti i fsheh në strehën e fytyrës sate *
larg nga ngatërresat e njerëzve,
i strehon në Tendën tënde *
larg nga gjuhët ngatërrestare.
Qoftë bekuar Zoti që më pajisi *
me mirësi të mrekullueshme në qytet të fortë!
Ndërsa në vështirësinë time mendoja: *
»I përjashtuar jam prej syve të tu!«,
por ti e dëgjove zërin e lutjes sime *
kur drejt teje lëshova kushtrimin.
Duani Zotin, të gjithë shenjtërit e tij: *
ai i ruan besimtarët e vet,
por edhe atë që vepron me madhështi *
Zoti e shpaguan sipas meritave.
Merrni zemër e kini guxim të gjithë ju *
që shpresoni në Zotin.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 3 Qoftë bekuar Zoti: dashuria e tij për mua ka bërë mrekulli.
D Më drejto në të vërtetën tënde dhe më mëso:
C Hyji im, ti je shëlbimi im.
Leximi i parë
Prej librit të Urtisë 1, 16 – 2, 1a. 10-24
Mendimet e marra të bakëqjve kundër të drejtit.
Keqbërësit e thërrasin vdekjen me dorë e me fjalë, duke e mbajtur për mikeshë, shkrihen për të, me të bëjnë besëlidhje, sepse janë të denjë t'i përkasin asaj. Sepse thonë në vetvete duke llogaritur gabimisht: Le ta ndrydhim skamnorin e drejtë, të mos e kursejmë as vejushën të mos nderohen as pleqtë e thinjur nga mosha e thellë.
Ligji i drejtësisë le të jetë fuqia jonë, sepse çka është e dobët, s'ka farë vlere.
T'i vëmë pritë të drejtit, sepse na pengon dhe u kundërshton veprave tona, sepse na qorton për mëkatet kundër ligjit e na i përplas në sy mungesat e edukatës që kemi marrë. Ai shpall se e ka njohjen e Hyjit dhe veten e quan bir të Hyjit. Ai është bërë një qortim i gjallë për mendimet tona, barrë na bëhet posa e shikojmë. Jeta e tij ndryshon nga jeta e të tjerëve, sjellja e tij është krejtësisht e ndryshme.
Monedhë e rreme prej tij mbahemi dhe u shmanget udhëve tona sikurse ndyrësisë; fatin e sprasëm të të drejtit e çmon të lumtur dhe mburret se Hyjin e ka babë.
Të shikojmë a janë fjalët e tija të vërteta dhe të shqyrtojmë çfarë mbarimi do të ketë: nëse i drejti është vërtet bir i Hyjit, Ai patjetër do ta ketë kujdes dhe do ta shpëtojë nga duart e kundërshtarëve.
Ta vëmë në sprovë me fyerje e me mundime e ta shohim butësinë e sedrës së tij, ta sprovojmë durimin e tij.
Ta dënojmë me vdekje të turpshme: sepse, siç thotë ai, shpëtimi do t'i vijë!”
Kështu mendojnë të patenzonët, por gabojnë, i verboi paudhësia e tyre, nuk i njohin fshehtësitë e Hyjit, nuk e presin shpërblimin për shenjtëri dhe nuk besojnë në shpërblimin e shpirtrave të pastër.
E pra Hyji e krijoi njeriun që të mos prishet dhe e bëri atë shëmbëllesë të përngjasimit të vet, por, prej smirës së Djallit, vdekja hyri në botë dhe do ta shijojnë ata që i përkasin atij.
Përgjigjja Krh. Urt 2, 1. 12. 13. 17; Mt 27, 43
C Thonë keqbërësit: T’i vëmë pritë të drejtit, sepse na pengon dhe u kundërshton veprave tona dhe veten e quan bir të Hyjit. * Të shikojmë a janë fjalët e tija të vërteta.
D Ka shpresuar në Hyjin, le ta lirojë tani, nëse e do përnjëmend. Sepse vetë tha: Jam Biri i Hyjit!
C Të shikojmë a janë fjalët e tija të vërteta.
Leximi i dytë
Lexim nga “Letra drejtuar Korintianëve” e shën Klementit I, papë
(Kap. 21, 1 – 22, 5; 23, 1-2; Funk, 1, 89-93)
Të mos shkojmë kundër vullnetit të Hyjit.
Kini kujdes, o shumë të dashur, që të mirat e Hyjit, kaq të mëdha dhe të shumta, të mos kthehen në ndëshkim për ne nëse nuk jetojmë në mënyrë të denjë për të, domethënë nëse nuk bëjmë njëzëri çfarë është e mirë dhe e pëlqyeshme para tij. Thotë, në fakt në një vend: Shpirti i Zotit është si një flakë që shqyrton të gjitha sekretet e largëta të zemrës (Krh. Fu 20, 27 vulg.).
Le të mendojmë se sa afër nesh është dhe se asgjë që iu përket mendimeve dhe qëllimeve tona nuk i është e fshehur. Prandaj të mos shkojmë kurrë kundër vullnetit të tij. Në vend që të fyejmë Hyjin, të mos ngurrojmë të hyjmë në mosmarrëveshje me njerëzit e mbrapshtë të cilëve u mungon gjykimi, të ngurrët dhe mendjemëdhenj dhe të pasur vetëm me fjalë gënjeshtare.
Të adhurojmë Zotin Jezu Krisht, gjaku i të cilit është derdhur për ne, të kemi respekt për ata që na qeverisin, të nderojmë pleqtë dhe të mësojmë të rinjtë në njohurinë e druajtjes së Hyjit, t’i udhëheqim nuset tona në udhën e së mirës. Të jenë të hijshme në jetën e tyre morale, të japin prova për gatishmërinë e tyre për të qenë të ëmbla, duke heshtur të tregojnë se dinë ta mbajnë gojën, t’u ofrojnë njësoj dashuri, pa bërë dallime, të gjithë atyre që shenjtërisht i shërbejnë Hyjit.
Bijtë tanë të ushqehen në thesarin e mësimeve të Krishtit; të mësojnë se çfarë force ka përpara Hyjit përvujtëria, çfarë mund të jetë përpara tij një dashuri e pastër, dhe sa e mirë dhe e madhe është druajtja e tij. Ajo shëlbon të gjithë ata që e zbatojnë shenjtërisht në pastërtinë e shpirtit. Hyji, në fakt, shqyrton mendimet dhe qëllimet e mendjes. Fryma e tij është në ne dhe do të na e heqë kur të dojë.
E gjithë kjo është e pohuar nga feja që kemi në Krishtin. Ai me anë të Shpirtit Shenjt na thërret: “Ejani, o bij, e më dëgjoni: do t’jua mësoj frikën e Zotit. A e dëshiron jetën, o njeri? Rrudhe gjuhën tënde prej së keqes, gojën tënde prej fjalëve gënjeshtare. Ik prej së keqes e bëj të mirën, kërkojë paqen e ndiqe atë” (Ps 34 /33/, 12-15).
I bashkëdhimbshëm dhe i gjerë me të gjithë, ai është Atë që sjell dashuri të veçantë për ata që e druajnë. Me ëmbëlsi dhe dashuri ai shpërndan hiret e tij mbi ata që i afrohen atij me zemër të thjeshtë. Prandaj të mos e kemi zemrën të ndarë dhe shpirti ynë të mos mburret për dhuratat e tij të pakrahasueshme dhe madhështore.
Përgjigjja Krh. Tob 4, 19; 14, 8
C Në çdo kohë bekoje Zotin dhe kërko prej tij t’i drejtojë udhët e tua; * e të gjitha shtigjet e tua që të shkojnë për së mbari synimet e tua.
D Bëj para tij çka atij i pëlqen, në të vërtetë e me të gjitha fuqitë e tua.
C e të gjitha shtigjet e tua që të shkojnë për së mbari synimet e tua.
Lutja
O Hyj i gjithëpushtetshëm dhe i amshuar, shtoje në ne fenë, shpresën e dashurinë, dhe për të fituar çka na premton, bëj të duam çka na urdhëron. Nëpër Zotin tonë Jezu Krishtin, Birin tënd, që me ty jeton e mbretëron në bashkim me Shpirtin Shenjt, Hyj, për të gjithë shekujt e shekujve. Amen.
Përfundimi i Orës sikurse në Shërbesën e rëndomtë.