Vërtet Maria zgjodh pjesën më të mirën!

6 TETOR 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Vërtet Maria zgjodh pjesën më të mirën!”

 

PREJ UNGJILLIT SHENJT SIPAS LUKES- Lk 10, 38-42

 

Në atë kohë, gjatë udhëtimit, Jezusi hyri në një fshat dhe një grua, me emër Martë, e priti në shtëpi. Ajo kishte një motër që quhej Mari. Kjo iu ul Zotërisë te këmbët dhe dëgjonte fjalën e tij. Marta, e zënë krejtësisht me punët e shërbimit të pritjes, iu afrua e i tha: »Zotëri, a nuk po të duket rëndë që motra ime më la krejt vetëm të shërbej? Thuaj, pra, të më ndihmojë!« »Martë, Martë - i përgjigji Zotëria - ti po brengosesh dhe po shqetësohesh për shumë gjëra, e pra e nevojshme është vetëm një. Vërtet Maria zgjodh pjesën më të mirën që nuk do t'i merret.«

 

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm na çon në shtëpinë e Martës dhe të Marisë. Jezusi hyn në shtëpinë e tyre dhe dy motrat e presin me gëzim. Marta merret me shërbimin dhe me përgatitjen e shtëpisë, ndërsa Maria ulet tek këmbët e Jezusit dhe dëgjon fjalën e Tij. Dy motra, dy mënyra të ndryshme për ta pritur Jezusin, por të dyja të rëndësishme. Marta i thotë Jezusit: “Zotëri, a nuk po të bëhet vonë që motra ime më la vetëm të shërbej? Thuaji, pra, të më ndihmojë!” Jezusi i përgjigjet me butësi: “Martë, Martë, ti po shqetësohesh e po brengosesh për shumë gjëra, por vetëm një gjë është e nevojshme. Maria zgjodhi pjesën më të mirë, që nuk do t’i merret.” (Lk 10,41-42).

Në shikim të parë mund të duket sikur Jezusi po e qorton Martën dhe po lavdëron vetëm Marinë. Por Ungjilli nuk e dënon shërbimin e Martës. Jezusi vetë na ka mësuar të shërbejmë, të ndihmojmë dhe të duam. Problemi nuk është se Marta shërben, por se zemra e saj është e shqetësuar dhe e mbingarkuar. Ajo po bën një të mirë, por po e bën pa paqen e zemrës.

Kjo është shumë e rëndësishme edhe për jetën tonë. Sa herë bëjmë shumë gjëra të mira, por brenda nesh nuk kemi më paqe? Punojmë, kujdesemi për familjen, ndihmojmë të tjerët, kryejmë detyrat tona, por harrojmë të ndalemi pak para Zotit. Mund të jemi shumë të zënë për Hyjin, deri në atë pikë sa të mos kemi më kohë për Të. Jezusi nuk i thotë Martës: “Mos shërbe.” Ai i thotë: “Mos u shqetëso kaq shumë.” Pra, problemi është shqetësimi që e copëton zemrën.

Shën Augustini na kujton se zemra e njeriut mbetet e shqetësuar derisa të gjejë pushimin në Hyjin. Kjo fjalë lidhet shumë bukur me Ungjillin e sotëm. Ne mund të kemi shumë punë, shumë përgjegjësi dhe shumë shqetësime, por nëse zemra jonë nuk pushon në Hyjin, do të mbetemi gjithmonë të lodhur dhe të pakënaqur. Maria, ndërkaq, ulet pranë këmbëve të Jezusit dhe dëgjon. Qëndrimi i saj është një qëndrim prej nxënëseje. Ajo nuk kërkon të flasë shumë. Ajo dëshiron të dëgjojë. Ajo e kupton se para se të bëjmë diçka për Jezusin, duhet së pari ta dëgjojmë Jezusin. Ky është një mësim i madh për jetën shpirtërore: para se të punojmë për Hyjin, duhet të mësojmë të jemi me Hyjin.

Shën Gregori i Madh, duke komentuar figurat e Martës dhe Marisë, i sheh ato si dy dimensione të jetës së krishterë: veprimin dhe soditja. Të dyja janë të nevojshme. Ne kemi nevojë të shërbejmë, por shërbimi duhet të ushqehet nga lutja dhe dëgjimi i Fjalës së Hyjit. Pa lutje, shërbimi mund të bëhet lodhje. Pa dashuri, puna mund të bëhet detyrim. Pa Krishtin, edhe veprat e mira mund të na çojnë drejt zemërimit dhe pakënaqësisë. Prandaj Jezusi na fton të gjejmë ekuilibrin: të punojmë me duart, por të qëndrojmë me zemër te Zoti.

Të dashur dëgjues, ndoshta shumë prej nesh e njohin veten te Marta. Jemi të shqetësuar për familjen, për fëmijët, për punën, për të ardhmen, për problemet ekonomike, për shëndetin e njerëzve tanë, për shumë gjëra të tjera. Shpesh mendja jonë është gjithmonë duke vrapuar. Edhe kur trupi pushon, zemra vazhdon të shqetësohet.

Sot Jezusi na thotë me dashuri: “Martë, Martë...” Sikur të thoshte: “Biri im, bija ime, mos u shqetëso kaq shumë. Unë jam këtu. Beso në mua!” Sa shumë ndryshon jeta kur e kuptojmë këtë të vërtetë! Ne nuk jemi vetëm. Nuk duhet t'i mbajmë të gjitha peshat vetëm. Mund t'ia dorëzojmë Zotit atë që nuk mund ta zgjidhim. Mund të lutemi. Mund të heshtim. Mund të dëgjojmë. Mund të ulemi pranë këmbëve të Jezusit dhe t'i themi: “O Zot, ja ku jam. Fol, sepse shërbëtori yt të dëgjon.” Maria zgjodhi “pjesën më të mirë”. Kjo nuk do të thotë të largohemi nga përgjegjësitë tona. Do të thotë të vendosim Zotin në vendin e parë. Kur Krishti është në qendër, edhe puna jonë, familja jonë, shërbimi ynë dhe shqetësimet tona marrin një kuptim të ri.

Prandaj pyetja për secilin prej nesh është: A kam kohë të dëgjoj Jezusin? A kam kohë për lutje? A kam kohë për Fjalën e Hyjit? A kam kohë për Meshën dhe Eukaristinë? A gjej kohë të qëndroj në heshtje para Zotit?

Sepse nëse nuk ndalemi për të dëgjuar Zotin, rrezikojmë të bëjmë shumë gjëra, por të humbasim atë që është më e rëndësishme. Le të mësojmë nga Maria të dëgjojmë dhe nga Marta të shërbejmë. Të mos i vendosim kundër njëra-tjetrës, por t'i bashkojmë: lutje që bëhet shërbim dhe shërbim që buron nga lutja.

 

Jezus i dashur, Ti që hyre në shtëpinë e Martës dhe Marisë, hyr edhe sot në shtëpinë dhe në zemrën time. Më ndihmo të mos humbas në shqetësimet e jetës dhe të mos harroj atë që është më e rëndësishme. Më mëso të ulem pranë këmbëve të Tua si Maria, të dëgjoj Fjalën Tënde, të besoj në Ty dhe të gjej në Ty paqen e zemrës. Amen.