Të mos kemi frikë ta dëshmojmë  fenë!

29 GUSHT 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Të mos kemi frikë ta dëshmojmë  fenë!”

 

PREJ UNGJILLIT TË SHENJTË SIPAS MARKUT- (Mk 6, 17-29)

 

Dhe njëmend, vetë Herodi kishte dhënë urdhër të kapej Gjoni, të ngujohej në pranga e të burgosej. Shkaku ishte Herodiada, gruaja e Filipit, të vëllait të tij, të cilën e kishte marrë për grua. E pasi Gjoni i kishte thënë Herodit: “S’guxon ta mbash gruan e vëllait tënd!”, Herodiada e urrente dhe donte ta vriste, por nuk mundte, sepse Herodi e druante Gjonin. E dinte mirë se është njeri i drejtë e i shenjtë e prandaj edhe e mbronte. Kur e dëgjonte, trazohej fort në shpirt, por prapëseprapë e dëgjonte me ëndje. Por erdhi dita e volitshme, kur Herodi, me rastin e ditëlindjes së vet, u përgatiti një gosti bujarëve të vet, oficerëve të lartë dhe krerëve të Galilesë. Hyri vajza e Herodiadës e kërceu. I pëlqeu shumë Herodit dhe të ftuarve. Atëherë mbreti i tha vajzës. “Lyp prej meje çka të duash dhe unë do ta jap.” Dhe iu përbetua (shumë): “Do të jap gjithçka të më lypësh, qoftë edhe gjysmën e mbretërisë sime!”. Ajo doli dhe i tha s’ëmës: “Çka të kërkoj? “Kokën e Gjon Pagëzuesit!” ‑ i tha ajo. Vajza u kthye vrik te mbreti e i tha: “Dua të ma japësh tani në pjatë kokën e Gjon Pagëzuesit.” Mbreti u trishtua, por për shkak të premtimit dhënë me përbetim e për shkak të të ftuarve, nuk deshi t’ia mohojë kërkesën. Mbreti menjëherë dërgoi një vrasës dhe urdhëroi t’ia sjellë kokën e Gjonit. Ky shkoi, ia shkurtoi kokën në burg, e solli në pjatë, ia dha vajzës, kjo ia dha s’ëmës. Kur dëgjuan nxënësit e Gjonit, erdhën, morën trupin e tij dhe e shtinë në dhe.

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na paraqet një nga faqet më prekëse dhe më të dhimbshme të Ungjillit: martirizimin e Shën Gjon Pagëzuesit. Kjo ngjarje nuk është vetëm historia e vdekjes së një profeti, por një thirrje e fortë për të jetuar me besnikëri ndaj së vërtetës dhe ndaj Hyjit. Shën Marku na tregon se Gjoni ishte burgosur nga Herodi, sepse kishte pasur guximin t'i thoshte: “Nuk të lejohet ta mbash gruan e vëllait tënd.” (Mk 6,18) Gjoni nuk kërkoi të fitojë simpatinë e pushtetarëve dhe as të ruajë sigurinë e vet. Ai zgjodhi të qëndrojë në anën e së vërtetës, edhe pse kjo i kushtoi jetën.

Shën Gjon Pagëzuesi është figura e njeriut të lirë. Ai është i lirë sepse nuk ka frikë nga njerëzit, por e vendos Hyjin në vendin e parë. Shën Ambrozi shkruan: “Gjoni humbi jetën e trupit, por ruajti të vërtetën dhe drejtësinë.” Sa herë edhe ne përballemi me tundimin për të heshtur përballë së keqes, për të bërë kompromise me ndërgjegjen tonë ose për të zgjedhur rrugën më të lehtë! Ky Ungjill na pyet: A kemi guximin të qëndrojmë në të vërtetën, edhe kur kjo kërkon sakrificë?

Figura e Herodit është tragjike. Ungjilli thotë se ai e respektonte Gjonin: “Herodi kishte frikë prej Gjonit, sepse e dinte se ishte njeri i drejtë dhe i shenjtë.” (Mk 6,20) Madje, ai e dëgjonte me kënaqësi. Por zemra e tij mbeti e ndarë. Ai e dëgjonte të vërtetën, por nuk pati forcën ta ndiqte atë. Sa herë ndodh edhe me ne! E dimë se çfarë është e mirë dhe e drejtë, por nganjëherë kemi frikë të ndryshojmë jetën tonë. Shën Augustini thotë: “Herodi e dëgjonte të vërtetën me veshë, por nuk e pranoi me zemër.” Besimi nuk është vetëm të dëgjosh Fjalën e Hyjit, por ta lejosh atë të ndryshojë jetën tonë.

Herodi, për shkak të krenarisë dhe frikës nga mendimi i të tjerëve, e urdhëron vrasjen e Gjonit. Ai bëhet skllav i opinionit të njerëzve dhe i premtimeve të bëra pa menduar. Sa herë edhe ne rrezikojmë të bëhemi skllevër të asaj që mendojnë të tjerët! Mund të kemi frikë të dëshmojmë fenë tonë, të mbrojmë të vërtetën ose të jetojmë sipas ndërgjegjes sonë. Shën Gjon Gojarti thotë: “Ai që dëshiron t'u pëlqejë të gjithëve, shpesh përfundon duke humbur pëlqimin e Hyjit.” I krishteri është i thirrur të kërkojë para së gjithash vullnetin e Zotit.

Vdekja e Gjon Pagëzuesit i paraprin vuajtjen e vetë Jezusit. Ashtu si Gjoni, edhe Jezusi do të dënohet nga padrejtësia dhe frika e njerëzve. Por martirizimi i Gjonit nuk është një humbje. Ai bëhet një fitore e së vërtetës. Shën Beda i Nderuari shkruan: “Gjoni dha jetën jo për të mohuar Krishtin, por për të mbrojtur drejtësinë; dhe kush vdes për drejtësinë, vdes për Krishtin.” Ky është një ngushëllim i madh për ne. Çdo sakrificë e bërë për të vërtetën dhe për dashurinë ndaj Hyjit nuk humbet kurrë.

Të dashur dëgjues, ky Ungjill na fton të shikojmë brenda zemrës sonë. Në jetën tonë mund të ketë situata ku duhet të zgjedhim ndërmjet të vërtetës dhe komoditetit, ndërmjet ndërgjegjes dhe interesit personal. Shën Gjon Pagëzuesi na mëson: të jemi njerëz të së vërtetës; të mos kemi frikë nga dëshmia e fesë; të vendosim Hyjin mbi çdo interes tjetër; të jetojmë me një ndërgjegje të pastër. Bota ka nevojë për të krishterë që, me përvujtëri dhe dashuri, të jenë dëshmitarë të së vërtetës. Edhe nëse nuk jemi të thirrur në martirizimin e gjakut, të gjithë jemi të thirrur në martirizimin e përditshëm të besnikërisë, duke vdekur ndaj egoizmit, krenarisë dhe frikës.

 

O Zot Jezus, Ti që i dhe Shën Gjon Pagëzuesit forcën për të dëshmuar të vërtetën deri në martirizim, na jep edhe ne guximin për të jetuar sipas Ungjillit. Na çliro nga frika e gjykimit të njerëzve dhe na ndihmo të kërkojmë gjithmonë vullnetin Tënd. Bëj që zemrat tona të jenë të lira, të sinqerta dhe besnike, që edhe ne të jemi dëshmitarë të dritës dhe të së vërtetës në botën e sotme. Amen.