Shërbesa e leximeve
Java e tridhjetetretë e Kohës së rëndomtë
Java I e Psalterit
Shërbesa e leximeve
Ftesa
D O Zot, hapi buzët e mia.
C Dhe goja ime do të kumtojë lavdet e tua.
Në shërbesën e së dielave dhe të ditëve të javës:
Ant. Ta lavdërojmë Zotin, Hyjin tonë: e amshuar është dashuria e tij.
Psalmi 95 /94/ Grishje për të lavdëruar Hyjin
Nxitni njëri-tjetrin dita-ditës deri sa të zgjasë kjo “Sot” (Heb 3, 13).
Ejani t'i këndojmë Zotit, *
t'i brohorasim Hyjit, Shëlbuesit tonë.
T'i dalim para me falënderje, *
t'i këndojmë këngë hareje!
Ant. Ta lavdërojmë Zotin, Hyjin tonë: e amshuar është dashuria e tij.
Sepse Hyj i madhërishëm është Zoti, *
Mbret i madhërueshëm mbi të gjithë zotat!
Sepse në dorën e tij janë thellësitë e tokës, *
të tijat janë edhe majat e maleve,
i tiji është deti ‑ ai e krijoi, *
duart e tija e formuan tokën.
Ant. Ta lavdërojmë Zotin, Hyjin tonë: e amshuar është dashuria e tij.
Ejani ta adhurojmë, të biem përmbys para tij, *
të biem në gjunjë para Zotit që na krijoi!
Sepse ai është Hyji ynë,
ne jemi populli i kullosës së tij, *
grigja që ai ruan.
Ant. Ta lavdërojmë Zotin, Hyjin tonë: e amshuar është dashuria e tij.
Oh sikur ta ndienit sot zërin e tij: *
“Mos e bëni zemrën tuaj gur porsi në Meribë,
porsi në ditë të Masës në shkretëtirë, †
kur etërit tuaj më vunë në sprovë: *
më provuan megjithëse i kishin parë veprat e mia.
Ant. Ta lavdërojmë Zotin, Hyjin tonë: e amshuar është dashuria e tij.
Dyzet vjet më mërziti ajo brezni †
e thashë: 'Popull zemërluhatshëm është ky, *
që s'i njeh udhët e mia.'
Prandaj u përbetova në hidhërimin tim: *
'Askurrë s'do të hyjnë në prehjen time!'”
Ant. Ta lavdërojmë Zotin, Hyjin tonë: e amshuar është dashuria e tij.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. Ta lavdërojmë Zotin, Hyjin tonë: e amshuar është dashuria e tij.
Shërbesa e leximeve
V. Hyj, më eja në ndihmë!
P. O Zot, shpejto të më ndihmosh!
V. Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,
P. si ka qenë në fillim,
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen. (K. P. aleluja).
Kjo hyrje nuk përdoret kur Shërbesa e lutjes fillon me Ftesë.
Ti, Njëni e Trinisë,
që me pushtet sundon gjithë botën,
mbaj vesh këngët e lavdeve
që këndojmë në përgjime.
Pse ne nga shtrati ngrihemi
në kohë të qetë të natës,
nga ti me ngulm të lypim
shërimin e të gjitha plagëve.
Ku gjithçka që gabuam
ndër net nga gënjeshtra e djajve,
atë e shleftë nga qielli
pushteti i lavdisë sate.
Me besë të shpirtit të lusim,
na mbush me dritën tënde,
për çka në rrjedhë të ditëve
të mos ngelim pa asnjë vepër.
Bëj, o Atë krejt i shenjti,
dhe o Bir baras me Atin,
me Shpirtin Ngushëllimtar,
sundues për të gjithë shekujt. Amen.
Kur Shërbesa e leximeve bëhet gjatë ditës:
O Krisht, gjendu pranë zemrave,
dashuri e lartë e të shpërblyerve,
diko ndër zërat tona
vajtim të zjarrtë, të lutemi.
Ty, Jezus, krejt i shenjti,
me fe t’i drejtojmë lutjet,
shlyej, o Krisht, me vepra,
të keqen që bëjmë, të lutemi.
Me shenjë të Kryqit tënd,
me trupin tënd hyjnor
na mbro ne si bij
të gjithë, kudo, Ty të lusim.
O Krisht, mbret i tërë shenjti,
Ty e Atit ju qoftë lavdia
me Shpirtin Ngushëllimtar
ndër shekujt e përjetshëm. Amen.
Ose një himn tjetër, apo një këngë e miratuar nga autoritetet kishtare.
Ant. 1 Çohu, o Zot, të më ndihmosh.
Psalmi 35 /34/ 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28 Hyji shpëton prej salvimit
Bënë mbledhje... dhe morën vendimin ta zënë Jezusin me tradhti dhe ta vrasin (Mt 26, 3. 4).
I (1-2. 3c. 9-12)
Dënoji, o Zot, ata që më padisin, *
luftoji ata që më luftojnë!
Merri armët e shqytin e çohu të më ndihmosh, *
thuaji shpirtit tim: »Unë jam shëlbimi yt!«
Kurse shpirti im do të galdojë me Zotin, *
do ta gëzojë shpëtimin e tij.
Të gjithë eshtrat e mi do të thonë:
»E kush është, o Zot, si ti †
që e shpëton të varfrin prej dhunëtarit, *
prej cubave të mjerin e skamnorin.«
U ngritën dëshmitarë të pashpirt, *
më pyesin për gjëra që s’i di,
të mirat m’i kthejnë me të këqija: *
vetmi për shpirtin tim.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 1 Çohu, o Zot, të më ndihmosh.
Ant. 2 Gjykoje, o Zot, çështjen time, më mbro me fuqinë e krahut tënd.
II (13-16)
E pra, unë, kur ata ishin të sëmurë,
ngjishesha me grathore, †
me agjërim e mundoja shpirtin tim, *
lutesha për ta me gjithë afsh të zemrës.
Sikur ta kisha të afërm, sikur për vëllain *
kërrusesha i trishtuar porsi ai që mban zi për nënën.
E tani që vetë rrëshqita, ata po gëzohen, *
u bashkuan për të më salvuar papritmas,
vazhdimisht më shqyejnë e nuk pushojnë, †
më përqeshin duke më shpotitur, *
kundër meje dhëmbët i kërcëllijnë.
Lavdi Atit e Birit *
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 2 Gjykoje, o Zot, çështjen time, më mbro me fuqinë e krahut tënd
Ant. 3 Do ta shpall drejtësinë tënde, o Zot, do t’i këndoj lavdisë tënde përgjithmonë.
III (17-19. 22-23. 27-28)
O Zot, deri kur ti vetëm do të shikosh? †
Liroje shpirtin tim nga sulmet e tyre, *
prej luanëve të vetmen të mirë timen.
Do të të falënderoj në kuvendin e dheut, *
do të të lavdëroj midis popullit të shumtë.
Mos lejo të gëzohen mbi mua armiqtë e mi rrenacakë, *
që të mos bëjnë me sy ata që më urrejnë pa arsye.
Ti po sheh, o Zot, tani mos hesht, *
o Zot, mos më rri larg!
Zgjohu, ngrihu për të më mbrojtur, *
o Zot, Hyji im, mbroje ti çështjen time!
U kënaqshin dhe u gëzofshin, *
ata që e kanë për zemër drejtësinë time!
Thënçin përherë: »Qoftë madhëruar Zoti *
që e do paqen e shërbëtorit të vet.«
Gjuha ime do ta shpallë drejtësinë tënde, *
ditë për ditë lavdin tënd.
e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
Ant. 3 Do ta shpall drejtësinë tënde, o Zot, do t’i këndoj lavdisë tënde përgjithmonë
D Biri im, ruaji fjalët e mia,
C mbaji urdhërimet e mia dhe do të jetosh.
Leximi i parë
Prej librit të Zakarisë profet 12, 9-12a; 13, 1-9
Shpëtimi në Jerusalem.
Kështu thotë Zoti: “Do të ndodhë: atë ditë do të kërkoj t'i zhbij të gjitha kombet që do të vijnë kundër Jerusalemit. Mbi shtëpinë e Davidit e mbi banorët e Jerusalemit do ta ndikoj shpirtin e hirit e të uratës, e ata do t'i drejtojnë sytë kah unë. Do ta vajtojnë atë që e shporuan siç vajtohet djali i dëshirit, do të gjëmojnë mbi të siç bëhet gjëma mbi djalin e parëlindur. Atë ditë do të jetë gjëmë e madhe në Jerusalem sikurse vaji i Adadremonit, në fushën e Magedos.
Mbarë vendi do të bëjë gjëmë, secila familje veçmas:
Familja e shtëpisë së Davidit veçmas e gratë e tyre veçmas; familja e shtëpisë së Natanit veçmas e gratë e tyre veçmas;
Në atë ditë do të jetë kroi rrjedhës për shtëpinë e Davidit e për banorët e Jerusalemit për larje të mëkateve e të papastërtive. Atë ditë do të ndodhë ‑ është fjala e Zotit të Ushtrive ‑ do t'ua zhduk emrat idhujve mbi tokë, s'do të përmenden më. Do t'i zhduk profetët e rremë dhe shpirtin e papastër përmbi tokë. E do të ngjajë: kur ndokush të guxojë të profetizojë, do t'i thotë i ati dhe e ëma, ata që e lindën: “Mos e paç jetën e gjatë, sepse fole rrena në emër të Zotit!” I ati dhe e ëma, ata që e lindën, do ta shporojnë pse profetizon. Atë ditë çdo profet do të turpërohet për vegimin e vet; nuk do të mbulohen më me thes dhie për të rrejtur, por do të thotë secili: 'Nuk jam profet! Jam njeri që punoj tokën, sepse toka është prona ime që prej rinisë sime.' Atëherë do t'i thonë: “Nga këto varrë në duar të tua?” Do të përgjigjet: “U plagosa në shtëpi të miqve!”
Zgjohu, o shpatë, kundër bariut tim, kundër njeriut që e kam të afërm ‑ thotë Zoti i Ushtrive. Godite bariun që të shpërndahen delet, do ta çoj dorën kundër të vegjëlve.
Atëherë do të ngjajë mbi mbarë tokën ‑ thotë Zoti: dy të tretat e saja do të shpërndahen, do të mbarojnë; veç një e treta do t'i lihet.
Nëpër zjarr do ta kaloj këtë të tretë, do ta pastroj siç pastrohet argjendi, do ta sprovoj si sprovohet ari: ai do të ma thërras emrin e unë do ta dëgjoj. Unë do të them: “Ai është populli im!” e ai do të thotë: “Zoti është Hyji im!”
Përgjigjja Krh. Mt 26, 31; Zak 13, 7
C Të gjithë ju sonte do ta humbni besimin në mua. Sepse Shkrimi shenjt thotë: * Do t’i bie bariut e dhentë e tufës do të shpërndahen.
D Zgjohu, o shpatë, kundër bariut tim, kundër njeriut që e kam të afërm, thotë Zoti i Ushtrive.
C Do t’i bie bariut e dhentë e tufës do të shpërndahen.
Leximi i dytë
Nga traktati “Mbretëria e Jezusit” i shën Gjonit Eudes, meshtar
(Pjesa 3, 4; Opera omnia, 1, 310-312)
Misteret e Krishtit dhe jeta e Kishës.
Ne duhet t’i zhvillojmë vazhdimisht në ne dhe duhet t’i kundrojmë gjendjet dhe misteret e Jezusit. Duhet, pastaj ta lusim që ai vetë t’i sjellë në plotësi në ne dhe në tërë Kishën e tij.
Dhe vërtet, misteret e Krishtit nuk e kanë arritur akoma përsosmërinë dhe realizimin e tyre të plotë. Ato janë të plotësuara dhe të përsosura për sa i përket personit të Jezusit, por nuk janë akoma në ne që jemi gjymtyrët e tij, e as në Kishën e tij, që është trupi i tij mistik. Biri i Hyjit dëshiron njëfarë pjesëmarrjeje dhe një lloj zgjerimi dhe vazhdimësie të misterit të mishërimit të tij në ne dhe në tërë Kishën e tij, të lindjes së tij, të fëmijërisë së tij, të jetës së tij të fshehur. E bën duke marrë formë në ne duke dashur të lind në shpirtrat tanë përmes sakramenteve të shenjta të pagëzimit dhe të eukaristisë së shenjtë. E bën duke bërë që ne të jetojmë me një jetë shpirtërore dhe të brendshme që është e fshehur në të në Hyjin.
Ai dëshiron t’i bëj të përsosura në ne misteret e mundimit, të vdekjes dhe të ringjalljes së tij. Këtë gjë e bën duke na bërë të vuajmë, të vdesim dhe të ringjallemi me të dhe në të. Ai dëshiron të na dhurojë gjendjen e lavdishme dhe të pavdekshme që ai vetë e ka në qiell. E arrin këtë qëllim duke bërë që ne të jetojmë me të dhe në të me një jetë të lavdishme dhe të pavdekshme. Këtë gjë do e bëjë kur do të bashkohemi me të në qiell. Në të njëjtën mënyrë ai premton se do t’i realizoi në ne dhe në Kishën e tij të gjitha gjendjet dhe misteret e tija. Këtë gjë e arrin nëpërmjet atyre gjërave që na dhuron dhe na bën pjesëtar. Shën Pali thotë se Krishti rritet dhe arrin pjekurinë e tij në Kishë dhe se ne kontribuojmë në këtë proces të zhvillimit. Ne bashkëpunojmë në krijimin e njeriut të përsosur dhe për të sjellë pjekurinë e plotë të Krishtit (krh. Ef 4, 13). Në këtë kuptim kuptohet mirë Apostulli kur pohon se ai plotëson në trupin e tij atë që i mungon vuajtjeve të Krishtit (krh. Kol 1, 24). Porsi përsosmëria e shenjtërve që nuk arrin në kulmin e saj përveçse në fund të kohës së caktuar nga Zoti, kështu misteret e Jezusit nuk do të arrijnë shkallën e fundit dhe absolute të veprimit të tyre të shëlbimit në çdo njeri dhe në Kishë veçse në fundin e botës. Vetëm në ditën e gjykimit të përgjithshëm trupi mistik do të arrijë moshën e saj të përsosur.
Përgjigjja Krh. Kol 1, 24. 29
C Jam i gëzuar për vuajtjet e mia; * plotësoj në trupin tim çka u mungon mundimeve të Krishtit për Trupin e tij - Kishën.
D Prandaj edhe mundohem dhe luftoj me forcën që vjen prej tij dhe që vepron në mua me pushtet.
C plotësoj në trupin tim çka u mungon mundimeve të Krishtit për Trupin e tij - Kishën
Lutja
Bëj, po të lutemi, o Zot, Hyji ynë, t’i gëzohemi gjithmonë përshpirtërisë, pasi lumturia e përhershme dhe e përsosur është të shërbejmë ty, Krijuesin e të gjitha të mirave. Nëpër Zotin tonë Jezu Krishtin, Birin tënd, që me ty jeton e mbretëron në bashkim me Shpirtin Shenjt, Hyj, për të gjithë shekujt e shekujve. Amen.
Përfundimi i Orës, sikurse në Shërbesën e rëndomtë.