Shkëmbi është Krishti dhe Fjala e Tij e jetuar!
12 SHTATOR 2026
UNGJILLI I DITES
“Shkëmbi është Krishti dhe Fjala e Tij e jetuar!”
PREJ UNGJILLIT TË SHENJTË SIPAS LUKES- Lk 6, 43, 49
Në atë kohë, Jezusi u tha nxënësve të vet: "Nuk ka pemë të mirë që jep fryt të keq, as pemë të keqe që jep fryt të mirë. Çdo pemë njihet prej frytit të saj. Nuk mblidhen fiq nga murrizi as nuk vilet rrush nga ferra. Njeriu i mirë nxjerr të mirën nga visari i mirë i zemrës së vet, njeriu i keq nxjerr të keqen nga visari i keq: sepse goja i qet çka i ka zemra. Pse më thirrni: ‘Zotëri, Zotëri!’, e nuk bëni si ju urdhëroj? Do t’ju tregoj se kujt i përngjan çdonjëri që vjen tek unë, që e dëgjon fjalën time e që e shtjen në veprim: ai i përngjan njeriut, i cili, kur ndërtoi shtëpinë e vet, mihi dheun thellë dhe themelin e vuri mbi shkëmb. Ra vërshimi, lumi u vërsul mbi atë shtëpi, por nuk mundi ta tundë, sepse ishte e ndërtuar mirë. Kurse ai që dëgjon, por nuk e shtjen në veprim, i përngjan njeriut, që e ndërtoi shtëpinë përmbi dhe - pa themel: u vërsul lumi e menjëherë e rrëzoi: ajo shtëpi u bë gërmadhë e madhe."
Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na vendos përpara dy imazheve shumë të thjeshta, por të thella: pema dhe shtëpia. Jezusi na mëson se jeta e jashtme e njeriut është pasqyrë e asaj që ndodh brenda zemrës së tij dhe se një jetë e qëndrueshme duhet të ketë një themel të fortë. Jezusi thotë: “Nuk ka pemë të mirë që të japë fryt të keq, as pemë të keqe që të japë fryt të mirë.” (Lk 6,43) Dhe pastaj: “Pse më thirrni: ‘Zotëri, Zotëri!’, e nuk bëni si ju urdhëroj?” (Lk 6,46)
Jezusi përdor një shembull që të gjithë e kuptojmë. Një pemë e mirë jep fryt të mirë. Një pemë e sëmurë nuk mund të japë vazhdimisht fryt të mirë. Në të njëjtën mënyrë, fjalët dhe veprimet tona zbulojnë gjendjen e zemrës sonë. Nëse zemra është plot dashuri, kjo do të shfaqet në mënyrën si flasim dhe sillemi. Nëse zemra është plot zemërim, herët a vonë do të dalë në fjalët tona. Nëse zemra është plot zili, ajo do të shfaqet në mënyrën si shohim suksesin e tjetrit. Nëse zemra është e mbushur me Krishtin, kjo do të shihet në falje, durim, mëshirë, shërbim dhe dashuri.
Prandaj Jezusi thotë: “Njeriu i mirë nxjerr të mirën nga visari i mirë i zemrës së vet, njeriu i keq nxjerr të keqen nga visari i keq: sepse goja i qet çka i ka zemra.” (Lk 6,45) Këtu qëndron një mësim i madh: problemi ynë nuk është vetëm ajo që bëjmë; shpesh problemi fillon te ajo që mbajmë në zemër. Ndonjëherë përpiqemi të ndryshojmë sjelljen vetëm nga jashtë. Themi: “Do të përpiqem të mos zemërohem më.” Por zemra vazhdon të mbajë plagë. “Do të përpiqem të mos flas keq.” Por brenda nesh vazhdon gjykimi. “Do të përpiqem të fal.” Por zemra vazhdon të jetë e lidhur me të kaluarën. Jezusi na fton të shkojmë më thellë: le ta lejojmë Hyjin të ndryshojë zemrën. Prandaj lutja jonë mund të jetë: “O Zot, mos ndrysho vetëm sjelljen time; ndrysho zemrën time.”
Kjo është një pyetje shumë e fortë e Jezusit: “Pse më thirrni: ‘Zotëri, Zotëri!’, e nuk bëni si ju urdhëroj?” Mund të themi shumë lutje. Mund të shkojmë në Meshë. Mund të dëgjojmë Radio Marinë. Mund të lexojmë Biblën. Mund të flasim bukur për Hyjin. Por Jezusi na pyet: A po e jeton atë që dëgjon? Besimi nuk mund të mbetet vetëm në fjalë. Shën Gjon Gojarti thekson se nuk mjafton ta dëgjojmë Fjalën e Hyjit; ajo duhet të bëhet mënyrë jetese. Ungjilli nuk është vetëm diçka që dëgjohet. Është diçka që jetohet.
Pastaj Jezusi na jep imazhin e shtëpisë. Dy njerëz mund të ndërtojnë. Nga jashtë shtëpitë mund të duken të ngjashme. Por ndryshimi është në themel. Njëri ndërton mbi tokë të dobët. Njëri: “Gërmoi thellë dhe e vuri themelin mbi shkëmb.” Kur vjen përmbytja, lumi përplaset mbi shtëpi. Shtëpia mbi themel të dobët rrëzohet, ndërsa ajo mbi shkëmb qëndron. Shkëmbi është Krishti dhe Fjala e Tij e jetuar. Jeta pa themel mund të duket e bukur për një kohë. Por kur vijnë sprovat, zbulohet se mbi çfarë themeli kemi ndërtuar.
Stuhitë janë pjesë e jetës -Jezusi nuk thotë se shtëpia mbi shkëmb nuk do të ketë stuhi. Ai thotë se do të qëndrojë në këmbë. Edhe besimtari përjeton sprova. Vjen sëmundja. Vjen humbja. Vjen zhgënjimi. Vjen një krizë familjare. Vjen papunësia. Vjen vetmia. Vjen një moment kur pyetemi: “Ku është Zoti?” Krishti nuk premton një jetë pa stuhi. Ai premton një themel që nuk shembet në stuhi. Shën Jeronimi, duke reflektuar mbi këtë mësim të Krishtit, e lidh shkëmbin me qëndrueshmërinë që vjen nga Fjala e Hyjit: kush e ndërton jetën mbi të, nuk rrëzohet lehtë përballë provave.
Ka edhe një detaj shumë të bukur në fjalët e Jezusit: “Gërmoi thellë…” Kjo është puna e jetës shpirtërore. Nuk mjafton një besim sipërfaqësor. Duhet të gërmojmë thellë përmes lutjes. Të gërmojmë thellë përmes rrëfimit. Të gërmojmë thellë duke lexuar Shkrimin Shenjt. Të gërmojmë thellë duke falur. Të gërmojmë thellë duke pranuar dobësitë tona. Të gërmojmë thellë duke kërkuar vullnetin e Hyjit. Një pemë me rrënjë të thella mund t'i përballojë erërat e forta. Edhe një njeri me rrënjë të thella në Krishtin mund të qëndrojë në kohë të vështira.
Të dashur dëgjues, sot Jezusi na fton të bëjmë dy pyetje të thjeshta: Çfarë frytesh po jap? dhe: Mbi çfarë po e ndërtoj jetën time? Ndoshta duhet të fillojmë nga zemra. Nëse kemi shumë zemërim, t'ia dorëzojmë Krishtit. Nëse kemi një plagë, t'i kërkojmë shërim. Nëse kemi vështirësi të falim, të fillojmë me një lutje. Nëse jemi larguar nga Hyji, të bëjmë një hap kthimi. Dhe mbi të gjitha, le të mos kënaqemi vetëm me të dëgjuarit e Fjalës. Ta zbatojmë. Sepse një shtëpi nuk forcohet duke folur për themelin. Forcohet duke e ndërtuar themelin e fortë. Dhe jeta jonë nuk shenjtërohet vetëm duke dëgjuar Ungjillin. Shenjtërohet kur Ungjilli bëhet jetë.
Lutja.
O Jezus, Shkëmbi ynë dhe Shpëtimtari ynë, më ndihmo ta ndërtoj jetën time mbi Fjalën Tënde. Pastroje zemrën time nga çdo e keqe dhe bëje atë një tokë të mirë që jep fryte dashurie, faljeje, paqeje dhe mëshire. Kur të vijnë stuhitë e jetës, mos lejo që të rrëzohem, por më jep besim të qëndroj i fortë në Ty. Më mëso të mos jem vetëm dëgjues i Fjalës, por dëshmitar i saj në familje, në punë, në Kishë dhe në çdo takim me vëllezërit e motrat. O Zot, bëj që jeta ime të jetë një pemë që jep fryte të mira dhe një shtëpi e ndërtuar mbi shkëmbin e Krishtit. Amen.