Ti je Biri i Hyjit! Ti je mbreti i Izraelit!

29 SHTATOR 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Ti je Biri i Hyjit! Ti je mbreti i Izraelit!”

 

PREJ UNGJILLIT SHENJT SIPAS GJONIT – Gjn 1, 47-51

 

Kur Jezusi e pa Natanaelin duke u afruar, tha për të: “Ja një izraelit i vërtetë në të cilin nuk ka dredhi!”.  “Nga më njeh?” ‑ i tha Natanaeli. Jezusi iu përgjigj: “Para se të të thërriste Filipi, të pashë nën fik!”. Atëherë Natanaeli i tha: “Rabbi, ti je Biri i Hyjit! Ti je mbreti i Izraelit!” Jezusi iu përgjigj: “Pse të thashë: ‘Të pashë nën fik’, po beson. Do të shohësh më shumë se kaq!”. Dhe shtoi: “Për të vërtetë, për të vërtetë po ju them: do ta shihni qiellin e hapur dhe engjëjt e Hyjit duke u ngjitur e duke zbritur mbi Birin e njeriut.”

 

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na paraqet takimin e bukur ndërmjet Jezusit dhe Natanaelit. Ky është një takim që fillon me habi dhe përfundon me një shpallje të madhe besimi. Kur Jezusi e sheh Natanaelin duke ardhur, thotë: “Ja një izraelit i vërtetë, në të cilin nuk ka dredhi.” (Gjn 1,47) Natanaeli habitet. Ai nuk e kupton se si Jezusi e njeh. Atëherë Jezusi i thotë: “Para se Filipi të të thërriste, të pashë nën fik.” (Gjn 1,48) Kjo fjalë prek thellë zemrën e Natanaelit. Ai e kupton se Jezusi nuk e njeh vetëm nga jashtë, por e njeh në thellësinë e zemrës së tij. Prandaj shpërthen në një rrëfim të bukur besimi: “Rabbi, Ti je Biri i Hyjit! Ti je Mbreti i Izraelit!” (Gjn 1,49) Por Jezusi i premton diçka edhe më të madhe: “Do të shihni qiellin e hapur dhe engjëjt e Hyjit duke u ngjitur e duke zbritur mbi Birin e njeriut.” (Gjn 1,51) Ky premtim na fton të hyjmë në një marrëdhënie gjithnjë e më të thellë me Krishtin.

 Jezusi na njeh përpara se ne ta kërkojmë Atë- Natanaeli nuk kishte folur ende me Jezusin, por Jezusi tashmë e njihte. Edhe ne, para se të fillojmë të lutemi, Hyji e njeh zemrën tonë. Ai njeh gëzimet tona. Frikërat tona. Luftërat tona të brendshme. Dobësitë tona. Dhe megjithatë vazhdon të na dojë. Sa ngushëlluese është ta dimë se nuk jemi anonimë për Hyjin! Ai na njeh me emër. Na shikon me dashuri. Na pret me durim. Shën Augustini shkruan: "Hyji është më i afërt me ne se sa ne me vetveten." Asgjë nga jeta jonë nuk i fshihet dashurisë së Tij.

Jezusi e përshkruan Natanaelin si një njeri "pa dredhi". Kjo nuk do të thotë se ai ishte i përsosur. Do të thotë se kishte një zemër të sinqertë. Një zemër që kërkonte të vërtetën. Hyji nuk kërkon njerëz pa dobësi. Ai kërkon njerëz të sinqertë.

Njerëz që nuk jetojnë me dy fytyra. Që nuk fshehin zemrën pas maskave. Që kanë guximin të pranojnë të vërtetën për veten. Shën Gjon Gojarti thotë: "Pastërtia e zemrës e bën njeriun të aftë të njohë Krishtin." Sa më e pastër të jetë zemra jonë, aq më lehtë e dallojmë praninë e Hyjit.

 Besimi lind nga takimi me Jezusin- Natanaeli nuk besoi sepse kishte dëgjuar teori. Ai besoi sepse u takua me Jezusin. Edhe besimi ynë forcohet kur e takojmë Krishtin: në Fjalën e Hyjit; në Eukaristi; në lutjen personale; në Sakramentin e Pajtimit; në fytyrën e të varfrit dhe të vuajturit. Besimi nuk është vetëm njohuri. Është marrëdhënie. Është miqësi me Jezusin.

Jezusi nuk ndalet te mrekullia e parë. Ai premton një udhëtim. Një zbulim të vazhdueshëm. Edhe jeta jonë e krishterë është një rrugëtim. Sa më shumë ecim me Krishtin, aq më shumë zbulojmë dashurinë e Tij. Ka çaste kur duket se nuk shohim asgjë. Por Hyji vazhdon të veprojë në heshtje. Ai hap dyer. Shëron plagë. Ndryshon zemra. Jep paqe. Mrekullia më e madhe nuk është gjithmonë ajo që shohin sytë. Mrekullia më e madhe është një zemër që kthehet tek Hyji. Shën Gregori i Madh na kujton se besimtari ecën nga një dritë në një dritë edhe më të madhe, sepse njohja e Krishtit nuk mbaron kurrë.

Krishti është ura ndërmjet qiellit dhe tokës- Kur Jezusi flet për engjëjt që ngjiten dhe zbresin mbi Birin e njeriut, Ai kujton ëndrrën e Jakobit (Zan 28,12). Tani shkalla nuk është më një vend. Ajo është vetë Jezusi. Nëpërmjet Tij qielli është hapur. Nëpërmjet Tij ne kemi hyrje tek Ati. Nëpërmjet Tij lutjet tona arrijnë tek Hyji. Dhe hiri i Hyjit zbret mbi ne. Prandaj nuk jemi kurrë vetëm. Krishti është gjithmonë pranë nesh. Ai ecën me ne në ditët e gëzimit dhe në ditët e provës. Të dashur dëgjues, Le të kemi zemrën e Natanaelit: një zemër të sinqertë, të hapur dhe të gatshme për të pranuar të vërtetën. Jezusi na njeh më mirë se kushdo dhe vazhdon të na thërrasë drejt një besimi gjithnjë e më të thellë. Nëse i besojmë Atij, edhe ne do të "shohim gjëra edhe më të mëdha", sepse mrekullitë më të bukura janë ato që Hyji kryen në zemrën e njeriut që i hapet dashurisë së Tij.

Pyetje për reflektim personal

A jetoj me një zemër të sinqertë para Hyjit, apo i fsheh dobësitë dhe plagët e mia pas maskave?

Ku e takoj më konkretisht Jezusin në jetën time: në lutje, në Fjalën e Hyjit, në Eukaristi apo në shërbimin ndaj të tjerëve?

A besoj se Hyji vazhdon të bëjë "gjëra edhe më të mëdha" në jetën time, edhe kur nuk i shoh menjëherë ato?

 

O Jezus, Ti më njeh më mirë se unë njoh vetveten dhe më shikon gjithmonë me dashuri. Më dhuro një zemër të pastër, të sinqertë dhe të hapur ndaj Fjalës Sate. Shtoje besimin tim, që të të njoh çdo ditë më thellë dhe të të ndjek me besnikëri. Hap sytë e zemrës sime, që të dalloj veprimin Tënd në jetën time dhe të jetoj gjithmonë me shpresën se Ti vazhdon të bësh mrekulli në ata që të besojnë. Amen.