Zemra është tempulli ku Hyji dëshiron të banojë!

26 GUSHT 2026

 

UNGJILLI I DITES

 

“Zemra është tempulli ku Hyji dëshiron të banojë!”

 

PREJ UNGJILLIT TË SHENJTË SIPAS MATEUT- (Mt 23, 27-32)

 

Në atë kohë Jezusi tha: Vaj për ju, skribë e farisenj, shtiracakë, që u përngjani varrezave të zbardhuara me gëlqere, që duken përjashta të bukura e përbrenda janë plot eshtra të vdekurish me gjithfarë ndyrësie. Kështu edhe ju përjashta njerëzve u dukeni të drejtë, kurse përbrenda jeni krejt hipokrizi e padrejtësi. Vaj për ju, skribë e farisenj, shtiracakë, që u ndërtoni profetëve varrezat e u stolisni të drejtëve monumentet dhe thoni: ‘Të kishim jetuar në kohën e etërve tanë, nuk do të kishim bashkëpunuar me ta në vrasjen e profetëve.’ Kështu ju vetë dëshmoni kundër vetvetes se jeni bijtë e atyre që vranë profetët. Mirë, pra, kryeni ç’filluan baballarët tuaj!

Të dashur dëgjues, Ungjilli i sotëm përmban disa nga fjalët më të forta të Jezusit drejtuar skribëve dhe farisenjve: “Vaj për ju, skribë e farisenj, shtiracakë, që u përngjani varrezave të zbardhuara me gëlqere, që duken përjashta të bukura e përbrenda janë plot eshtra të vdekurish me gjithfarë ndyrësie.” (Mt 23,27). Këto fjalë mund të na duken të ashpra, por ato burojnë nga dashuria e Jezusit. Ai nuk dëshiron të dënojë, por të zgjojë ndërgjegjen dhe të nxisë në kthim. Jezusi e di se rreziku më i madh i jetës shpirtërore nuk është dobësia apo mëkati i pranuar me përvujtëri, por hipokrizia, domethënë të paraqitesh ndryshe nga ajo që je në të vërtetë.

Në kohën e Jezusit, varret zbardheshin me gëlqere për t'u dalluar dhe për të shmangur papastërtinë rituale. Nga jashtë ato dukeshin të bukura, por brenda mbartnin vdekjen. Jezusi përdor këtë figurë për të treguar se edhe jeta fetare mund të bëhet vetëm një dukje e jashtme. Edhe ne mund të biem në këtë rrezik. Mund të marrim pjesë në kremtime, të lutemi, të kryejmë praktika fetare, por zemra jonë mund të mbetet e mbyllur ndaj dashurisë, faljes dhe mëshirës. Prandaj: “Nuk është e mjaftueshme të dukesh i drejtë para njerëzve; duhet të jesh i tillë para syve të Hyjit.” Hyji nuk shikon para së gjithash veprimet e jashtme, por zemrën e njeriut.

Jezusi dëshiron një zemër të sinqertë, të përvuajtur dhe të gatshme për t'u kthyer. Është më mirë të pranojmë dobësitë tona para Hyjit sesa t’i fshehim ato pas një maske fetare. Shën Augustini shkruan: “Hyji nuk kërkon një paraqitje të bukur, por një zemër që pendohet dhe e kërkon Zotin me sinqeritet.” Sa ngushëlluese janë këto fjalë! Zoti nuk pret njerëz të përsosur. Ai pret njerëz që e lejojnë hirin e Tij t'i ndryshojë. Shenjtërit nuk ishin njerëz pa dobësi, por njerëz që e hapën zemrën ndaj veprimit të Hyjit.

Pastaj, Jezusi vazhdon: “Ju u ndërtoni profetëve varrezat e u stolisni të drejtëve monumente.” (Mt 23,29) Farisenjtë nderonin profetët e së kaluarës, por nuk ishin të gatshëm të dëgjonin profetin që qëndronte para tyre: vetë Jezusin. Kjo është një paralajmërim edhe për ne. Është e lehtë të admirojmë shenjtërit dhe figurat e mëdha të fesë, por pyetja është: A jemi të gatshëm të jetojmë atë që ata na mësojnë? Mund të flasim për Shën Françeskun, për Nënë Terezën, për martirët, por nëse nuk përpiqemi të jetojmë përvujtërinë, dashurinë dhe flijimin e tyre, rrezikojmë të mbetemi vetëm në admirim të jashtëm.

Kështu, fjalët e Jezusit janë, në fund të fundit, një thirrje për kthim të zemrës. Ai na pyet sot: A është jeta jote e brendshme në përputhje me atë që tregon përjashta? A je i sinqertë para Hyjit? A po e lejon Fjalën e Tij të ndryshojë jetën?

Shpesh ne kujdesemi shumë për pamjen e jashtme: për atë se çfarë të tjerët mendojnë për ne, për reputacionin tonë, për vlerësimin e njerëzve. Por Jezusi na kujton se ajo që ka rëndësi është gjendja e zemrës. Sepse “Zemra është tempulli ku Hyji dëshiron të banojë.” Prandaj duhet të kujdesemi çdo ditë për këtë tempull të brendshëm përmes lutjes, pendimit, sakramenteve dhe veprave të dashurisë.

Të dashur dëgjues, ky Ungjill na fton të jetojmë një fe të vërtetë dhe të sinqertë. Jezusi nuk kërkon maska. Ai nuk kërkon paraqitje. Ai kërkon zemrën tonë. Le të mos kemi frikë t'ia paraqesim Zotit plagët, dobësitë dhe mëkatet tona. Më e rrezikshme se mëkati është pretendimi se nuk kemi nevojë për kthim. Vetëm një zemër e përvujtë mund të mbushet me hirin e Hyjit. Nëse e lejojmë Krishtin të hyjë në zemrën tonë, Ai do të na pastrojë dhe do të na bëjë të rinj në shpirt.

 

O Jezus, Ti që sheh thellësinë e zemrës sonë, çliroje jetën tonë nga çdo hipokrizi dhe dyfytyrësi. Na jep hirin e sinqeritetit dhe të përvujtërisë, që të mos kërkojmë vetëm të dukemi të mirë, por të bëhemi të tillë para syve të Tu. Pastroje zemrën tonë nga çdo egoizëm dhe mbushe me dashurinë Tënde, që jeta jonë të jetë një dëshmi e vërtetë e Ungjillit. Amen.